Kościół Matki Boskiej Loretańskiej. W 1617 powstał tu klasztor Bernardynów dla 30 zakonników z fundacji Zygmunta III Wazy i Zofii z Łubieńskich Kryskiej. Obok klasztoru stanęła w 1628-38 mała kaplica pw. Św. Antoniego. Dla osłony przed deszczem obudowano ją krużgankami. Przy kościele działało wiele organizacji, m.in. Bractwo Niemieckie. W 1640-4 powstała przy południowej ścianie kaplicy Kaplica Loretańska z fundacji Władysława IV, Cecylii Renaty i braci króla. Kaplicę zaprojektował Konstanty Tencalla, a wewnątrz mieści się domek loretański. W czasie potopu szwedzkiego kościół obrabowano. W domku loretańskim umieszczono cedrową figurkę MB Loretańskiej, sprowadzoną przez Władysława IV z Włoch, do której licznie pielgrzymowano. W 1675 i 1738 kaplicę odnowiono. Do figury w czasie adwentu chadzały procesje jezuitów i pijarów, spotykając się na środku zamarzniętej Wisły: rywalizujące ze sobą konwikty i procesje zwyczajnie tłukły się po drodze, krew się lała i dochodziło do scen gorszących. Wreszcie marsz. Bieliński zakazał procesji w tym samym czasie. 05.10.1733 pod śpiewającymi Te Deum w podzięce za elekcję Augusta III zarwała się posadzka. Nikomu nic wielkiego się nie stało, jednak uznano to za zły omen, co do króla. I słusznie... Mimo, że klasztor zlikwidowano w 1811, kaplica pozostała; zabrano jednak cudowną figurę w 1794 do św. Anny, przed atakiem Suworowa. Zamiast niej sprowadzono tu w 1811 figurę MB Kamionkowskiej, która otoczona była równym uwielbieniem. W 1821 dobudowano do kaplicy kruchtę, a w 1853 połączono je wspólnym dachem; dostawiono również portyk od ulicy wg proj. Alfonsa Kropiwnickiego. W 1919 parafię przeniesiono do Floriana, powróciła tu w 1941. Zniszczenia wojenne nie były wielkie, uszkodzono tylko wschodnią basztę.
Wyposażenie znalazło się po wojnie w różnych warszawskich kościołach: ołtarz główny u dominikanów (spłonął w 1944), dzwony na Czerniakowie, obraz św. Barbary u karmelitów bosych, ołtarz MB Częstochowskiej i rzeźby franciszkańskich świętych w św. Michale na Głębockiej.
Wewnątrz, po środku, stoi Domek Loterański z portalem z czarnego marmuru i figurą MB Kamionkowskiej z XV w. sprowadzoną ze Skaryszewa. W nowszej części stoi ambona z XVII w., obrazy barokowe Ukrzyżowanie, NMP Niepokalanie Poczęta z XVII w.
Dzwonnica. Powstała w XIX w.
Ogród przykościelny. Wcześniej mieścił się tu cmentarz, gdzie chowano m.in. kościuszkowców, ofiary rzezi Pragi.
Grób Rocha Kowalskiego, bohatera Potopu. Jego pierwowzorem był oficer husarski, który o mało nie zabił króla Karola Gustawa podczas bitwy toczonej na polach Bródna, Żerania i Pragi. Dopiero straż przyboczna króla go powstrzymała. Król, doceniając jego odwagę, kazał go pochować przy kościele. Nie wiadomo akurat, czy w tym miejscu...
Kolumna.
Statua Madonny. Wystawiona jako podzięka Opatrzności za opuszczenie miasta przez Rosjan w 1915 i odzyskanie niepodległości.
http://iutm.pl/ulica/3455/Ratuszowa
