Wieża ciśnień

Opis dotyczy nieistniejącej wieży która została wyburzona. W roku 1898 po zatwierdzeniu planów rozbudowy pszczyńskiej parowozowni o kolejne trzy stanowiska i budowy wieży wodnej opracowanych przez Königlischen Eisenbahn - Betriebsinspektion, zatwierdzonych przez miejską komisję budowlaną w składzie: Gustav Staudinger, Gustav Lux i Ernst Asser, rozpoczęto na terenie obok kolejowej parowozowni. Na głębokich betonowych fundamentach, wzniesiono z cegły, kamienia i betonu wieżę wodną. Na jej szczycie na wysokości 10 metrów od poziomu gruntu umieszczono obudowany ścianami zbiornik wodny o wysokości 3 metrów i średnicy 6 metrów. Wnętrze wieży zostało podzielone na trzy niezależne poziomy, z któych dwa niższe mają po 3,6 metra wysokości, a trzeci z sferycznym dnem zbiornika 2,7 metra wysokości. Każdy poziom został wyposażony w niewielkie wąskie, ale podłużne okna. Cała konstrukcja nakryta była drewnianym stożkowatym dachem zwieńczonym 3 metrowym masztem z gałką.
W stosunku do pierwotnych planów wieży z roku 1895, który przewidywał wieżę o dużej podstawie, wybudowana wieża ma znacznie węższą podstawę.

(opis na podstawie "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939" praca zbiorowa Joanna Strońska-Przybyła, Joanna Szczepańczyk, Małgorzata Tomczykiewicz)