Cmentarz założono w 1806 roku. Początkowo chowano poległych w walkach z wojskami napoleońskimi. Od 1834 cmentarz należał do parafii św. Wojciecha. , a od 1836 nosił nazwę św. Wojciecha. W 1933 obszar nekropolii włączony został do terenów Ogrodu Botanicznego. Do dziś w ramach prac budowlanych i remontowych odnajduje się resztki nagrobków i osób pochowanych co dokumentują załączone fotografie.
b/h/
Cmentarz otwarto w 1836 roku. Decyzja o zamknięciu zapadła w 1871 roku.
Po utworzeniu w 1818 roku parafii św. Wojciecha kolegium kościelne rozpoczęto starania o założenie nekropolii parafialnej. W 1834 roku uzyskano zezwolenie na zakup parceli o powierzchni około 0,18 hektara (134 pruskich prętów kwadratowych), z przeznaczeniem na pole grzebalne. Obszar ten już wcześniej pełnił funkcję nekropolii - od końca 1806 roku byli tutaj chowani żołnierze napoleońscy, którzy zginęli lub zmarli w latach okupacji Wrocławia przez wojska sprzymierzone (od stycznia 1807 do listopada 1808 roku). W związku z tym omawiany teren zwyczajowo określano jako „Franzosenfriedhof” (cmentarz Francuzów).
Nekropolię poświęcono 28 kwietnia 1836 roku, już jednak w 1871 roku została ona zamknięta. W 1933 roku obszar pocmentarny włączono do sąsiadującego z nekropolią od zachodu, założonego w 1811 roku Ogrodu Botanicznego. W ten sposób przesądzono o rzeczywistej likwidacji cmentarza św. Wojciecha, chociaż jeszcze do 1945 roku na jego terenie zachowały się nieliczne nagrobki, w tym - omawiany w prasie wrocławskiej na początku lat trzydziestych XX wieku - pomnik nagrobny wrocławskich handlowców z rodziny Molinarich.
Znane osoby pochowane na tym cmentarzu:
Karl Bartel (urodzony w 1802 roku, zmarły 26 stycznia 1861 roku), pedagog.
Molinari - zasłużona dla Wrocławia i parafii św. Wojciecha rodzina handlowców. W spisie Adriana Josefa Hoverden-Plenckena figurują jej przedstawiciele: Lina Molinari (urodzona w 1814 roku, zmarła 12 października 1836 roku), Jacob Molinari (urodzony w 1777 roku, zmarły 1 lipca 1850 roku), Caroline Molinari (urodzona w 1787 roku, zmarła 15 stycznia 1855 roku), Theodor Molinari (urodzony w 1803 roku, zmarły 25 lipca 1867 roku). Rodzina miała we Wrocławiu firmę Molinari und Sohne, Kolonialwaren, Farbwaren und Produktenhandiung, którą prowadziło trzech braci Molinarich: Theodor, współzałożyciel Partii Narodowo-Liberalnej (1848 rok), pierwszy prezes wrocławskiej Izby Handlowej (Handelskammer - 1849 rok), od 1855 roku w parlamencie pruskim, Leo Jacob (1827-1907), w latach 1867-1870 wrocławski radny, w latach 1886-1903 prezes wrocławskiej Izby Handlowej, oraz Ottomar.
Źródło: Cmentarze dawnego Wrocławia
więcej  |
