Mur obwodowy

W czasach Kazimierza Wielkiego zamek otaczał podnoszący się spiralnie  mur obwodowy,  o długości 126 m. 

Prawdopodobnie w XVII w. międzymurze  utraciło swą pierwotną funkcję – drogi komunikacyjnej i  utrudniania bezpośredniego dotarcia do zamku. W tym czasie przebudowano też zapewne koronę murów. W miejsce krenelażu i drewnianych ganków obronnych zachowano jedynie chodnik komunikacyjny. Wtedy też zapewne drogę wejścia do zamku  skrócono poprzez wykucie nowych otworów wejściowych na osi północ - południe
Na murach zamku nie odkryto nigdzie blankowania, jedynie ślady krenelażu na pierwszym  murze obwodowym, od strony zachodniej.  Mury zwieńczone były prawdopodobnie blankowaniem, lecz pełnym, bez zębów. Wszystko wskazuje na to, że nie stosowano krenelażu tylko system wąskich strzelnic,  sprawiających wrażenie szczelin. Możliwe też , że drugi i trzeci  mur obwodowy okalający podzamcze były zadaszone, o czym świadczyć może widok zamku uwieczniony na polichromii w Pałacu Mieroszewskich.

Dopiero w II poł. XVII w zostały wzniesione przypory przyścienne przy pierwszym murze obwodowym. Był on wyższy od obecnego prawie o jedną kondygnację budynku mieszkalnego. Od strony wschodniej umieszczone w nim były dwa rzędy ślepych machikuł, stanowiących element zdobniczy z czasów przebudowy XIX wiecznej,  co potwierdzają zdjęcia dokumentalne z 1931 r.
Mur arkadowy po wschodniej stronie zamku w średniowieczu był murem pełnym, łączył się z murem kościelnym i dalej przechodził w mury miejskie.

W czasie XIX – wiecznej przebudowy zamku wg projektu F. M. Lanciego przekuto w nim arkady zdobione opaskami ceglanymi.
W czasie ostatniej odbudowy zrezygnowano z rekonstrukcji wieży bramnej,  jako bardzo trudnej do odtworzenia. W pierwszym murze obwodowym od zachodu zachowano furtę wejściową na dziedziniec, wykorzystując  otwór wykuty w XIX w. Różnice wysokościowe między poziomem dziecińca i międzymurza zniwelowano budową schodów.