Łopata (słow. Lopata, błędnie Deravá) – szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy znajdującym się na wschód od niego Jarząbczym Wierchem i znajdującym się na zachód Wołowcem. Nie jest znane pochodzenie nazwy, nie jest to nazwa ludowa, nie była używana przez pasterzy.
Łopata wznosi się na wysokość 1957 m i tworzy trzy granie:
• zachodnią w kierunku Wołowca – znajduje się w niej Dziurawa Przełęcz,
• południowo-wschodnią w kierunku Jarząbczego Wierchu, od którego Łopata oddzielona jest Niską Przełęczą,
• północną, zwaną Czerwonym Wierchem, który opada do górnej części Doliny Chochołowskiej, dzieląc ją na dwie doliny: Dolinę Chochołowską Wyżnią po zachodniej stronie Łopaty i Dolinę Jarząbczą po wschodniej stronie.
Grań
główna, w której znajduje się szczyt Łopaty i którą przebiega granica polsko-słowacka, jest od północnej (polskiej) strony podcięta stromymi skalnymi ścianami opadającymi do kotłów lodowcowych Dziurawe i Jarząbcza Rówień. U podnóża tych ścian znajdują się stożki piargowe. Stoki południowe tej grani, opadające do Doliny Jamnickiej, są bardziej łagodne i w dużej części trawiaste. Zbocza Czerwonego Wierchu są w górnej części częściowo trawiaste, a częściowo porośnięte kosodrzewiną. Północne zbocza zwane Hotarzem porasta naturalny las.
Z wierzchołka i południowych zboczy Łopaty widoki na Rohacze, Jamnickie Stawy, Dolinę Chochołowską i Jamnicką, Liptów i Niżne Tatry.
Źróodło:
więcej
