Polska

Rynek w Lesznie – główny plac miejski w kształcie nieregularnego czworokąta ...

Początki leszczyńskiego ratusza sięgają pierwszej połowy XVII w., kiedy to w latach 1637–1639 w centrum rynkowego placu wzniesiono kosztem 21 000 florenów polskich pierwszy gmach ratuszowy. Koszty przedsięwzięcia pokryli mieszczanie, którzy musieli zapłacić na ten cel specjalny podatek, zaś drewno na budowę przekazał ówczesny właściciel miasta, Bogusław Leszczyński. Późnorenesansowa budowla, wzniesiona najpewniej według projektu Krzysztofa Bonadury Starszego, cechowała się dwukondygnacyjnym...

Kamienica powstała w połowie XVII w., a bardzo prawdopodobne że w 1643 r. Jest zarazem ostatnią barokową kamienicą z podcieniem na leszczyńskim Rynku i ostatnią kamienicą podcieniową o murowanym podcieniu na terenie Wielkopolski. Na początku XIX w. należała do poborcy podatkowego Nikodema Paprockiego, który w 1817 r. sprzedał nieruchomość wraz z zabudową za 5000 talarów piwowarowi Karolowi Ludwikowi Tieke. Po jego śmierci, w 1825 r. posesję odziedziczyła wdowa Anna Regina. W 1837 r....

Kamienica powstała w XVII w. jako szczytowa budowla barokowa i należy do najstarszych tego typu obiektów na leszczyńskim Rynku. Na klińcu portalu wyryto datę 1635, która stanowi zapewne ślad budowy domu. O pochodzeniu z pierwszej połowy XVII w. świadczą też sklepienia piwnic i część przyziemia budynku. Tradycja, choć niepotwierdzona źródłowo, wiąże kamienicę nr 16 z życiem i działalnością słynnego leszczyńskiego przyrodnika i nadwornego lekarza Leszczyńskich Jana Jonstona, który miał tu...

Kamienica powstała prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII w. w stylu klasycystycznym, zajmując już wówczas, a przynajmniej od przełomu XVIII i XIX w., dwie sąsiadujące z sobą parcele. W 1801 r. posesja, w skład której wchodziły: dom mieszkalny z dużą stajnią, dom tylny, dwie mniejsze stajnie i budynek gospodarczy, została kupiona przez kupca Ernsta Kellera za sumę 3000 talarów reńskich. W 1839 r. Keller odsprzedał zabudowaną posesję za 3500 talarów kupieckiemu małżeństwu Samuelowi Gottliebowi i...

Kamienica powstała w XVII w. jako szczytowa budowla barokowa z elementami klasycystycznymi. W 1825 r. nabyli ją kupiec Karol Wolf z małżonką Fryderyką za 1150 talarów. Na posesji znajdowały się wówczas jedynie dwa budynki: frontowy dom mieszkalny oraz budynek tylny z pralnią. W 1848 r. zmarł Karol Wolf, pozostawiając żonę Fryderykę oraz dopisaną do własności córkę Adelheid z jej mężem Józefem Cioromskim i dziećmi. Jednak rok później, w 1849 r., nieruchomość kupili za 4000 talarów kupiec...

Kamienica powstała w XVII w. jako szczytowa budowla barokowa. W toku XIX-wiecznej modernizacji miasta dokonano w niej, analogicznie do innych kamienic przyrynkowych, poważnych przeobrażeń w zakresie konstrukcyjno-budowlanym oraz elewacji, a zasadnicza i najpoważniejsza zmiana dotyczyła przekształcenia układu budynku ze szczytowego na kalenicowy. W końcu XIX w. kamienica należała do kupca B. Nürnberga, który podjął dzieło jej gruntownej przebudowy i nadbudowy. Projekty wykonał i przeprowadził...

Kamienica powstała prawdopodobnie w 1766 r., zgodnie z datowaniem przyjętym jeszcze w okresie zaboru pruskiego. Jest domem szczytowym w stylu barokowym, a jego losy od 1805 r. wiążą się z młynarzem Walentynem Rantzem/Rontzem, który odkupił posesję za sumę „rodzinną” 300 talarów od ojca Gottlieba. Na przyrynkowej parceli znajdowały się wówczas dom, budynek tylny oraz szopy względnie skrzydło boczne. Pół wieku później, w latach 50. XIX w., doszło do kolejnej symbolicznej sprzedaży posesji w...

Kamienica powstała prawdopodobnie w XVIII w., być może w jego końcówce, gdyż w okresie zaborów datowano ją na 1805 r. Tymczasem jeszcze z końcem XVIII w. doszło do licytacji masy spadkowej aptekarza Ganke, wskutek czego przyrynkową posesję z kamienicą za sumę 1200 talarów reńskich kupił młynarz Jan Samuel Stiller. Na początku XIX w. na parceli znajdował się dom mieszkalny z dobudówką i podwórzem oraz kilka niedużych budynków tylnych. Budynek wzniesiono w stylu barokowym i poddano interwencjom...

Kamienica powstała najpewniej w połowie XVIII w. jako szczytowa budowla barokowa. Na początku XIX w., w 1804 r., nabył ją arystokrata Teodor von Opitz. Oprócz domu mieszkalnego ze skrzydłem bocznym i budynkiem tylnym, na posesji znajdowała się wówczas jeszcze stajnia. W 1850 r. Opitz sprzedał nieruchomość innemu ziemianinowi, Józefowi Teodorowi Cioromskiemu, a ten, w 1867 r., odsprzedał ją z kolei kupcowi żydowskiemu – Abrahamowi Mollowi.

Znany i...

Kamienica powstała w XVIII w. jako szczytowa budowla barokowa. Jeszcze w XVIII stuleciu, a mianowicie w 1780 r., ówczesny właściciel – Martin August Zugehör sprzedał dom z posesją Marii Zuzannie Stein za 1650 talarów. Na początku XIX w. na parceli, oprócz domu frontowego, znajdowały się także oficyna, będąca skrzydłem bocznym kamienicy, niewielkie podwórko, letnia kuchnia oraz budynek tylny, wykorzystywany jako spichlerz. W 1858 r. kupiec żydowski Wolf Nehab odkupił posesję z zabudową od...

Kamienica powstała na przełomie XVIII i XIX w. wskutek scalenia dwóch starszych kamienic szczytowych o proweniencji jeszcze XVII- tudzież XVIII-wiecznej. Faktem jest, że jeszcze w 1791 r. współczesna kamienica stanowiła dwa odrębne budynki szczytowe, ale w 1813 r. była to już jedna połączona budowla, zapewne o klasycyzującej elewacji. Wtedy to posesję kupiła Dorota Charlotta Scheibe za sumę 2828 talarów. Na parceli znajdowały się wówczas: dom mieszkalny z dwoma skrzydłami bocznymi (stanowiącymi...

Kamienica powstała na pogorzelisku w 1823 r., zapewne w stylu klasycystycznym. Około 1881 r. została przebudowana i nadbudowana, zyskując częściowo zmieniony układ wnętrz i obecną fasadę neorenesansową. Kamienica nr 5 to jedna z nielicznych na leszczyńskim Rynku, które powstały całkowicie od podstaw w XIX w. Oto bowiem jeszcze w 1791 r. piekarz Karol Beniamin Weichert kupił od niejakiego Neufeldta pogorzelisko za sumę 120 dukatów względnie 360 talarów reńskich. Parcela przez 30 lat pozostawała...

Kamienica powstała prawdopodobnie w XVII bądź XVIII w. w konwencji barokowej jako budowla szczytowa. W 1806 r. młynarz Filip Kunze kupił posesję z domem od Karola Gottloba Langera za sumę 2380 talarów. Kwota ta obejmowała nie tylko przyrynkową nieruchomość, w skład której wchodziły dom mieszkalny z oficyną, podwórzem, stajnią i remizą, ale także wiatrak koźlak, który przeszedł również na własność Langera. Po śmierci młynarza Kunzego kamienicę odziedziczyły jego siostry Michalina oraz Anna Maria...

Kamienica powstała w pierwszej połowie XVIII w. jako szczytowa budowla barokowa. W 1813 r. właścicielka Luiza Dorota Höpner sprzedała posesję wraz z domem cukiernikowi Gottliebowi Traugottowi Handke za 565 talarów. Na parceli znajdowały się wówczas: dom mieszkalny z oficyną, stajnia, magazyny oraz dom tylny. Dwie dekady później, w 1833 r., nastąpiła kolejna zmiana własnościowa. Tym razem kupującym był syn Handkego, piwowar Karol Gottlieb, który zapłacił ojcu 1500 talarów. Do księgi wieczystej...