Rynek 15

Kamienica powstała w XVII w. jako szczytowa budowla barokowa z elementami klasycystycznymi. W 1825 r. nabyli ją kupiec Karol Wolf z małżonką Fryderyką za 1150 talarów. Na posesji znajdowały się wówczas jedynie dwa budynki: frontowy dom mieszkalny oraz budynek tylny z pralnią.

W 1848 r. zmarł Karol Wolf, pozostawiając żonę Fryderykę oraz dopisaną do własności córkę Adelheid z jej mężem Józefem Cioromskim i dziećmi. Jednak rok później, w 1849 r., nieruchomość kupili za 4000 talarów kupiec Samuel Juedel Landsberg z żoną Ewą. W następnych latach do rynkowej posesji dopisywano kolejnych współwłaścicieli, synów Landsberga. W 1857 r. Samuela Juedela (syna), w 1862 r. Juliusza, w 1873 r. Mojżesza i w 1877 r. Salomona. Właścicielem firmy pozostawał jednak Samuel Juedel Landsberg.

W 1879 r. na posesji wzniesiono oficynę, zaprojektowaną przez mistrza budowlanego Eduarda Steina. Natomiast istotnej przebudowy kamienicy przyrynkowej dokonał już Juliusz Landsberg, który w 1883 r. spłacił rodzeństwo i stał się jedynym właścicielem posesji z zabudową. W 1891 r. Eduard Stein przygotował mu projekt przebudowy, która zmierzała m.in. do wydzielenia osobnego wejścia do sklepu. Aby tego dokonać, zwężono sień i główne wejście do budynku, poszerzając tym samym lokal handlowy, do którego wykonano osobne drzwi w fasadzie. Jednocześnie obniżono poziom podłogi na parterze, a dawne piwnice zasypano. Oprócz tego Stein zaaranżował nową klatkę schodową, która częściowo zajęła też komórki w środkowym trakcie budynku. W międzyczasie, na podwórzu ustawiono również niewielką pralnię i remizę, które dziś już nie istnieją. Niemniej jednak, co najważniejsze, przebudowa domu z lat 90. XIX w. nie doprowadziła do zmiany jego układu oraz ornamentyki fasady, zaaranżowanej jeszcze w XVII w.

W 1922 r. właścicielem posesji został Izrael Landsberg, który zmarł w 1930 r., a w 1933 r. wdowa po nim – Metha, sprzedała nieruchomość Marii i Antoniemu Polewiczom, którzy byli jej właścicielami aż do II wojny światowej.

W 1942 r. starania o kamienicę począł czynić Kurt Gross, właściciel usytuowanej po sąsiedzku kamienicy nr 16. Grossowi zależało na przejęciu kamienicy, aby mógł powiększyć swoją aptekę. Koncepcję tę popierał nawet okręgowy radca medyczny, wskutek czego Gross kupił posesję za niespełna 4000 marek. Cena była tak niska, gdyż odjęto wysoki stopień zużycia 300-letniego budynku. Po 1945 r. własność wróciła ponownie w ręce Antoniego Polewicza, który jeszcze w 1946 r., na miejscu rozebranej pralni i remizy, zbudował parterowy budynek gospodarczy. Rok później Polewicz odgrodził parcelę murowanym parkanem od ul. Aptekarskiej. Natomiast dwie dekady później dokonano jeszcze uzupełnienia tynków i odświeżenia elewacji.

Zgodnie z decyzją konserwatorską z 15 stycznia 1971 r. kamienica znalazła się w rejestrze zabytków pod numerem 539/1252.



dr hab. Miron Urbaniak, prof. nadzw.

Za:

http://www.zabytki.leszno.pl/rynek_15.html