św. Antoniego 40

Kamienica usytuowana w zwartej zabudowie po pd. stronie ulicy powstała wkrótce po 1899. Budowę rozpoczął mistrz bud. Robert Burghardt, kontynuowała sp. Englander & Stetke, związana z tow. ubezpieczeniowym Deutschland rezydującym przy sąsiedniej ul. Kazimierza Wielkiego. Pięciokondygnacyjna budowla, z mieszkalną kondygnacją poddasza (późniejsza adaptacja), ma 10-osiową fasadę z osiami skrajnymi wyróżnionymi zdwojonymi oknami. Dekoracja sgraffitowa elewacji kontrastująca z czerwienią licowanej cegłą ściany i pasami jasnego tynku w osiach bocznych związana jest z ideologią państwa prus. i ideą pracy. Między oknami 2. kondygnacji przedstawiono nagą postać mężczyzny ujarzmiającego konia, kowala (Hefajstosa?) i kobietę karmiącą ptaki, wyżej m.in. pszczeli ul oraz orła z upolowanym zającem. W ptycinach między oknami 4. kondygnacji pomiędzy przestylizowanym ortem prus. z inicjałami króla Prus Fryderyka („FR”) i ortem śl. umieszczono alegorię chrześc. handlu (laska Merkurego, paczki towarów, wieża kość.). W ostatniej kondygnacji umieszczono kartusz z datą roczną „1900” w otoczeniu księżyca z gwiazdami i słońca. Częściowo seces. stylistyka bogatej dekoracji ornamentalnej zawiera także elementy neorenesansu pn. (ornament okuciowy) oraz neoempirowe (festony pod oknami w skrajnych osiach fasady).

Rafał Eysymontt