św. Antoniego 36-38

Wzniesiona wg proj. arch. Josepha Wittckego z 1898 i zrealizowana pod kierunkiem mistrza murarskiego Heinricha w 1899 (data roczna na elewacji). Zajmująca 2 parcele, pierwotnie 4-skrzydłowa budowla z wewn. podwórzem (ob. zachowana jedynie kamienica frontowa) przylegała od zach. do kościoła pw. św. Antoniego i sięgała w głąb parceli na południowy zach., aż do budynku fabr. przy ul. R Włodkowica 25-27 (niezachowany). Część mieszkalna składała się z 3-traktowego budynku frontowego, jednotraktowego skrzydła po wsch. stronie podwórza i 2-traktowych skrzydeł po stronie zach. i pd. podwórza. Każde skrzydło miało osobną klatkę schodową. Jednoprzestrzenne wnętrze 4-kondygnacyjnego budynku fabr. podzielone było wolno stojącymi stupami na 2 trakty.

Elewacja frontowa 4-kondygnacyjnego budynku z poddaszem ma symetryczną kompozycję podkreśloną w skrajnych osiach potrojonymi oknami i ozdobnymi szczytami z inicjałami „O.H.”. Oś symetrii podkreślono parą otworów wejściowych (ob. zastąpionych oknami) i wyżej oknami w układzie 2 pojedynczych, 2 zdwojonych i poczwórnego w każdej z kolejnych kondygnacji, a także szczytem z figurą dzierżącą maszt flagowy (niezachowana); kondygnacje 2., 3. i 4. wyróżnione są loggiami i balkonami. Elewacja dekorowana detalami neogot. (motywy maswerkowe, tarcze herbowe) i neobarok. (postumenty | zwieńczone kulami i muszle w szczytach).

Po II wojnie świat, k. została podwyższona o 2 kondygnacje mieszkalnego poddasza.

Rafał Eysymontt