Województwo mazowieckie

Stanisławów w sierpniu 1920r. znalazł się na trasie marszu wojsk sowieckich w kierunku Warszawy. ”W nocy z 13 na 14 sierpnia 1920 roku wieś zajęły maszerujące na Warszawę wojska bolszewickie. Opuściły ją w pośpiechu 17 sierpnia.”

Stanisławów nie był zatem zbyt długo okupowany. Walki pomiędzy Rosjanami a Wojskim Polskimi miały za to miejsce w okolicy nieodległego Okuniewa, to tam wyznaczona została linia obrony,  umożliwiały to zlokalizowane na tamtym terenie wydmy.

W miejscu walk, przy drodze z Okuniewa do wsi Zabraniec u podnóża wydmy zwanej "Łysą Góra" w roku 1929 postawiono kapliczkę upamiętniającą toczone w tym miejscu walki i zwycięską bitwę nazwaną "cudem nad Wisłą".

Polacy wykazali się niezwykłą walecznością broniąc z wielkim poświęceniem zdobytej dwa lata wcześniej niepodległości. Wielu za zasługi na polu walki było po zakończeniu Wojny nagradzanych oraz odznaczonych. Chwałą okrył się także jeden z mieszkańców gminy Stanisławów Aleksander Kacprzyk, Ur. w 1899 r. w Goździówce, odznaczony został Orderem Virtuti Militarii oraz Krzyżem Walecznych.

/strong>

Dodał: bonczek_hydroforgroup, 2026-04-22 21:25:44

więcej

Drewniany dom mieszkalny przy ulicy Idzikowskiego 40 powstał w okresie przedwojennym naprzeciwko Fortu Piłsudskiego. Spłonął w pożarze około 1990 roku.

Dodał: DzBo, 2026-04-22 19:39:19

Wysypisko śmieci Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania zlokalizowane na pograniczu dzielnic Bemowo i Klaudyn przy ulicy Kampinoskiej i Estrady w miejscowości Klaudyn. Wysypisko zwane też Górą Radiowo (od nazwy osiedla) wysokości ponad 80 m. (144 m.n.p.m.) częściowo zrekultywowane, obecnie służy jako wysypisko odpadów sąsiedniej Kompostowni Radiowo.

Dodał: maj, 2026-04-22 12:09:44

Po wojnie Warszawa zyskała plac, który zaburzył układ dwóch ulic – Pięknej i Koszykowej. Mowa tu o placu Konstytucji, który przy swej budowie, tak jak PKiN, pochłonął wiele przedwojennych kamienic Śródmieścia Południowego. Wśród wyburzonych kamienic była okazała budowla znajdująca się na rogu Pięknej (wtedy Piusa XI nr 27) i Marszałkowskiej 63, należąca do rodziny Seydenbeuthelów. Przypuszcza się, że autorem projektu był Józef Pius Dziekoński. Kamienica powstała pod koniec XIX w. i wyróżniała się hełmem, który wieńczył zaokrąglony narożnik domu oraz niezwykłą dekoracyjnością fasady. Bogactwo dekoracji aż przytłaczało: boniowanie, kolumny, pilastry, girlandy trzymane w pyszczkach przez bliżej niesprecyzowane stworzenia fruwające, kartusze heraldyczne z pustymi tarczami, gdyż właściciel szlachectwa nie posiadał, maski mitologicznych postaci, maski lwów zdobiące balkony, delfiny i morskie potwory. Nie zabrakło także uskrzydlonych syren z mieczami i tarczami, od których wzięła się potoczna nazwa domu. Całości dopełniała czerwona cegła klinkierowa. Ten przepych miał nie tylko cieszyć oko oglądającego, ale był sprytnym zabiegiem inwestycyjnym. Domy tego typu zaliczane były jako „pałacowe”, a instytucje kredytowe bardzo chętnie udzielały pod ich zastaw wysokich pożyczek. Mądrzy inwestorzy pożyczone pieniądze lokowali w budowę kolejnych kamienic i interes się kręcił zgodnie ze starym powiedzeniem, że „pieniądz robi pieniądz”. Jednym z takich inwestorów był właściciel domu Pod Syrenami - Stanisław Saydenbeuthel, który wybudował kilkanaście kamienic, mi.n. Marszałkowskiej 44a, Miodowej 5, czy Żurawiej 24. Część budynku przy Marszałkowskiej 63 zajmowała pensja Zofii Sierpińskiej. Na dole zaś mieścił się skład ogrodniczy Juliana Kuszewskiego, sklep Wedla i sklep z owocami Andrzeja Trefisza. Na rogu kamienicy siedzibę swoją miała cukiernia Kazimierza Ostrowskiego, której rozgłos przyniosły wypiekane na miejscu ponoć najlepsze babeczki śmietankowe w Warszawie. Były one tak popularne, że można je było kupić w innych lokalach warszawskich. Gratką dla klientów cukierni Ostrowskiego była możliwość obserwowania jak powstawały sławne wypieki, gdyż część sklepową od części produkcyjnej oddzielała szyba. Jak wyglądał proces opisuje Jerzy Majewski: „Kilku pracowników w białych kitlach przez cały dzień wałkowało kruche ciasto. Następnie kładło je do foremek, napełniało kremem, przykrywało drugą warstwą ciasta, układało na blachach i wsuwało do pieca. Po opieczeniu i wyjęciu foremek na tace, jeszcze gorące podawano do sklepu przez otwór w ścianie. Pracy piekarzy chętnie przyglądały się zwłaszcza kupujące w sklepie panie”. Produkcja wystawiona na widok publiczny wymagała nie tylko świetnej organizacji pracy, ale także zachowania czystości, by nie zrazić klientów obserwujących pracę cukierników zza szyby. Aby spotęgować wrażenie czystości ściany pomieszczenia wyłożono białą glazurą, a podłogę białą terakotą. Niestety kres tej popularnej cukierni przyniosła I wojna światowa. Sama kamienica Pod Syrenami przetrwała znacznie dłużej, bo do 1952 r. Dzięki mocnej konstrukcji i masywnym stropom na stalowych belkach kamienica ocalała z pożaru w czasie powstania warszawskiego. Po wojnie dom wyremontowano. Na parter wróciły sklepy, a do mieszkań lokatorzy. Nic nie stało na przeszkodzie, aby kamienica trwała nadal... poza, o ironio, planami działaczy Biura Odbudowy Stolicy, którzy już w kwietniu 1946 r. wydali na kamienicę wyrok. Ostatecznie poszła pod kilof przy budowie placu Konstytucji.

/>
 

Dodał: Balbina, 2026-04-21 22:53:06

więcej

Choć kolej młocińska została uratowana od upadłości przez wojsko i głównie przez nie była eksploatowana, oficjalnie linia kończyła się na stacji Palmiry. Dlatego tor biegnący poza zachodnią głowicę tej stacji należy z samej kolei wyłączyć, trudno jednak pominąć go w całości infrastruktury. Istniały plany wybudowania stacji Janówek, na kilometrze 22,900, jak również kolejnej (a pierwszej w kolejności numeracji) grupy magazynów amunicyjnych. Nie zostały jednak zrealizowane. W terenie można odnaleźć krótkie odcinki z próbnych, jak się zdaje, prac ziemnych przy budowie torów o numerach od 1 do 5.

Z powyższych powodów torowi obwodowemu, oznaczonemu na planach budowy jako "XVI", nadam w niniejszym opracowaniu, na całej jego długości wokół Składnicy, aż do jego powrotu do nieistniejącej stacji Janówek, kilometraż linii kolei młocińskiej. Ułatwi to lokalizację poszczególnych obiektów.

Dodał: polskup, 2026-04-21 11:06:24

więcej

Mogiła nieznanego żołnierza Armii Poznań, poległego prawdopodobnie 18 września 1939 roku. Od skrzyżowania szlaków prowadzi do niej wąska ścieżka. poszczególne elementy grobu: krzyż, ogrodzenie, tabliczka – są co jakiś czas odnawiane czy wymieniane.

Dodał: polskup, 2026-04-20 21:27:57

Dom powstał około 1938 r.

Od 2012 r. dom znajduje się w wykazie zabytków ujętych w gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy.

Obecnie w budynku działają prywatne firmy.

GSV 2022

Dodał: Balbina, 2026-04-19 20:50:32

Pomnik został ufundowany przez społeczność Gostynina oraz wsi Łąck w 45 rocznicę rozstrzelania przez Niemców 29 osób, mieszkańców Gostynina oraz okolic.

Dodał: da signa, 2026-04-18 09:17:09