Domy przy pierzei zachodniej.

Kolejno od lewej domy pierzei zachodniej Rynku z oryginalną numeracją 36, 37, 38 i większy fragment numeru 39. Po powojennych przebudowach doszło do radykalnych zmian w numeracji kamieniczek przy Rynku i wszystkie cztery domy noszą dwa numery: 20 i 21 .

Rozbrat 16 po remoncie

Ciekawostka: Józef Rostafiński – botanik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; członek PAU, pionier polskiej florystyki.

do Wacław Grabkowski: Pamiętam jak lata temu miałam świetny "Przewodnik do oznaczania roślin" właśnie Rostafińskiego. Zrobić zielnik, to była dopiero zabawa na wakacjach😊. Z tym przewodnikiem to było prawie kryminalne śledztwo dojść krok po kroku co to za roślinka rośnie sobie gdzieś tam na łące czy w rowie😁 Teraz w czasach AI to chyba już nikt z takich książek nie korzysta.

do Ewqa100: Fajne wspomnienia 😀
Ja kiedyś znalazłem się przypadkowo przy stosie niepotrzebnych książek do zabrania. Były tam powieści, opowiadania, encyklopedie. Wybrałem niewielką książeczkę pt.”Słownik geologiczny. Geologia dynamiczna” Antoniego Kleczkowskiego i Janusza Dziewańskiego, wyd. II, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa 1959.
Tam znalazłem dwie rzeczy, których nie znałem:
“1. Ostaniec - wzgórze, które utrzymuje się w zdenudowanym krajobrazie nie dzięki odporności skał (jak twardziel), lecz przez położenie na dziale wodnym; p. góra świadek, monadnok, świadek.
2. Fulguryt utwory rurkowate powstałe w gruncie najczęściej piaszczystym przez uderzenie pioruna; f. mają zazwyczaj ok. kilku cm średnicy, do kilku m długości, często rozgałęziają się ku dołowi; ścianki f. zbudowane są ze szkliwa powstałego przez stopienie ziarn piasku; = pioruniak”.
Te rzeczy weszły do fabuły. Takiego pioruniaka, długości ok. 2 m odkopał w Parku Wschodnim Przyskra, bohater powieści “Park Wschodni” ⚡

do Wacław Grabkowski: Zaintrygowałeś mnie tymi fulgurytami 😁 muszę sięgnąć i przeczytać ten Twój "Park Wschodni" 😊

do Ewqa100: Twórcą szkła był piorun 🙂
A o pioruniaku AI milczy.

Łał, stare odlewane szyby.

Kościół Bożego Ciała? To nie będzie kościół Stanisława, Wacława i Doroty raczej?

do Madzik22: Słuszna uwaga. Zmieniam.

Zygmunta Krasińskiego 13. Starostwo Powiatowe

Może przypisać to do samej ulicy Konopnickiej, a na apartamentowiec i nr 12 dać znaczniki. Poza tym to nie ten apartamentowiec. Tu jest Seaside Garden, nr 15, na rogu Konopnickiej i Ujejskiego, a 5a to Villa Stil, "dobudówka" do nr 5.

do Ismena: OK. Dzięki za precyzję. Byłem tam w sanatorium obok i myślałem że to ten obiekt. Jak coś to możesz wprowadzić poprawki? Dzięki z góry.

do Tomi_Opole: No właśnie nie mogę. Nie mam uprawnień do cudzych zdjęć. Pobyt udany?

do Ismena: Zrobione :)

do podroznikwczasie: Masz dyżur 24h? ;)

do Ismena: Akurat byłem przelotem :)

do Ismena: Bardzo. To byl moj debiut w Sasance :)

Podpis pod zdjęciem: "29 lipca. Godzina 13.15, Katowice, ul. Gliwicka. Ranna dostawa mleka znajduje się na ulicy zamiast w domach"

Podmiana na wieksze

Może to sala w Izbie Rzmieślniczej w Poznaniu?

do Krzyś_: Możliwe. W każdym razie raczej nie sala teatralna czy kinowa ze względu na te duże okna. W kinach i teatrach takich nie było. Nie widać też kabiny projekcyjnej. Sala mogła być ewentualnie wykorzystywana jako widowiskowa lub kinowa. Co do Izby Rzemieślniczej to trochę nie pasują szprosy w oknach. No i te cztery okna na wprost musiałyby wychodzić na Al. Niepodległości. Podobne są natomiast naczółki(?) na zewnątrz, ale może wtedy była taka moda i takie produkowano masowo. Nie znalazłam, niestety, przedwojennych zdjęć wnętrz budynku.

do Ismena: Ten balkon (na NN po prawej) zwrócił moją uwagę:

do Krzyś_: Balkon rzeczywiście podobny, ale okna wydają się być bliżej narożnika. Poza tym nie widać tego balkonu na wprost. Budynek przed zniszczeniem był dość nowy, więc nie przypuszczam, żeby go aż tak gruntownie przebudowywano w okresie międzywojennym (chociaż jest wzmianka o "przebudowie w stylu nazistowskim").

do Ismena: Tu na stronie 2 jest zdjęcie - ale niestety od drugiej strony i niewyraźne:

Widać co prawda kształt naczółka i chyba identyczne krzesła, ale to za mało na jakieś rozstrzygnięcia.

do Krzyś_: Mamy jeszcze zdjęcie sceny z obramowaniem w podobnym stylu. Ilość krzeseł w rzędzie też podobna (ok. 13, jeśli dobrze liczę). Tylko co z tymi oknami? Czy za tymi drzwiami po lewej jest jakaś klatka schodowa? Może ktoś był w budynku i zna jego rozkład.

Sądząc po tych tabliczkach Prawa/Lewa to jest jakieś profesjonalne kino.

do Krzyś_: A tam działało stąłe kino?
No i brak balkonu w tyle sali...

do Jarosław Dubowski: Raczej sala na jakieś uroczystości, koncerty czy akademie. Te okna są mało "kinowe". Chociaż mogły się też pewnie zdarzać jakieś projekcje filmowe.

Ale z drugiej strony rozwinęła sie dyskusja o kinie, a widzi ktoś okienka projekcyjne?

Może to coś ułatwi:

do Jarosław Dubowski: Kino to wymysł NAC :-)
Balkon z tyłu chyba był, bo widać balustradę podobną do tej bocznej (bez balkonu by nie miała sensu):

Budynek przechodził przeróbki jeszcze przed wojną.

do Jarosław Dubowski: Wspomniałam o tym w drugim wpisie :)

do 4elza: To może być to. Trochę to taki bida-remont, ale biorąc pod uwagę rok i stan zniszczenia budynku, to i tak dobrze, że udało im się skończyć na rocznicę. Górny balkon i wnęka chyba jeszcze czekają na wykończenie.

Może się też przydać do uzupełnienia opisu obiektu

( )

do Ismena: Budynek był wielofunkcyjny. Ta sala wielkości 415 m2 i pojemności 3000 osób służyła między innymi jako sala zebrań, sala do zabaw, jako kino ( gdzie był kinematograf nie wiem) i teatr ( tu chyba były przedstawienia Teatru Narodowego) Oprócz tego „Dom Rzernicślniczy” miał dwie mniejsze sale, jedną. o powierzchni c.a.100m2 przeznaczoną dla plenarnych posiedzeń Izby Rzemieślniczej. W obiekcie urzędowały PP, szkoły, bank ,był hotelem dla inych członków izby. Miał 6 salek dla posiedzeń komisji i cechów.

do grgrz: Dzięki. A nie wiesz może, czy te okna na wprost wychodziły na ulicę czy na klatkę schodową?

do Ismena: Mając powierzchnię 415m2 i patrząc na załączone zdjęcie to okna nie mogły wychodzić na ulicę .

do Ismena: Budynek został zakupiony na przetargu przymusowym w grudniu 1936r ( Towarzystwo "Dom Rzemieślniczy" zbankrutowało-nie było wstanie spłacać nawet odsetek od kredytów). Budynek po kwietniu 37r został po prostu otynkowany po zakupie przez Izbę ( widać to na zdjęciach FP). Dokonano drobnych przeróbek . W suterenach stworzono warsztaty rzemieślnicze. Tak obiekt dotrwał do wojny.