 | Polska › woj. opolskie › Opole › Dzielnica IX › ul. Krakowska › Pomnik Otto von Bismarcka |
Lata 1924-1929 , Widok na dworzec kolejowy "Opole Główne" oraz pomnik Bismarcka. W tle kiosk piwny. Rok obiegu pocztówki: 1929.
Cristoforo
+1 głosów:1  Pięknie widać tu sklepik przy pomniku Bismarcka! Nie wiem czy od początku, ale później napewno sprzedawano tu piwko W czasie oczekiwania na przesiadkę przy takim upale jak dzisiaj, napewno nie jeden podróżny chłodził się tu przy ladzie :) Przydałby się obiekt - tylko jak to nazwać? Budka z piwem? :))) 2014-06-10 19:01:37 (11 lat temu)
krzysztal
+3 głosów:3 do Cristoforo: Mamy już "Kiosk mleczny", może "Kiosk piwny" ? ;-) 2014-06-10 19:09:11 (11 lat temu)
Cristoforo
+3 głosów:3 do krzysztal: No to jest kiosk piwny :)) 2014-06-10 19:10:41 (11 lat temu)
Po środku nad "słupem ogłoszeniowym" napis: "Wechselstube" i strzałka w lewo. Po prawej: "Hamburg America Linie Reiseburo Oppeln". Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dodałem 2016-02-06 15:50:42 (10 lat temu)
Pierwszy raz go widzę ;) 2016-02-06 17:21:46 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 kwiecień
14 lat 11 miesięcy 21 dni |
 |
pomniki
|
Uroczyste odsłonięcie pomnika, miało miejsce 20 sierpnia 1911 roku. Pomnik otrzymał kształt walcowatego słupa, pośrodku którego umieszczono plakietę z popiersiem Bismarcka wykonaną z brązu. Całość miała wysokość trzech metrów i otoczona była półkolistą kamienną balustradą zwieńczoną po bokach dwoma kamiennymi wazonami.
Pomnik został usunięty w 1945 roku. A jedyna pozostałością po nim jest wspominana kamienna balustrada, która dzisiaj już nie otacza pomnika tylko rząd budek telefonicznych.
Budowę dwóch budynków dworcowych połączonych tunelami, podobnie jak przebudowę całego węzła kolejowego w Opolu, zaplanowano w 1890 roku. Budynki zaprojektowane zostały w stylu niemieckiego neorenesansu, zbudowane z czerwonej cegły, wykończone elementami z piaskowca oraz czarną dachówką. Gmach kasowy wykończono wewnątrz białą cegłą klinkierową oraz bogatą stolarką. Głównym projektantem obu budynków był Paul Thoemer. Budowę rozpoczęto w 1898 roku, zakończono natomiast w maju 1900 roku. Była ona bardzo drogim przedsięwzięciem, wzniesienie jedynie budynku wejściowego kosztowało 380 000 marek.
Równocześnie z częścią naziemną zbudowano część podziemną - tunele ułatwiające transport pasażerów i towarów. W tym celu powstały cztery tunele:
1. Tunel dla podróżnych, łączący budynek wejściowy z budynkiem kasowym.
2. Przejście podziemne dla podróżnych, łączące perony nr 1 i 2.
3. Tunel towarowy, łączący jeden z lokali przy budynku wejściowym z magazynem na peronie 1. Na obu jego końcach zamontowano windy towarowe. W celu jego doświetlenia w posadzce gmachu kasowego zamontowano kilka luksferów (obecnie tunel częściowo udostępniony, zlokalizowano w nim toalety oraz windy).
4. Tunel pocztowy, łączący budynek ekspozytury poczty na peronie 1. z gmachem pocztowym przy ul. Krakowskiej (obecnie tunel używany przez pracowników Poczty Polskiej, niedostępny dla osób postronnych).
Oprac. Adam Krzyształowicz.