starsze
Kiosk piwny
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. opolskie Opole Dzielnica IX ul. Krakowska Pomnik Otto von Bismarcka

Lata 1924-1929 , Widok sprzed Poczty Głównej na Dworzec Główny i pomnik Bismarcka. Za pomnikiem widoczny jest kiosk piwny. Kolorowa wersja tej pocztówki

Skomentuj zdjęcie
Cristoforo
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 0 miesięcy 10 dni
Dodane: 23 listopada 2015, godz. 13:32:21
Rozmiar: 1564px x 971px
24 pobrań
1805 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Kiosk piwny
więcej zdjęć (7)
Pomnik Otto von Bismarcka
więcej zdjęć (41)
Architekt: Robert Bednorz
Zbudowano: 1910-1911
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Bismarckgedenkstein
Na miejsce budowy granitowego pomnika Otto von Bismarcka wybrano plac przed gmachem Poczty Głównej. Jego projektantem został wrocławski rzeźbiarz Robert Bednorz. Prace budowlane rozpoczęto w 1910 r., a już rok później pomnik był gotowy.

Uroczyste odsłonięcie pomnika, miało miejsce 20 sierpnia 1911 roku. Pomnik otrzymał kształt walcowatego słupa, pośrodku którego umieszczono plakietę z popiersiem Bismarcka wykonaną z brązu. Całość miała wysokość trzech metrów i otoczona była półkolistą kamienną balustradą zwieńczoną po bokach dwoma kamiennymi wazonami.

Pomnik został usunięty w 1945 roku. A jedyna pozostałością po nim jest wspominana kamienna balustrada, która dzisiaj już nie otacza pomnika tylko rząd budek telefonicznych.
Architekt: Paul Thoemer
Zbudowano: 1898-1900
Dawniej: Empfangsgebäudes, Hauptbahnhof
Zabytek: Rej. 2227/90 z 11.09.1990

Budowę dwóch budynków dworcowych połączonych tunelami, podobnie jak przebudowę całego węzła kolejowego w Opolu, zaplanowano w 1890 roku. Budynki zaprojektowane zostały w stylu niemieckiego neorenesansu, zbudowane z czerwonej cegły, wykończone elementami z piaskowca oraz czarną dachówką. Gmach kasowy wykończono wewnątrz białą cegłą klinkierową oraz bogatą stolarką. Głównym projektantem obu budynków był Paul Thoemer. Budowę rozpoczęto w 1898 roku, zakończono natomiast w maju 1900 roku. Była ona bardzo drogim przedsięwzięciem, wzniesienie jedynie budynku wejściowego kosztowało 380 000 marek.



Równocześnie z częścią naziemną zbudowano część podziemną - tunele ułatwiające transport pasażerów i towarów. W tym celu powstały cztery tunele:

1. Tunel dla podróżnych, łączący budynek wejściowy z budynkiem kasowym.

2. Przejście podziemne dla podróżnych, łączące perony nr 1 i 2.

3. Tunel towarowy, łączący jeden z lokali przy budynku wejściowym z magazynem na peronie 1. Na obu jego końcach zamontowano windy towarowe. W celu jego doświetlenia w posadzce gmachu kasowego zamontowano kilka luksferów (obecnie tunel częściowo udostępniony, zlokalizowano w nim toalety oraz windy).

4. Tunel pocztowy, łączący budynek ekspozytury poczty na peronie 1. z gmachem pocztowym przy ul. Krakowskiej (obecnie tunel używany przez pracowników Poczty Polskiej, niedostępny dla osób postronnych).



Oprac. Adam Krzyształowicz.


ul. Krakowska
więcej zdjęć (1854)
Dawniej: Beuthnische Gasse, Groschowitzer Gasse, Krakauer Strasse, Helmuth Brückner Strasse, Hindenburg Strasse, Stalina