| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Bunkier Ringstand 58c |
| Zakościele |
|
Ringstand 58c – schron strzelecki do ognia okrężnego, zwany potocznie „Tobrukiem”. Na specjalnej szynie posadowiony był karabin maszynowy – typu MG34 lub MG42. Miał możliwość prowadzenia ognia okrężnego. Do dziś zachowała się prowadnica metalowa do mocowania karabinu maszynowego.
Dodał: bonczek_hydroforgroup, 2026-05-17 22:13:25 |
|
|
| Kościół Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej |
| Warszawa |
|
Kościół Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej należący do parafii św Feliksa z z Kantalicjo.
Dodał: polskup, 2026-05-17 21:58:04 |
|
|
| Jednosektorowy schron bojowy (Zie.1) |
| Sitno (nie istnieje) |
|
Schrony bojowe Zie.1 , Zie.2 oraz Zie.3 i Zie.5 rozmieszczone były w taki sposób, aby pokryć ogniem broni maszynowej przeprawy mostowe na Płocicznej i Sitnieńskiej Strudze oraz wiodącą przez nie drogę Sitno - Martew. Schrony te były jednoizbowe i dziś są kompletnie zrujnowane. Schrony zostały wybudowane w klasie odporności "C".
Dodał: legion, 2026-05-17 21:43:10 |
|
|
| Kościół św. Idziego |
| Inowłódz |
|
O kościele br />
Świątynię według nowożytnej płyty inskrypcyjnej wybudowano w 1082 z fundacji Władysława Hermana, jednak w rzeczywistości pochodzi ona prawdop odobnie z XII w. (najpóźniej z 1138) i jest fundacją Bolesława Krzywoustego. Świątynię wymienia również Jan Długosz, podając rok 1086 jako datę fundacji. Równocześnie z kościołem powstał na tej samej górze klasztor Benedyktynek, który został w 1241 zburzony podczas najazdu tatarskiego. Nosi on cechy typowe dla architektury obronnej. Po powstaniu kościoła pw. św. Michała w 1520 starsza świątynia straciła znaczenie i zaczęła podupadać. Pierwszą próbę odnowienia kościoła podjęto w 1790, sprowadzając do niego z kapliczki w Giełzowie cudowny obraz Matki Boskiej Bolesnej.
W 1793 został ograbiony przez żołnierzy pruskich, a następnie zamieniony na magazyn zbożowy. Na początku XX wieku świątynia była zniszczona, a jej dach pokryty był słomą. Prace restauracyjne rozpoczęto z inicjatywy cara Mikołaja II. Kolejne zniszczenia zostały spowodowane przez I wojnę światową. Pierwsze, nieukończone prace rekonstrukcyjne prowadzono w latach 1924-1926. Ostateczny wygląd nadała mu restauracja prowadzona z inicjatywy prezydenta Ignacego Mościckiego, według projektu Wilhelma Henneberga. Wprowadzono wtedy wiele elementów obcych wcześniejszej architekturze kościoła – m.in. podwyższono o jedną kondygnację wieżę, a w nawie od strony zachodniej na miejscu otwartej arkady wybudowano emporę z tryforyjnymi przezroczami. Świątynię ponownie poświęcono 1 listopada 1938.
Przy kościele znajduje się cmentarz w Inowłodzu.
Świątynię stanowi osiowe zestawienie cylindrycznej, zachodniej wieży z jednoprzestrzenną prostokątną nawą zakończoną od wschodu apsydą. Istotnym elementem jest oparcie wieży na zachodniej ścianie nawy oraz otwarcie jej wysoką arkadą na emporę. Na emporę prowadzą kręte schody a sama wieża w górnych kondygnacjach, przeprutych biforiami, pełni funkcję dzwonnicy. Podobny, do inowłodzkiego, układ kościoła można spotkać w hrabstwach wschodniej Anglii, gdzie datuje się je przeważnie na na XI wiek. W każdym razie do Polski, która nie miała w tym czasie bezpośrednich kontaktów z Anglią, wzorzec świątyni mógł dotrzeć z Saksonii lub poprzez Saksonię. Datowanie kościoła na schyłek wieku XI potwierdza wątek muru z płaskich ciosów piaskowca układanych starannie w niskie warstwy, miejscami zaś w rybi szkielet (opus spicatum), jak również brak artykulacji ścian zewnętrznych (w formie charakterystycznych dla romanizmu lizen). Szczególnie istotnym elementem wystroju kościoła jest głowica, zapewne relikt przeźrocza biforium, ozdobiona ornamentem plecionkowym zamkniętym w ósemkę, z wolutami po bokach, stanowiąca dalekie echa kapitela klasycznego. Swoimi charakterystycznymi formami należy budowla inowłodzka do wczesnoromańskiej, jedenastowiecznej fazy pierwszego ogólnoeuropejskiego stylu.
Źródło: br />
Autorzy:
Dodał: mar, 2026-05-17 21:09:58
więcej  |
|
|
| Plac sportowy Łódzkiego Towarzystwa Cyklistów - Przejazd 5 |
| Łódź |
|
Plac wydzierżawiony od Zgromadzenia Majstrów Tkackich mającego siedzibę przy ulicy Piotrkowskiej 100, a następnie zakupiony przez założone w 1886 r. Łódzkie Towarzystwo Cyklistów (Lodzer Cyklisten Verein) i istniejący pod ówczesnym adresem Przejazd 5. Na placu istniał tor kolarski i korty tenisowe, a po zachodniej stronie wzniesiono drewniany budynek klubowy. ŁTC przestało istnieć w 1915 r. Po I wojnie światowej na terenie tym nadal istniały korty tenisowe. Pod koniec lat 30. plac został rozgrodzony, a budynki rozebrano. W czasie II wojny światowej teren pokryły rowy przeciwlotnicze. Po wojnie plac stał się fragmentem utworzonego w 1951 r. Placu Komuny Paryskiej, na którym zbudowano parking i stację benzynową w otoczeniu zieleni.
Dodał: blaggio., 2026-05-17 20:13:53
więcej |
|
|
| Wiąz Łokietka |
| Poręba Wielka |
|
„Wiąz Łokietka” był wiązem górskim (zwanym brzostem). Dziś można oglądać tylko odziomkową część pnia wiązu, zabezpieczoną blaszanymi daszkami. Był on najgrubszym przedstawicielem tego gatunku w Polsce (665 cm obwodu). Miał 33 m wysokości.
Dodał: bonczek_hydroforgroup, 2026-05-17 17:13:46 |
|
|
| 1948 - Budowa tunelu trasy W-Z |
| Warszawa |
|
Prace przy betonowaniu tunelu rozpoczęto w czerwcu 1948 i zakończono w listopadzie tego samego roku. Budowę tunelu ukończono 7 grudnia 1948, 55 dni przed terminem. 11 grudnia 1948 w tunelu odbył się wiec z okazji zjednoczenia polskiego ruchu robotniczego i powstania PZPR. Podjęto wtedy jednogłośną decyzję o ukończeniu budowy Trasy 22 Lipca.
Tunel był wzorowany na tunelu Saint-Cloud i stanowił nawiązanie do projektu zaproponowanego przez Jana Chmielewskiego. Jego wykonawcą było Państwowe Przedsiębiorstwo Budowlane „Beton-Stal”, odpowiedzialne za budowę zachodniego odcinka Trasy W-Z.
Tunel można było wykonać albo podkopem pod budynkami albo otwartym wykopem. Pierwszy sposób wymagał zastosowania konstrukcji podtrzymujących budynki, co byłoby kosztowniejsze i przesunęłoby termin zakończenia robót; podjęto wobec tego decyzję o zastosowaniu otwartego wykopu, a wyburzone kamienice ściśle odtworzono. Niestety za wyjatkiem pałacu Teppera, gdyż jego pozostawienie wiązałoby się z koniecznością wydłużenia tunelu o kilkanaście metrów.
Dodał: 4elza, 2026-05-17 15:46:59
więcej |
|
|
| Latarnia morska Niechorze |
| Niechorze |
|
Latarnia morska Niechorze – latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona we wsi Niechorze (gmina Rewal, powiat gryficki, województwo zachodniopomorskie), na wysokim klifowym brzegu.
Latarnia znajduje się pomiędzy latarnią morską Kikut (około 30 km na zachód), a latarnią morską Kołobrzeg (około 34 km na wschód).
Decyzja o budowie latarni morskiej w Niechorzu zapadła w 1860 roku. Latarnia została uruchomiona w grudniu 1866 roku. Wieża latarni została wybudowana z licowej cegły. W dolnej części ma przekrój czworokąta, natomiast w górnej, powyżej przybudówek – ośmiokąta. Wierzchołek wieży wieńczy taras widokowy z balustradą. Na szczycie została umieszczona laterna, w której jako źródło światła wykorzystano aparat Fresnela I klasy.
Podczas działań wojennych w 1945 roku, pocisk artyleryjski zniszczył laternę, w której znajdowała się lampa i aparatura umożliwiająca świecenie latarni. Niemcy podczas wycofywania się założyli w budynku 8 min, które zostały znalezione przez latarników po wyzwoleniu latarni i na szczęście nie zdążyły wybuchnąć. Latarnia została odbudowana według dawnej dokumentacji, a jej ponowne uruchomienie nastąpiło 18 grudnia 1948 roku.
W 1999 roku wykonano kapitalny remont latarni.
Wiosną 2008 roku wykonano remont tarasu widokowego i laterny. Remont objął wymianę podłoża i balustrad tarasu oraz wymianę siatki zabezpieczającej i szyb laterny.
Dane techniczne:
* Położenie: 54°05'47" N 15°03'57" E
* Wysokość wieży: 45,00 m
* Wysokość światła: 62,80 m n.p.m.
* Zasięg światła: 20 Mm (37,04 km)
* Charakterystyka światła: Błyskowe
o Okres: 10,00 s
o Światło: 0,45 s
o Przerwa: 9,55 s
Dodał: pawulon, 2026-05-17 15:03:04
więcej |
|
|
| Przystanek kolejowy Moszczenica Pomorska |
| Moszczenica |
|
Moszczenica Pomorska – przystanek kolejowy w Moszczenicy, w województwie pomorskim, w Polsce. Stacja znajduje się przy strategicznie ważnej do 1945 roku magistrali kolejowej Berlin-Królewiec (tzw. Ostbahn).
/p>
Dodał: legion, 2026-05-17 13:43:09 |
