Polska

Rozbiórka budynku od dnia 15 maja 2026

Dodał: elot360, 2026-05-19 22:29:05

Piętrowa kamienica w narożniku ulic: Krypskiej i Igańskiej została wzniesiona w 1936 roku według projektu architekta Karola Lamparskiego. Prace budowlane wykonał murarz Frydrysiak z Komorskiej 14. Posiada kilka lokali mieszkalnych i jeden lokal użytkowy.

Tuż przed wybuchem wojny należała do Józefa Schmidta.

W 1945 roku na podstawie dekretu Bieruta nieruchomość przeszła na własność miasta. TJ

Ciekawostki

- W lokalu handlowym na parterze przed wojną działał działał sklep spożywczo - kolonialny Wacława Krasuskiego. Później pani Fredzia przyjmowała w zakładzie fryzjerskim" - wspominają mieszkańcy Grochowa.

Zachowana dawna tablica i latarka adresowa. www.twoja-praga.pl

Dodał: da signa, 2026-05-19 21:12:30

więcej

Dwupiętrowy murowany budynek został wzniesiony na początku lat 30. XX wieku na potrzeby Polskiego Towarzystwa Opieki nad Sierotami Poległych Wojskowych. Sierociniec, który w latach 30. XX wieku otrzymał im. Marszałka Józefa Piłsudskiego zapewniał opiekę dla 90 chłopców i dziewcząt Polskiego Towarzystwa Opieki nad Sierotami po poległych wojskowych i dziećmi inwalidów wojennych. W placówce, której kierowniczką był J. Kuklińską wychowankowie mogli przebywać od ukończenia 8 roku życia do osiągnięcia pełnoletności przechodząc kurs szkoły powszechnej i średniej zawodowej. Sierociniec był utrzymywany ze środków społecznych, głównie z zapomóg i składek, gromadzonych wśród żołnierzy i oficerów służby czynnej.

Od jesieni 1939 roku na Krypskiej 39 kontynuowali naukę uczniowie Szkoły Powszechnej nr 54 z ulicy Kordeckiego 54, ponieważ ich budynek został zajęty przez koszary niemieckie.

"W czasie okupacji sierociniec (stająca się jednocześnie bursą dla biednych dzieci - red.) nadal pełnił swą funkcję. Był najwyższym budynkiem w okolicy i w 1944 ludzie przychodzili tam, by z dachu patrzeć na płonącą lewobrzeżną Warszawę. Wśród dzieci było kilkoro dzieci żydowskich, ukrywano też młodych Powstańców Praskich oraz broń w piwnicach. Przez całą wojnę wierzono, że ponieważ mieszkają tam sieroty, nie spotka tego miejsca nieszczęście. Tak też było - podczas jednego z nalotów przez dach wpadła bomba, która nie wybuchła. Rozbroili ją dopiero żołnierze radzieccy" - wspomina mieszkaniec Grochowa.

Zniszczenie wojenne nie przekreślały dalszej możliwości użytkowania. Z dokumentów sporządzonych przez Biuro Odbudowy Stolicy wynika iż zniszczeniu uległo 25% budynku. Szkody szybko naprawiono jednak już bez attyki, balkonów oraz co zrozumiałe napisu z imieniem Marszałka.

W 1945 roku po ustaniu działań wojennych górne piętra I i II zajęła szkoła podstawowa nr 149 prowadzona przez J. Karpińskiego. Parter najprawdopodobniej jeszcze w 1944 roku zajęły dziewczęta z utworzonego w 1934 roku Zakładu dla Dziewcząt Moralnie Zaniedbanych prowadzonego przez Towarzystwo Dobroczynne im. Michaliny Mościckiej, których budynek przy Krypskiej 47/49 został poważnie zniszczony. Jeszcze w tym samym roku dziewczęta otrzymały nową siedzibę przenosząc się do historycznego dworku przy ulicy Grochowskiej 64.

W dniu 1 września 1948 roku uczniowie szkoły podstawowej nr 149, wróci do swojego budynku - czyli do nowoczesnej szkoły przy Siennickiej 15. Na Krypskiej 39 dzięki poparciu władz oświatowych powołano do życia zakład i szkołę nr 137 dla chłopców moralnie zaniedbałych. Jej pierwszym kierownikiem został Wacław Głuszczak. Następni do 1953 roku to: Adolf Ossoliński, Wiktor Kowalski i Stanisław Rogalski.



W 1952 roku do zakładu został przyłączony wolny plac i zamieniony na ogród. Cały teren został ogrodzony nową światka a w ogrodzie posadzono drzewa i krzewy. W piwnicach, parterze i pierwszym piętrze pojawiły się kraty w oknach.



W roku 1963 placówka ta otrzymała oficjalną nazwę Państwowy Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy.



W roku 1974 roku władze oświatowe przeniosły siedzibę zakładu do pobliskiego Miedzeszyna, na ulicę Patriotów 90, umieszczając ją w budynku zlikwidowanego domu dziecka.

Budynek na Krypskiej 39 po adaptacji stał się siedzibą Zespołu Opieki Zdrowotnej. Znajdowały się tu m.in. kadry Szpitala Grochowskiego i odbywały szkolenia z zakresu BHP. Po przekształceniach od 1998 roku jej siedzibą SZPZLO - Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego.

W 2006 roku przeprowadzano termomodernizacje budynku.

W 2017 roku wyburzono znajdujące się na terenie powojenne baraki.

TJ

Ciekawostki

- Nie wszyscy wiedzą, że groźba usunięcia z normalnej szkoły "na Krypską", to był koronny argument, którego używali nauczyciele w grochowskich szkołach przez wiele powojennych lat. Nie był to zakład poprawczy, ale szkoła, w której stosowano specjalne środki wychowawcze - wspomina internautka.

W piwnicach zachowana przedwojenna terakota.



www.twoja-praga.pl

Dodał: da signa, 2026-05-19 21:11:53

więcej

Piętrowa kamienica została wzniesiona przed 1939 rokiem.

Tuż przed wybuchem wojny kamienica należała do Stanisława Suchodolskiego.

W 1945 roku na podstawie dekretu Bieruta nieruchomość przeszła na własność miasta.

Obecnie od około 2007 roku opuszczona.

Dodał: da signa, 2026-05-19 21:04:43

Piętrowa kamienica w narożniku ulic: Krypskiej i Ignacego Kruszewskiego została przed 1939 rokiem.

Posiada kilka lokali mieszkalnych z wejściem od strony podwórza oraz lokale usługowe w przyziemiu budynku.

Tuż przed wybuchem wojny należała do Feliksa Lubańskiego.

W 1945 roku na podstawie dekretu Bieruta nieruchomość przeszła na własność miasta.

Po 1945 roku terenie posesji wzniesiono murowane garaże.

www.twoja-praga.pl

Dodał: da signa, 2026-05-19 20:28:26

Szczelina przeciwlotnicza:

Powierzchnia ogólna: 58 m2

Powierzchnia użytkowa: 58 m2

Pojemność: 116 osób

Rok budowy: 1942 r.

Dodał: Michał. K, 2026-05-19 19:48:32

Dodał: augiasz, 2026-05-19 18:36:31

Rybacka wioska z wikińskimi chatami zbudowanych w typowej dla Danii konstrukcji szachulcowej.

"Adam M. Szymski z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego pisze (2009): „W nieistniejącej już wsi Kępa Morska (Kamp) (…) znajdowały się halowe domy z charakterystycznymi przybudówkami po obu stronach szerokich wrót prowadzących do sieni. We frontowych dobudówkach, gdzie indziej nie znanych, znajdowały się pomieszczenia dla zwierząt lub dodatkowa izba, stanowiąca jakby odrębne mieszkanie. Domy te były przekryte nisko schodzącymi dachami naczółkowymi z dymnikami ozdobionymi skrzyżowanymi deskami (pazdurami) z charakterystycznym motywem końskich główek. Dobudówki nakrywała przedłużona połać naczółkowa lub też osobne trójspadowe dachy kryte trzciną.”  - źródło:

Głos Pomorza w 2013 r. pisał: „W czasie działań wojennych wieś nie została zniszczona. Do roku 1946 mieszkali tu jej przedwojenni mieszkańcy. Jak wspominają najstarsi osadnicy, pewnego dnia oddział rosyjski, który stacjonował w pobliskim Rogowie, dla zabawy zaczął strzelać do chat z pocisków zapalających. Spłonęło 6 chat. Mieszkańcy uciekli na zachód. Pozostałe chaty zostały rozebrane przez napływających osadników."

Dodał: Dana , 2026-05-19 17:52:41

więcej

17 września w Zespole Placówek Oświatowych w Dysie  odbyła się uroczystość posadzenia Dębu Pamięci, którym uhonorowany został aspirant Policji Państwowej Czesław Sierant, zamordowany przez NKWD w zbrodni katyńskiej w 1940 r., spoczywający na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.

Źródło;