14.05.2026, godz. 11:40 - bany na boty (przez to strona zawiesiła się na 5 minut), poprawki kodu strony.
|  | powiat cieszyński |
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%224%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22%C5%9Bl%C4%85skie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%223%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22cieszy%C5%84ski%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2297%22%3Bi%3A1%3Bs%3A7%3A%22Cieszyn%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Narożna kamienica przypisana była do dzielnic Saska Kępa oraz Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 31 (w okresie międzywojnia zmieniony na 314). Numer posesji był podwójny. Dla ul. Dworcowej był to nr 11 (w okresie międzywojnia zmieniony na 9), zaś dla ul. Arcyksięcia Fryderyka nr 42. Budynek został wzniesiony w 1897 r. przez Alberta Dostala (pozwolenie na budowę wydano najpierw we wrześniu 1895 r., jednak z nieznanych przyczyn wydano później drugie pozwolenie w listopadzie 1896 r.), który wraz z żoną Marią byli jego pierwszymi właścicielami. Kamienica ta jako pierwsza wyznaczyła narożnik i zarazem przebieg nowo-budowanej ul. Arcyksięcia Fryderyka (Erzherzog Friedrichstraße) na styku z ul. Dworcową. Obiekt ten był pierwszą trzykondygnacyjną kamienicą wzdłuż całej ul. Dworcowej. Początkowo w pomieszczeniach usługowo-handlowych mieścił się m.in. sklep kolonialny Rudolfa Prasnowskiego, sklep z damską konfekcją Anny Klosko (Kłósko), zakład fryzjerski Wilhelma Bergmanna, grawerstwo i wyrabianie pieczątek Josefa Wondřejca, foto-atelier Karla Franza Jastrzembskiego (w latach 1907-1908), a także usługi akuszerskie Susanny Rauer. Najprawdopodobniej po podziale miasta w 1920 r., a na pewno od 1923 r., kamienicę nabył Alois Michna pochodzący z Frenštátu pod Radhoštěm, gdzie razem z bratem Františkiem oraz Janem Zarubkiem uruchomili w 1901 r. tkalnię mechaniczną, w której zatrudnienie znalazło 120 osób. W okresie międzywojnia w pomieszczeniach usługowo-handlowych mieścił się sklep ze sprzętem domowym, kuchennym i ceramiką kuchenną Richarda Krischa (od 1924 r.). Richard Krisch należał do grona najdłużej działających sprzedawców w Cieszynie. Swój interes otworzył już w 1875 r. przy ul. Głębokiej . Filię w Czeskim Cieszynie zarządzał najprawdopodobniej jeden z synów. Kolejna filia znajdowała się na Górnym Rynku . Ponadto mieścił się tu warsztat nożownika Franza Blechy (mieszkał przy ul. Bielskiej ), który ostrzył noże i nożyce. W następnym roku otwarto sklep z delikatesami oraz towarami mieszanymi Friedricha Běhala, który zarazem pełnił rolę zarządy kamienicy w imieniu właściciela Aloisa Michny. Przed podziałem miasta Friedrich Běhal prowadził sklep na Górnym Rynku . Kolejny sklep, w którym sprzedawano artykuły papiernicze oraz maszyny do pisania prowadził Gustav Bruckmann. W 1930 r. w sklepie tym otwarto antykwariat (najprawdopodobniej pierwszy w Cz. Cieszynie). Ponadto znajdowała się tu także redakcja i administracja niemieckiego dziennika "Silesia", która 3 sierpnia 1931 r. została przeniesiona do kamienicy miejskiej przy ul. Dworcowej . Gustav Bruckmann był również przedstawicielem agencji ubezpieczeniowej: Concordia z siedzibą w Reichenbergu (obecnie Liberec). W lipcu 1931 r. Gustav Bruckmannn przeprowadził się do nowo-wybudowanej kamienicy przy ul. Ruchu Oporu . Oprócz powyższych sklepów znajdowała się tu kancelaria adwokacka Dušana Parmy (od 1925 r.), który w 1933 r. przeprowadził się do własnej kamienicy przy ul. Čapka . 12 listopada 1932 r. Urząd Budowlany wydał zezwolenie firmie Václava Nekvasila na wykonanie wejścia rogowego do pomieszczeń handlowych. Kolaudacja przebiegła dopiero 20 lutego 1934 r. W 1955 Powiatowy Związek Spółdzielni Spożywczych - Okresní Svaz Spotřebních Družstev przeprowadził adaptację pomieszczeń handlowych, w których sprzedawano narzędzia gospodarcze, towary przemysłowe i ogrodnicze. Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Aloisa Michny został František Šudak.
więcej 
|
proszę czekać...
|