Główna 3

Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 15. Numer posesji był podwójny: dla Saskiej Kępy nr 3, zaś dla ówczesnej Schmerlinggasse nr 1. Obiekt został wzniesiony na miejscu wyburzonego dwupiętrowego budynku, który należał do Amelii Jäger . Kamienicę wybudowano w 1888 r. dla Eduarda Seemanna podług projektu Antona Jonkischa. Wcześniej mieszkał w kamienicy przy ul. Saska Kępa 7 . Pod koniec 1889 r. dobudowano fragment kamienicy od strony Schmerlinggasse, który w ten sposób wypełnił pustą przestrzeń pomiędzy sąsiednią kamienicą. W 1890 r. i w 1895 r. pomieszczenia w przyziemu wynajmowano dla oficerów 100. regimentu piechoty, gdzie znajdowała się tzw. mesa. Przed 1905 r. nowy właścicielem stał się Rudolf Benesch - emerytowany zarządca majątku ziemskiego. W narożnym domu tradycyjnie znajdowała się gospoda, w latach 1898-1904 prowadzona przez Franza Lubojatzkiego. Później należała do Ad. Mazura, zaś od 1907 r. do Andrzeja Mamicy. Jeszcze później lokal dzierżawił Josef Walica, wtenczas nazywany był "Karwińska Piwiarnia". Od 1 lipca 1913 r. nowym właścicielem został Inocenty Partyka, który przekształcił piwiarnię w restaurację. Po II wś. lokal ten nazywano "Beskyd", natomiast po 1989 r. "u Huberta", jednak nieoficjalnie gospodę nadal nazywano nazwiskiem przedwojennego właściciela, czyli Partyki. W 2017 r. przeprowadzono znaczący remont wnętrz oraz zmieniono nazwę na "Radegastovna Partyka". W związku z tym, iż w kamienicy znajdowała się piwiarnia, w 1908 r. budowniczy Ludwig Kametz zainstalował windę towarową, która umożliwiała transport beczek piwnych do piwnicy. Winda ta zabudowana była w chodniku od ul. Bożka. Oprócz restauracji działał tu również szewc Franciszek Guziur od 1889 r., sklep papierniczy Josefa Stattera od co najmniej 1909 r., a także cukiernik Karl Bayer zanim przeprowadził się do własnej kamienicy

http://fotopolska.eu/Bozka_2_Cieszyn

. W 1917 r. po zmarłym Rudolfie Beneschowi (zmarł w 1916 r., w jego posiadaniu była również kamienica przy obecnej ul. Praskiej 10

https://fotopolska.eu/Praska_10_Cieszyn

), kamienica przeszła na własność córki Elsy Benesch (w tym okresie wartość kamienicy oszacowano na 100 tys. koron). W 1920 r. ulokowano na pierwszym piętrze Administrację podatkową. W okresie międzywojnia kamienica należała do Emila i Wilmy Eichnerów (od co najmniej 1921 r.), którzy w 1929 r. wybudowali kamienicę przy ul. Dworcowej 3

http://fotopolska.eu/61206,obiekt.html

, po czym najprawdopodobniej opisywaną kamienicę sprzedali rodzinie Hermann. W tym okresie znajdowało się tu biuro architekta Maxa Rubinsteina, krawcowa Rosa Schlesinger, biuro agencji ubezpieczeniowej "Phönix" - Lebensverischerungsgesselschaft Wien, której zastępcą był Julius Schlesinger, sklep korzenny Gustawa Speila oraz sklep z delikatesami Hansa Seitera. W 1921 r. budowniczy Carl Friedrich wykonał od strony obecnej ul. Bożka osobne wejście do kamienicy z przeznaczeniem dla nowo-powstałego pomieszczenia handlowego, w którym mieścił się sklep z wyrobami lakierniczymi. Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Sali Hermann została Ostrawa.