†

Praska 37

Zabudowania przypisane były do dzielnicy Kamieniec z numerami konskrypcyjnym 37 i 37A (później zamienionym na nr 44). Numery posesji były 5 i 10 (od 1892 r.). Dokładna datacja powstania zabudowań nie jest znana, nie mniej w księgach gruntowych pojawiają się od 1792 r., kiedy odnotowana jest sprzedaż tzw. Ogrodu Heeßowskiego z domem, który należał do Jerzego (Jirzi) Heeßa. Nowym nabywcą stał się syn Adam, który jednak w 1796 r. sprzedał posiadłość Janowi Pfeifferowi. Do ponownej zmiany własnościowej doszło w 1803 r., wtedy właścicielem stał się Vincenz Alter a od 1824 r. Bernard (Bernhard) Fizia. W 1848 r. posiadłość zakupił Franz Fizia a następnie w 1852 r. Barbara Fizia. W 1857 r. w ogrodzie Fizi znajdował się magazyn i wytwórnia waty należąca do Jana Geli. Powyższe zabudowania miały charakter wiejski ze skośnym dachem. Są widoczne na mapie katastralnej Kamieńca z 1836 r. pod numerami BP (Bau Parzelle) 40, 41, 41½ i 42. Numer BP 40 składał się z dwóch obiektów z czego jeden podłużny wykonany był z drewnianego budulca (budynek gospodarczy), drugi zaś z kamienia lub cegły (budynek mieszkalny). Pozostałe numery przedstawiały wyłącznie domy drewniane (mieszkalne). Według Gwiazdki Cieszyńskiej z 1860 r. odbyła się licytacja majątku po zmarłym Franciszku Fizi seniorze. Chodziło o dom z numerem konskrypcyjny 16 na Saskiej Kępie (budynek ten oraz inny z numer 15 zostały około 1894 r. wcielone do dzielnicy Kamieniec) oraz tzw. Pfeiferowy ogród z półdomkiem w dzielnicy Kamieniec pod numerem konskrypcyjnym 37. Według najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. nowym właścicielem domu z nr konskrypcyjnym 37 została Amalia Jäger (obiekty BP 40 i 41), natomiast numer konskrypcyjny 37A należał do Franza Fizi (obiekty BP 41½ i 42). W 1878 r. obiekty pod nr konskrypcyjnym 37 nabyła Maria Hohenegger. Natomiast obiekty pod nr konskrypcyjnym 37A (numer ten zamieniono na 44) pozostały w posiadaniu rodziny Fiziów - Franza Fizi seniora. Przed 1885 r. obiekty pod nr konskrypcyjnym 37 należały już do zagrodnika Paula Zagóry i dopiero w okresie międzywojnia murowany budynek (w tym okresie istniał już tylko BP 40) nabyli Heinrich i Frieda Katzowie. Najprawdopodobniej ostatnim powojennym właścicielem był Heinrich Katz, który trudnił się najpierw skupem złomu i metali szlachetnych, zaś później miał wyrabiać czapki. Natomiast obiekty pod nr konskrypcyjnym 44

http://fotopolska.eu/71486,obiekt.html

nabył Alois Jedek zapewne po śmierci Franza Fizi w 1894 r, który zmarł w wieku 78 lat. W aspekcie budowlanym do 1872 r. liczba obiektów nie uległa zmianie (podług stanu z 1836 r.), co poświadcza mapa Cieszyna z tego okresu. Pięć lat później nie istniał już drewniany (podłużny) budynek oraz część murowanego (oba BP 40). W 1878 r. w miejscu wyburzonego drewnianego (podłużnego) budynku (BP 40) wzniesiono murowany i o wiele krótszy obiekt

http://fotopolska.eu/Cieszyn/b289143,Budynek_gospodarczy.html

, który jednak z racji, iż przecinał linię zaprojektowanej ul. Hoheneggera został rozebrany w 1887 r. podczas wznoszenia w tym miejscu nowej kamienicy

http://fotopolska.eu/84081,obiekt.html

. W tym samym roku w bliskości obecnej ul. Bożka wzniesiono szklarnię

http://fotopolska.eu/Cieszyn/b288832,Szklarnia_Paula_Zagory.html

. Budynek (BP 41), który również przecinał przyszłą ul. Hoheneggera wyburzono około 1883 r. Następny budynek (BP 41½) został rozebrany przed 1900 r. a na jego miejscu wzniesiono nową kamienicę

http://fotopolska.eu/Praska_10_Cieszyn

. Sąsiedni budynek (BP 42) wyburzono w 1909 r. Ostatni z istniejących jeszcze budynków (BP 40) w 1961 r. rozebrano a na pustej działce stanęły w 1964 r. budynki mieszkalne Spółdzielni Mieszkaniowej.