†

Praska 51

Dom przypisany był do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 51. Numer posesji był 11 (od 1892 r.), który później został zmieniony na nr 9. Budynek jest zaznaczony na mapie katastralnej Kamieńca z 1836 r. pod tzw. Bauparzelle nr 64. Obiekt był wykonany z drewnianego budulca i miał charakter wiejski. Skośny dach był kryty gontem. Przed 1894 r. dobudowano obiekt gospodarczy. Obok budynku prowadziła wąska droga lub chodnik zmierzający do nabrzeża rzeki Olzy (patrz mapa ). Dokładna datacja powstania obiektu nie jest znana, nie mniej w księgach gruntowych pojawia się od 1812 r., kiedy od ówczesnego właściciela Josepha Ciompy dom wraz z ogrodem zakupił Andreas Welschar. Nieco później, bo w 1821 r. posiadłość należała już do Jana Sliwki, którą w 1831 r. nabyła Marina Sliwka. W następnym roku majątek przeszedł na własność córki Anny zamężnej Skudrzik. W 1853 r. jako właściciel odnotowany jest Johann Skudrzyk (zapewne syn). Według najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. posiadłość należała do Karla Sochy, natomiast od mniej więcej 1886 r. do około 1898 r. do Johanna Sochy następcy (w czerwcu 1892 r. władze miasta chciały odkupić realność wraz z domem, by przeprowadzić na tym odcinku regulację ul. Hoheneggera). Po jego śmierci wdowa Johanna Socha przeprowadziła się do kamienicy przy ówczesnej Kronprinzessin Stephaniestrasse

http://fotopolska.eu/Cieszyn/b109309,Gleboka_55.html

. Pusty budynek wynajmowano Eduardowi Kotuczowi - elektromechanikowi, który później wybudował sobie własną kamienicę na Saskiej Kępie

http://fotopolska.eu/Glowna_6_Cieszyn

oraz wdowie Marii Zahradnik. W 1902 r. zabudowania nabył budowniczy Johann Schneider, który je wyburzył. W tym samym roku wzniósł w sąsiedztwie nową kamienicę

http://fotopolska.eu/Praska_13_Cieszyn

. Najprawdopodobniej w 1907 r. budowniczy Carl Friedrich w miejscu dawnego domu postawił trzykondygnacyjny budynek. Właścicielami stali się Eduard Knirling (czasami pisany też Knierling) senior oraz junior, którzy prowadzili zakład stolarski pod nazwą: Erste ostschlesische kunst-möbel und bautischlerei ,,Knirling,,. Pierwotnie ich warsztat znajdował się w Alejach arc. Albrechta nr 15. W 1919 r. zakład nosił nazwę Knirling & Skrzypek tow. z ogr. por. W 1911 r. budowniczy Jaroslav Kubesch przeprowadził bliżej nieznaną przebudowę. W okresie międzywojnia (1926-1928) dobudowano podłużny, przyziemny budynek, który przylegał do sąsiedniej kamienicy i w którym znajdowała się właściwa stolarnia. W tych latach właścicielami byli Eduard i Maria Knirlingowie. W późniejszym okresie zakład stolarski prowadził Piotr Muschalek, który w 1937 r. zawiesił przedsiębiorstwo. Krótko po II wś. właścicielem budynków był urzędnik bankowy dr Hans Preuss (pisany czasami Preiss), który jak należy przypuszczać obiekty te nabył w trakcie wojny, dlatego ustanowiono zarządcę państwowego nad jego mieniem, którym został František Dziubek. Budynek mieszkalny wraz z zakładem stolarskim wyburzono w 1956 r., po czym wybudowano tu obecny domy spółdzielni mieszkaniowej. Na marginesie należy dodać, iż w okresie międzywojnia w polskiej części miasta istniał warsztat stolarski należący do Rudolfa Knirlinga - Wyższa Brama 12, który jednak przed podziałem miasta mieszkał przy ul. Illicha 5. Zapewne chodziło o kogoś z rodziny.