Krakowska 116

To ten biały na rogu Krakowskiej i Wilczej?

do Neo[EZN]: Tak Piotrze, to ten. Na dole mieszkał Dimitriuk z rodziną (wejście od Wilczej), a na drugim piętrze mój przyjaciel Stasiu Horobiowski (wejście od Krakowskiej). Od strony podwórka mieszkał pan Ferdek długoletni pracownik politechniki, który był orędownikiem rozruszania biznesu kamieni półszlachetnych na Dolnym Śląsku. Twierdził, że bylibyśmy światową potęgą w wydobyciu i nieźle zarobilibyśmy na eksporcie. Miał w tym domu pracownię w której obrabiał owe kamienie. Chętnie dzielił się swoją wiedzą z nami. To było w latach 70. XX w. Nie wiem jak teraz się ma wydobycie kamieni półszlachetnych w Polsce.
W piwnicy budynku, w kotłowni, mieliśmy ciemnię fotograficzną. Po kilku latach została zlikwidowana przez naszych rodziców, gdyż pewnego dnia ulegliśmy zaczadzeniu, ledwo uszliśmy z życiem.
Widok tego domu od Wilczej

Szkoda, że nie mogę postawić znacznika.

do Wacław Grabkowski: Skoro ma swój numer to wydziel go jako podobiekt terenu fabryki. Wtedy postawisz znacznik.

do ZPKSoft: Dobrze, tak zrobię.

do Wacław Grabkowski: Utworzonemu obiektowi dałabym dwa adresy - jeden jako podobiekt fabryki a drugi to Krakowska 116 i tak bym go nazwała, gdyż domem pracowników fabryki był kiedyś. To określenie podałabym jako nazwę dawną.

W tym budynku mieszkałem od 1947 do 53.Mieszkaliśmy na tzw wysokim parterze w składzie :mama ,mój ojciec- główny mechanik fabryki mydła i gliceryny , mój starszy brat Edek {Dedek) i ja(Czenek). Obok nas mieszkał cytowany p.Ferdek wówczas p Fredek Jankowski ze swoją mamą a moją dalszą ciotką Niką .Na pierwszym piętrze mieszkał dyrektor fabryki p. Faber z żoną i dwoma córkami .Ala była moją narzeczoną :).Mimo panującej biedy mieliśmy cudowne dzieciństwo .Pełna swoboda, wiele przygód ,poszukiwanie "skarbów" w piwnicach gruzów .Po drugiej stronie Krakowskiej stała wielopiętrowa kamienica do cna wypalona.Na rogu Wilczej sterczały kikuty gruzów które były burzone prymitywnymi narzędziami (lina i lewar) . Na tym miejscu siedzą dziewczyny na zdjęciu.
Fabryka była naszym placem zabaw .Znaliśmy każdy zakamarek .Pamiętam pierwszy proszek do prania wyprodukowany w tej fabryce i kierownika warsztatu mechanicznego Ulfika mówiącego po niemiecku .

do czenek: Dziękuję Panu za wspomnienia. Pan mieszkał w tym budynku do 1953 r., a ja właśnie wtedy się urodziłem :)

Poprawiłem przypisanie na Krakowską 116. Świetne zdjęcia ;-)

Pod pierwszym oknem z lewej była ławeczka, gdzie przesiadywałem wieczorami z pewną dziewczyną.

Niezły prezent dla Wacława :)

do Neo[EZN]: O, niezwykłe! Dziękuję za zdjęcie! Za tymi drzwiami pan Fredek Jankowski miał pracownię, gdzie pokazywał nam jak się szlifuje nefryty. Zdjęcie zrobione od ul. Wilczej. Po prawej było podwórko, gdzie kręciliśmy blachy.

W latach 70. inż. Alfred Jankowski z Wrocławia zajmował się budową lotni własnej konstrukcji. W II połowie lat 70. podjął się budowy również motolotni.

do Wacław Grabkowski: Jest mi miło , że mogłem sprawić przyjemność. Dzięki za informacje o mojej dalszej co prawda , ale rodzinie .Fredka pamiętam dobrze jak pogrywał na fortepianie lub pianinie i podśpiewywał niecenzuralne piosenki . Był nowatorem bo na początku lat 50 miał zainstalowaną świetlówkę , która mnie nieźle pokopała .
Ta weranda to miejsce naszych dziecięcych zabaw ( w doktora też :) )
To chyba starość bo pamiętam tak wiele szczegółów związanych z tym domem.

do czenek: Pan Fredek był niezwykłym człowiekiem, a jednocześnie bardzo skromnym i uprzejmym. sąsiadem. Kłaniał się z niezwykłą dostojnością, co mnie bardzo krępowało. Przecież miałem kilkanaście lat :)

Witamy na portalu i dziękujemy za podzielenie się rodzinnym archiwum. Prośba o obcinanie zbędnych ramek i ząbków.

do ZPKSoft: Następnym razem będę bardziej staranny .Cześć !

do czenek: Te zdjęcia skadrowałem.

do vigo: Od razu lepiej ;-)

Znam te schody, w latach 70. często tu zachodziłem, odwiedzałem Stacha Horobiowskiego, który mieszkał na pierwszym piętrze. Niestety, tuż za drzwiami po prawej, warował pies i bywało, że szarpał mnie za nogawki.

Cenny dokument epoki, choć dysponowaliśmy wtedy, prostymi aparatami. Jednak dzięki nim, możemy zobaczyć coś autentycznego z tamtych, czasów.

do Anneob: Dziękuję.
Zdjęcie zrobione pożyczonym aparatem od Dzidka S. W tamtym domu, w piwnicy, kolega urządził ciemnię, gdzie przesiadywaliśmy do późnej nocy.
Władek P. mnie fascynował, był inny. Za notoryczne włóczęgostwo został wywieziony z Wrocławia przez milicję i wywalony pod Łodzią. Wrócił stamtąd na piechotę i zamieszkał w naszej przybudówce razem z koniem i podjął długotrwałą pracę na Węglobloku przy Więckowskiego. Miał niezwykle piękną, błyszczącą od szuflowania łopatę, którą nazywał "sipą".
Jako miejsce swojego urodzenia podawał zawsze Łódź.
Zapamiętałem jedną z opowieści Władka P., ale nie nadaje się do publikacji.
Nigdy nie widziałem przy nim butelki.

Dziękuję za przypomnienie dawnych ‘’klimatów’’. Arczyński, Hartwig, Gorazdowska, Czelny i Inni, byli naszym niedoścignionym wzorem. Dysponowali jednak profesjonalnym, średnioformatowym sprzętem (6x6, 6x7) z doskonałą optyką i wsparciem reakcji. My natomiast, mieliśmy b. prosty sprzęt, małoobrazkowy. Sprowadzany z Sowietów (jak ktoś mógł), Fedy, Zorki (potem Zenity) i inne podróbki Leici oraz aparatów japońskich. Mało kto, miał Ljubitiela czy mieszkowy, poniemiecki. Bywały też kamery 8mm Kwarc. Powiększalniki, chemia, też ze wschodu. O przesiadywaniu godzinami, w ad hoc, tworzonymi ciemniami nie można zapomnieć. Mimo tych wszystkich ograniczeń wykonywano setki (niedoskonałych technicznie) zdjęć. To głównie dzięki nim- amatorskim zdjęciom, możemy dziś ‘’zajrzeć w przeszłość’’ codziennego życia w latach 50-90. Wielcy Fotografowie, dokumentowali na ogół ‘’szersze przestrzenie’’. Dziękuję, raz jeszcze.

Dodałem znacznik Wilcza 1-5.