†

Sklep rowerowy

Fotopsina.

Działka po lewej (nr adresowy 120) ma nowego właściciela, ma powstać budynek handlowo-biurowy.

do mamik: Utworzyłem obiekt Krakowska 120 i dodałem to zdjęcie

Jeszcze w latach 60. XX w. znajdowały się tam gruzy po dużej kamienicy. Po lewej ul. Wilcza.

Wacku, może należałoby zmienić nazwę obiektu ?

do ZPKSoft: Aha. Dobra, zmieniam.

do ZPKSoft: Słuchaj, a ikonkę składy i hurtownie zostawiamy?

do ZPKSoft: OK. Zmieniłem na sklep.

do Wacław Grabkowski: Zmieniamy, albo zostawiamy gdy to sklep - hurtownia ;-)

Ktoś wychyla się zza płotu.

Znam ten dom od początku lat 60. XX w., ale nigdy w nim nie byłem, także mój przyjaciel nie bywał w moim domu. Spotykaliśmy się przy Kolei Górnośląskiej lub w knajpie Na Niskich Łąkach.

do Neo[EZN]: Zapewne pracownik ekipy rozbiórkowej.
Niemal codziennie tam bywam, bo czekam kiedy ruszą ten tajemniczy dom - Krakowska 122a.

do Neo[EZN]: W tym domu mieszkał mój przyjaciel (śp.), jednak nigdy tam nie byłem.

do Wacław Grabkowski: Podejrzewam, że ten dom zostanie zachowany bo inaczej by go już też rozbierali.

do Wacław Grabkowski: A co w tym tajemniczym domu jest tajemniczego? Czarne msze odprawiają , a może coś straszy? Też tam często bywam, może trzeba zacząć się bać.

do mooz: Stoi na uboczu i jeszcze nikt z nas tam nie dotarł z aparatem, jeżeli tam bywasz to poprosimy o zdjęcie bo nie wiemy jaki los czeka ten budynek :)

do mooz: Zaciekawiło mnie twoje ożywienie pod banalnym zdjęciem.
Na tej posesji mieli groźne psy. Mój Max - szef Krakowskiej, kiedyś zawalczył i wrócił z naderwanym ogonem. Znalazł podziw w moich oczach. Uratowałem jego ogon zwykłym rywanolem.

do Neo[EZN]: Jeśli Wacław, bądź co bądź tubylec nie wie co to jest to chyba nikt nie wie :) A swoją drogą to jedyne okno na wschodniej ścianie jakieś dziwne. Jakby nie "mieszkaniowe".

do Wacław Grabkowski: Kiedyś „eksplorując” dawny skład budowlany spacerowałem po dachu baraku przyległego do tego domu. Popatrzyłem na ten budynek ale nie było w nim nic pociągającego, a wręcz przeciwnie nie było to miejsce w którym chciałbym być. W ogóle w opuszczonych mieszkaniach czuję dyskomfort coś jakby te wnętrza utrzymywały jakiś ślad (energetyczny?) dawnych mieszkańców i zdarzeń. Wolę wnętrza przemysłowe. Jak choćby długi czerwony budynek na końcu ul. Świstackiego. Odwiedziłem go ponownie parę dni temu, po dwóch latach, fajnie zarasta krzakami, we wnętrzu nie było jednak nic nowego co warto sfotografować. No może tyle że teraz na dach mogłem wejść.

do mooz: Ten budynek ?

Wacław, miałeś w dzieciństwie szalone przeżycia ;) Raz opowiadałeś jak ktoś znalazł niewypał i zamiast go zostawić, zaczął się nim bawić i wtedy niewypał jednak wypalił... To są niezwykłe historie.

do jens: Tragedia z niewypałem wydarzyła się na jednym z podwórek przy Krakowskiej. Rozpalili ognisko, wsunęli pocisk. Jedno dziecko przeżyło. Mnie tam nie było.
Ja lubiłem ustawiać przy ognisku pociski karabinowe, kule śmigały w niebo i spadały. W tym czasie chowaliśmy się za murkami z cegieł.
Zdarzało się, że proch pozyskiwaliśmy z pocisków i sypaliśmy w ogień lub na rozgrzane blaty kuchenek.