Żeromskiego 20

W latach 1641-1643 powstała murowana, piętrowa oficyna, następnie na przełomie XVII/XVIII rozbudowana w części tylnej, pod koniec XIX wieku nadbudowana do dwóch pięter. Do 1958 roku działka należała do posesji ul. Staszica 21.
Na początku XVII wieku jako właściciel widnieje Zipano a drugiego ćwierćwiecza XVII do początku XVIII wieku kupcy szkoccy; Piotr Leyska i Elżbieta z Dewisonów / do 1639 r./, Jakub Berny i Anna z Leysków / 1640-68 r./, następnie Piotr Leyska mł. W 1739 roku kamienica zmieniła właściciela z Jakuba Tomsona na Andrzeja Losinga. Na przełomie XVIII/XIX właścicielem jest Stefan Kertesz a następnie: w 1 ćw. XIX wieku Zielińscy i Nowakowscy, w 2 ćw. XIX wieku Zielińscy, w połowie XIX wieku Służewscy, w 2 połowie XIX wieku Godziszewscy, na początku XX wieku Zysbrodowie, w latach 20-tych Hercbergowie, w latach 30-tych Zysbroda oraz Eljasz Epsztajn i Fuks, po wojnie P. Pomian. Od 1958 roku kamienica przeszła na własność Skarbu Państwa, a następnie została skomunalizowana.
Kamienica murowana z cegły ceramicznej pełnej, otynkowana. Obramienia okienne wykonane w tynku. Nad pomieszczeniami poszczególnych kondygnacji stropy Kleina; w klatce schodowej sklepienia odcinkowe i krzyżowe oparte na ścianach i łękach. Dach kryty blachą. Konstrukcja dachowa drewniana kalenicowa. Drewniane facjatki kryte blachą. Ganek od podwórza na wysokości I kondygnacji drewniany. Drzwi drewniane, jednoskrzydłowe, z nadświetlem. Otwory okienne 6-dzielne. Budynek założony na planie zbliżonym do kwadratu, dwutraktowy z wąską sienią przelotową. Klatka schodowa w narożniku pn-zach. z kamienicą Staszica 21 połączona niewielkim podwórkiem. Układ pomieszczeń II i III kondygnacji w ogólnych zarysach powtarza układ I kondygnacji. Bryła kamienicy trzykondygnacyjna, częściowo podpiwniczona. Dach dwuspadowy, dość płaski z dwiema wydatnymi facjatkami krytymi daszkami dwuspadowymi. Elewacja frontowa asymetryczna w I kondygnacji, pięcioosiowa. Otwory okienne I kondygnacji w płaskich opaskach w formie krenelażu z kluczami. W czwartej osi otwór wejściowy w płaskiej opasce do wysokości parapetów. W II kondygnacji w osi środkowej balkon w prostym obramieniu z trójkątnym naczółkiem. Pozostałe otwory ujęte po dwa odcinkiem gzymsu z półkolistą arkadą ujmującą przestrzeń pomiędzy otworami okiennymi III kondygnacji otwory bez obramień. Podziały horyzontalne słabo wykształcone, tworzą je: niewielki cokół, słabo wykształcone gzymsy międzykondygnacyjne i analogiczny gzyms wieńczący. Podziały wertykalne jeszcze skromniejsze, tylko w III kondygnacji, utworzone przez lizeny flankujące oś środkową, które przechodzą w połaci dachu w pełną attykę. Dodatkowo lizeny flankujące narożniki elewacji. Elewacja tylna dwuosiowa. W I i II kondygnacji oskarpowana w narożu oddzielającym podwórze od strony Żeromskiego 18. W I osi prostokątny otwór wejściowy do sieni zamknięty spłaszczonym łukiem odcinkowym. W 2 osi prostokątny otwór okienny w profilowanej opasce z podokiennikiem. W pozostałych kondygnacjach otwory okienne bez obramień. Przez wysokość II i III kondygnacji dwie szerokie lizeny, przylegające do otworów okiennych obu osi z lewej strony. Kondygnacja zwieńczona słabo profilowanym gzymsem. Za

http://panel.lfoz.lublin.pl/in...sc-kamienica-ul-zeromskiego-20