Żeromskiego 16

Pierwsza lustracja z 1591 roku ukazuje działkę jako niezabudowaną, tak samo wymieniana jest w latach 1603-4 jako własność Legaińskiego. Kamienica w przedniej części posesji nr 17 powstała w początku XVII wieku jako budowla parterowa, murowana. W jej podcieniu mieściła się jatka solna natomiast na tyłach budynku mieściła się łaźnia i stajnia a na dziedzińcu studnia. W 1657 roku jako właściciel wymieniany jest prefekt policji Grzegorz Pauli, w 1691 r.; Marianna i Piotr Reynberger; aptekarz, w 1720; Zofia i Ambroży Reyneberger; aptekarz, w 1756; Anna i Jakub Braunowie, w 1803; Józef i Anna Zmościccy, w II połowie XIX wieku; Margulesowie. Kamienica przebudowywana była na przełomie XVII/XVIII wieku, a po pożarze w 1827 - w 1878 roku. W połowie lub 3 ćwierćwieczu XIX wieku zlikwidowano attykę i nadbudowano II piętro a także ujednolicono fasadę w stylu klasycystycznym. Pierwotna zabudowa tylna posesji nie jest znana. Zachowała się niewielka łałnia oraz oficyna tylna zwrócona frontem do ul. Żeromskiego. Oficyna boczna wymieniana jeszcze w 1977 roku nie istnieje. Przyziemie obecnej oficyny budynku składa się z jednoprzestrzennego, niewielkiego wnętrza zachodniego i szerokiego przejazdu; zapewne jest pozostałością pierwotnej zabudowy posesji. Piętro łączące oba człony mogło zostać nadbudowane w I połowie XIX wieku. Pierwotnie dostęp do pomieszczeń piętra znajdował się na ganku obiegającym podwórze, prowadzącym z piętra kamienicy frontowej. Obecnie wejście na piętro znajduje się w kamienicy nr 20. eklektyczna fasada sugeruje przebudowę w I ćwierćwieczu XIX wieku