Staszica 17

Na początku XVII wieku w miejscu obecnej kamienicy stał murowany dom. Około połowy XVII wieku został rozbudowany między innymi o stajnię i łaźnię. Na przełomie XVI i XVII wieku przeprowadzono przebudowę a w 1803 roku remont. W latach 1817-23 wyremontowano fasadę. W 1827 roku odbudowano kamienicę po pożarze. W 1878 roku rozebrano attykę i nadbudowano II piętro. W XIX wieku wzmocniono filary i arkady.
Kamienica murowana z cegły pełnej na zaprawie wapiennej, otynkowana. Obramienia otworów pierwszej kondygnacji elewacji frontowej z kamienia. W podcieniu sklepienie kolebkowe z lunetami ze sztukateriami w stylu lubelskim. Stropy drewniane. Dach drewniany kryty blachą. Facjatki drewniane kryte dachami z blachy. W elewacji tylnej ponad schodami do piwnicy drewniana konstrukcja kryta dachówką ceramiczną. W elewacji frontowej portal i otwory kamienne pierwszej i drugiej kondygnacji w kamiennych obramieniach. Drzwi wejściowe w elewacji frontowej żelazne, w elewacji tylnej drewniane z nadświetlem. Otwory okienne w pierwszej kondygnacji elewacji frontowej prostokątne, jednodzielne, w drugiej kondygnacji prostokątne sześciodzielne. W elewacji tylnej otwory okienne 6- i 9-dzielne, z wyjątkiem 1 kondygnacji, gdzie 2- dzielne. Budynek założony na planie prostokąta, elewacją frontową zwrócony na północ. Dwutraktowy, dwudzielny, z sienią przelotową na osi. Elewacją tylną przylega do podwórza wspólnego z kamienicą Żeromskiego 16. Bryła kamienicy trójkondygnacyjna, podpiwniczona. Dach dwuspadowy, z dwiema facjatkami w elewacji frontowej i dwiema w tylnej krytymi daszkami dwuspadowymi. Elewacja frontowa trójkondygnacyjna, czteroosiowa, z regularnym trójarkadowym podcienieniem wspartym na trzech filarach. Proste gzymsy międzykondygnacyjne. Prosty, słabo wykształcony gzyms wieńczący. Skrajne krawędzie elewacji przez wysokość 2 i 3 kondygnacji ujęte lizenami połączonymi pasem tynku pod gzymsem wieńczącym. Portal wejściowy bogato ukształtowany. W pierwszej i drugiej kondygnacji otwory okienne zbliżone do kwadratu, w profilowanych obramieniach z podokiennikami oraz odcinkiem gzymsu pełniącym funkcję nadokiennika. Otwory drugiej i trzeciej kondygnacji w opaskach z prostą listwą podokiennika. Dodatkowo w otworach okiennych 2 kondygnacji odcinki gzymsu jako nadokienniki. Portal wejściowy bogato ukształtowany. Elewacja tylna trójkondygnacyjna, trójosiowa, z niewielkim półkolistym pomieszczeniem w narożu pd-wsch; dawna łałnia. Otwory okienne pierwszej i drugiej kondygnacji w prostych opaskach z listwą podokiennika. W trzeciej kondygnacji bez obramień, z prostą listwą podokiennika. Jedyny akcent horyzontalny to prosty gzyms między drugą a trzecią kondygnacją.