Rynek Wielki 7

Kamienica morandowska I. Wiadomo, że w 1591 roku działka należała do Bernarda Moranda, znajdował się na niej dom drewniany i rozpoczęta była budowa domu murowanego. W 1598 roku Morand sprzedał dom Antoniemu Kieczowi; w tym czasie kamienica posiadała jedynie tylny trakt.
Kamienica założona na planie wydłużonego prostokąta, z trójarkadowym podcieniem od frontu. Trzytraktowa, pomiędzy pomieszczeniami traktu frontowego z wąska sień, rozszerzająca się w drugim trakcie, skąd wejście na klatkę schodową usytuowaną od północy, dalej wąska, tunelowa sień; tzw. przechód na podwórze. Wnętrze parteru przekształcone. Pomieszczenia na piętrze gruntownie przebudowane w układzie trzytraktowym. Oficyna dostawiona od pd. zach. Bryła kamienicy trójkondygnacyjna, podpiwniczona, przykryta trzyspadowym dachem. Oficyna dwukondygnacjowa, nakryta dachem dwuspadowym. Elewacja frontowa trzykondygnacjowa, trójosiowa. W przyziemiu trójkoliście zamknięte arkady na czworobocznych filarach z impostami, nad łukami arkad nieznacznie wyodrębnione w tynku klucze. Ściana pod arkadami przepruta prostokątnym otworem wejściowym na osi i dwoma prostokątnymi oknami po bokach. Wejście oraz okno południowe ujęte prostymi, nieznacznie fazowanymi, kamiennymi opaskami. Okno od północy ujęte profilowanym obramieniem i zwieńczone nadprożem z owalną, leżącą, ażurową płyciną, w której metalowa krata, po bokach lilijki a w zwieńczeniu odcinek profilowanego gzymsu wtopionego brzegami w sklepieniu podcienia. Kondygnacja przyziemia zwieńczona pasem gładkiego fryzu zakończonego wąskim gzymsem w formie ćwierćwałka przebiegającego na wysokości parapetów podokiennych I piętra. Okna I piętra prostokątne, w profilowanych, kamiennych opaskach, zwieńczone nadprożami wypełnionymi dekoracją sztukatorską o motywie groteski i zamkniętymi prostymi odcinkami gzymsu. Pomiędzy I a II piętrem wyprofilowany gzyms z fryzem w formie wici roślinnej z przedstawieniami małpek / dawny gzyms wieńczący /. II piętro zwieńczone gładkim fryzem i profilowanym gzymsem. Okna II piętra ujęte tynkowymi opaskami. Elewacja boczna / południowa/ dwuczłonowa z 6-osiową, trzykondygnacjową częścią wschodnią i dwukondygnacjową, 3-osiową /2-osiową na parterze/ częścią zachodnią / oficyna/. Podziały horyzontalne i detal architektoniczny analogiczne jak w elewacji frontowej; dwa okna w osiach skrajnych od zachodu pozbawione ozdobnych nadproży i ornamentalnego fryzu międzykondygnacjowego. Elewacja tylna 1-osiowa z bramą do sieni w przyziemiu i niewielkim okienkiem powyżej oraz oknami na I i II piętrze ujętymi profilowanymi w tynku opaskami. Od południa przylega oficyna, której elewacja północna przepruta jest na obu kondygnacjach dwoma zsuniętymi oknami w tynkowych, profilowanych opaskach, ze wspólnym oprofilowanym parapetem. Przy elewacji wtórne murowane schody na piętro. Za

http://panel.lfoz.lublin.pl/in...a-morandowska-lub-dewisonowska