Rynek Wielki 7a

W 1583 roku w miejscu obecnej kamienicy stał drewniany dom Anusa, złotnika z Garwolina. W 1591 roku właścicielem był Jakub Janiszowski. Przed 1638 rokiem powstała tu kamienica murowana, przypuszczalnie z inicjatywy Jana Więckowskiego. W 1657 roku właścicielem był rajca zamoyski Jan Wenton, w posiadaniu jego rodziny kamienica pozostała do połowy XVIII wieku. Następnie wraz z sąsiednią kamienicą nr 7 odziedziczyła ją żona Jerzego Kawe, przysięgłego geometry Trybunału Koronnego Zuzanna Berentówna. W 1796 roku obie kamienice kupił Mikołaj Rudkowski a w 1808 roku sprzedał Michałowi Karczewskiemu. W 1821 roku właścicielką była Zuzanna de Cavec. W II połowie XIX wieku i na początku XX wieku kamienica należała do rodziny Pfefferów. Około połowy lub w drugiej połowie XIX wieku zniesiono attykę i nadbudowano II piętro.
Budynek założony na planie wydłużonego prostokąta, trzykondygnacyjny, podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem. Od frontu trójarkadowy podcień. Układ wnętrza trzytraktowy, dwudzielny. Od północy sień rozszerzająca się w trakcie środkowym skąd schody na piętro. Za sienią wąski, tunelowy przechód na podwórze. W trakcie tylnym obszerna izba, z której wejście do dwóch niewielkich pomieszczeń nad tunelem. Wtórnie połączona z kamienicą od północy. Elewacja frontowa trójosiowa, trzykondygnacyjna. W przyziemiu podcień o trzech półkoliście zamkniętych arkadach na czworobocznych filarach z impostami. lico podcienia pokryte boniowaniem formowanym w kształcie klińców z wyodrębnionymi kluczami w nadłuczach arkad. Powyżej gładki fryz zakończony ćwierćwałkiem na linii parapetów 1 piętra. Trzecia kondygnacja oddzielona wąskim gzymsem kordonowym, ujęta uproszczonymi pilastrami toskańskimi w narożach i zwieńczona wydatnym gzymsem koronującym. Pod arkadami podcienia wejście główne w formie półkoliście zamkniętego portalu w skromnie profilowanym, kamiennym obramieniu. Po bokach wtórnie przemurowane okna; mniejsze od południa i większe od północy, ujęte wyprofilowanymi opaskami z piaskowca, z wyodrębnionymi parapetami. Okna 1 piętra otoczone prostymi obramieniami i zwieńczone nadprożami z prostymi odcinkami gzymsów, na II piętrze fazowanych, tynkowych opaskach. Elewacja tylna trójkondygnacyjna, czteroosiowa, ujednolicona od południa z kamienicą nr 7. w osi skrajnej od południa zamknięty odcinkowo otwór wejściowy, nad którym niewielkie okienko oświetlające pomieszczenie nad sienią. Pozostałe otwory okienne prostokątne, w tynkowych obramieniach. Nad II kondygnacją odsadzka w murze; pozostałość po skutym gzymsie wieńczącym; całość zwieńczona gładkim fryzem i profilowanym gzymsem koronującym. Za

http://panel.lfoz.lublin.pl/in...-7a-tzw-kamienica-wentonowska<

br />