Staszica 29

W 1591 roku działka była nie zabudowana. Ok.1610 roku wzniesiona została zapewne parterowa kamienica /wg proj. B. Moranda/ dla malarza Zamoyskich Krzysztofa Bystrzyckiego. W 1641 roku nadbudowane zostało piętro oraz wbudowany sklep od wschodu i klatka schodowa w pierwotnie szeroką sień. Właścicielem był wówczas podczaszy Racławski Jakub Zieliński, który nabył kamienicę od pisarza miejskiego Wojciecha Muldorfa. Kolejnymi właścicielami byli Tobiasz Taburt i Jan Fimester /ok. 1657/. W końcu XVII w. właścicielem był Jakub Lędza, a następnie Jerzy Lausch /1707/. W 1709 r. właścicielami byli wspólnie Jakubowa Lędzina i J. Lausch. W końcu XVIII wieku właścicielkami były siostry Elżbieta Berentówna i Katarzyna z Berentów Orzechowska. Po 1807 roku kamienica należała do Barbary i Jana Zielińskich. W 1847 r. nabył ją od Sułtanowa Warnerow. Ok. poł. XIX w. zniesiono attykę i przebudowano wnętrza. Od 1865 r. kamienica była wspólną własnością Zielińskich, Finkelsztajnów i Kahanów, a od 1884 r. również Gorszonów. W końcu XIX w. została własnością Hernhutów drukarzy i księgarzy. W latach 20-tych XX w. właścicielami byli sukcesorzy Mojżesza; Jakub i Stanisław. Po wojnie kamienicą przejął Zarząd Nieruchomości, a następnie K. Królikowski i w latach 60-tych Julian Wernhut. Obecnie jest własnością komunalną. W okresie powojennym parter służył celom handlowym, również w zabudowanej sieni mieścił się do czasu renowacji niewielki sklepik. Od 1982 roku piętro jest siedzibą urzędu konserwatorskiego; ob. Wojewódzki Oddział Państwowej Służby Ochrony Zabytków.\\\'W 1591 roku działka była nie zabudowana. Ok.1610 roku wzniesiona została zapewne parterowa kamienica /wg proj. B. Moranda/ dla malarza Zamoyskich Krzysztofa Bystrzyckiego. W 1641 roku nadbudowane zostało piętro oraz wbudowany sklep od wschodu i klatka schodowa w pierwotnie szeroką sień. Właścicielem był wówczas podczaszy Racławski Jakub Zieliński, który nabył kamienicę od pisarza miejskiego Wojciecha Muldorfa. Kolejnymi właścicielami byli Tobiasz Taburt i Jan Fimester /ok. 1657/. W końcu XVII w. właścicielem był Jakub Lędza, a następnie Jerzy Lausch /1707/. W 1709 r. właścicielami byli wspólnie Jakubowa Lędzina i J. Lausch. W końcu XVIII wieku właścicielkami były siostry Elżbieta Berentówna i Katarzyna z Berentów Orzechowska. Po 1807 roku kamienica należała do Barbary i Jana Zielińskich. W 1847 r. nabył ją od Sułtanowa Warnerow. Ok. poł. XIX w. zniesiono attykę i przebudowano wnętrza. Od 1865 r. kamienica była wspólną własnością Zielińskich, Finkelsztajnów i Kahanów, a od 1884 r. również Gorszonów. W końcu XIX w. została własnością Hernhutów drukarzy i księgarzy. W latach 20-tych XX w. właścicielami byli sukcesorzy Mojżesza; Jakub i Stanisław. Po wojnie kamienicą przejął Zarząd Nieruchomości, a następnie K. Królikowski i w latach 60-tych Julian Wernhut. Obecnie jest własnością komunalną. W okresie powojennym parter służył celom handlowym, również w zabudowanej sieni mieścił się do czasu renowacji niewielki sklepik. Od 1982 roku piętro jest siedzibą urzędu konserwatorskiego; ob. Wojewódzki Oddział Państwowej Służby Ochrony Zabytków.
Za

http://panel.lfoz.lublin.pl/in...amosc-kamienica-ul-staszica-29