Hruby Wierch (słow. Hrubý vrch, dawniej także Triumetal, niem. Triumetal, dawniej Trumetalspitze, węg. Triumetal) – wybitny szczyt (2428 m n.p.m.) w bocznej grani Hrubego, będącej odnogą głównej grani odnogi Krywania. Wznosi się on nad dolinami: Hlińską, Młynicką i Niewcyrką. Jego nazwa pochodzi od kształtu góry i towarzyszącej mu masywnej ("hruby" – gruby), szerokiej grani północno-zachodniej.
Jest to szczyt zwornikowy, z którego wybiegają trzy granie:
południowa, w kierunku Furkotu (Furkotský štít), krótka i niemająca wyraźnego obniżenia między oboma szczytami, oddzielająca Dolinę Niewcyrkę od Doliny Młynickiej. Daje ona najdogodniejszy dostęp do szczytu;
wschodnia, najsilniej się obniżająca i biegnąca w stronę Szczyrbskiego Szczytu poprzez
Szczyrbską Przełęcz. Grań ta leży między Doliną Hlińską i Młynicką;
północno-zachodnia (dokładniej: grań NWW), tzw. Grań Hrubego (Hrubé), tworząca niemal poziomy skalny mur i nadająca charakter i nazwę całemu masywowi. Ma ona liczne, ale drobne kulminacje, oddziela Dolinę Hlińską od Doliny Niewcyrki.
Jako pierwsi zbocza masywu Hrubego Wierchu poznali koziarze (tj. polujący na kozice). W XIX wieku największym znawcą tego rejonu był przewodnik Jędrzej Wala starszy, który początkowo (jeszcze przed 1857 r.) polował tam na kozice, a później (przed 1880 r.) wprowadzał na szczyt polskich turystów. Upamiętniono go w nazwach Walowych Turni – pomniejszych kulminacji w Grani Hrubego.
Zimą pierwszego wejścia na szczyt dokonali Gyula Hefty, Tibold Kregczy, Endre Maurer i Lajos Rokfalusy 13 stycznia 1912 r.
Obecnie na Hruby Wierch nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.
Info za br />
więcej
