Cubryna (2376 m n.p.m)

Cubryna (słow. Čubrina, 2376 m n.p.m.) – szczyt w głównej grani Tatr, widoczny znad Morskiego Oka na prawo od Hińczowej Przełęczy (2323 m) i Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego. Dalsza część grani to Zadni Mnich oddzielony od Cubryny Przełączką pod Zadnim Mnichem (widok na niego z okolic schroniska nad Morskim Okiem jest zasłonięty przez charakterystyczny wierzchołek Mnicha).
Od szczytu, w kierunku południowo-zachodnim (teren Słowacji), odchodzi boczna grań (długości ok. 10 km), która kończy się Krywaniem (tzw. główna grań odnogi Krywania). W tej grani, najbliżej szczytu Cubryny, znajdują się: Cubryńska Przełączka (Čubrinská štrbina), Cubrynka (Čubrinka), Zadnia Piarżysta Przełęcz (Sedlo pod Čubrinkou) i Skrajna Piarżysta Przełęcz (Smrečinské sedlo) wraz ze znajdującymi się pomiędzy nimi Piarżystymi Czubami (Piargový chrbát) oraz Koprowy Wierch (Kôprovský štít).
Wierzchołek Cubryny jest mocno „postrzępiony”, stąd dawna nazwa szczytu Czubryna, Czubrzyna (od słowa czupryna).
Cubryna jest punktem europejskiego działu wód i miejscem styku trzech krain: Podhala, Liptowa i Spiszu. U podnóża grzbietów górskich zbiegających się na Cubrynie leżą trzy doliny tatrzańskie: Rybiego Potoku, Mięguszowiecka (Mengusovská dolina) i Ciemnosmreczyńską (Temnosmrečinská dolina) stanowiąca najwyższe piętro Doliny Koprowej (Kôprová dolina).
Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie mietlicy alpejskiej, skalnicy odgiętolistnej, bylicy skalnej, ukwapu karpackiego i warzuchy tatrzańskiej – gatunków roślin, które w Polsce występują tylko w Tatrach i to w niewielu tylko miejscach.
Cubryna nie jest dostępna dla turystów, wchodzą na nią jednak taternicy. Najłatwiejsza droga na Cubrynę nie przedstawia dużych trudności technicznych, ale jest nieco zawikłana. Ponieważ nie prowadzą na nią szlaki turystyczne, wymagana jest dobra znajomość topografii i orientacja w terenie. (fantom)