Niegdyś na salonach bogatych właścicieli tej kamienicy gościli królowie. Przez długi czas w jej murach mieściło się Muzeum Sztuki Medalierskiej, a wkrótce powstanie tu muzeum, w którym zagości oryginał "Pana Tadeusza".



Pierwsza wzmianka o właścicielach kamienicy pochodzi z początków XVI w. Dom należał wówczas do patrycjuszowskiej rodziny Bockwitzów i już wtedy można było mówić o jego królewskiej randze. W 1511 r. podczas wizyty króla Władysława Jagiellończyka pod dzisiejszym nr. 6 mieszkały jego dzieci.



W 1527 r., aby ugościć odwiedzającego Wrocław przyszłego cesarza Ferdynanda I, połączono kamienice nr 6, 7 i 8 i uczyniono z nich siedzibę dworu. Kiedy w 1577 r. Wrocław odwiedził cesarz Rudolf II Habsburg, w jadalni mieszczącej się w kamienicy radni miejscy złożyli mu hołd.



Spośród licznych właścicieli budynku do najbardziej znanych należy postać Jakuba Bonera. Ów kupiec był właścicielem budynku na przełomie XV i XVI w., czego dowodem są freski z motywami lilii, które znajdowały się w herbie rodowym Bonerów. Warto wspomnieć, że był on synem bankiera króla Zygmunta I Starego - Seweryna Bonera. Podobno to dzięki jego umiejętności pomnażania pieniędzy król mógł sfinansować renesansową przebudowę Wawelu, którą rzesze turystów podziwiają do dziś.



W 1727 w posiadanie budynku wszedł kupiec Samuel Exner, który przebudował go w późnobarokowym stylu. To wówczas na pierwszym piętrze powstała sala z plafonem przedstawiającym Junonę i otaczająca go bogata stiukowa dekoracja sufitu. Z tego okresu pochodzi także pałacowa fasada z balkonowym portalem.



Podczas wizyty w kamienicy warto zwrócić uwagę na kasetonowe i polichromowane stropy. Ale najciekawsza nie jest wcale zabytkowa wartość, a treść nie zawsze przyzwoitych scenek z życia mieszczan, których można się na nich dopatrzyć.



Swoje złote godło dom zyskał dopiero w pierwszej połowie XVII w. Uśmiechnięte słońce otoczone przemiennie falistymi i prostymi promieniami jeszcze przed wojną przymocowane było do barokowej kraty portalu. Dopiero podczas powojennej odbudowy pozłocono je i umieszczono na fasadzie.



W podziemiach kamienicy Pod Złotym Słońcem znajdziemy mury stojących tu jeszcze w drugiej połowie XII w. dwóch domów mieszczańskich. Po remoncie będziemy mogli podziwiać gotyckie mury w piwnicach, w których powstaną trzy restauracje.



Choć na otwarcie Muzeum Pana Tadeusza w kamienicy nr 6 będziemy musieli poczekać do 2012 roku, część sal będzie można zobaczyć już wkrótce. W lipcu, w związku z festiwalem Era Nowe Horyzonty, w kamienicy Pod Złotym Słońcem zagości wystawa poświęcona twórczości Andrzeja Wajdy. Do końca tego roku zobaczymy tu jeszcze dwie wystawy - jedna będzie poświęcona polskiemu państwu podziemnemu, a druga twórczości Fryderyka Chopina.



- Przyszłe Muzeum Pana Tadeusza zaplanowano tak, abyśmy zobaczyli twórczość Adama Mickiewicza w szerszej perspektywie>/i> - mówi Paweł Pluta, asystent dyrektora Ossolineum. - Dlatego zanim dotrzemy do sali, w której spocznie rękopis narodowej epopei, poznamy romantyzm zarówno europejski, jak i polskie oblicze romantyzmu, dowiemy się, kim jest postać bohatera romantycznego, a nawet przejdziemy przez salę prezentującą dom polski, aby poznać każdy aspekt genezy powstania poematu - opowiada o planie ekspozycji Paweł Pluta.



W muzeum znajdą się także gabinety darczyńców Ossolineum - Jana i Jadwigi Jeziorańskich oraz Władysława i Zofii Bartoszewskich.



Źródło [