Stary Targ 3

Kuźnia koń :-) Fajna fotka.

Tak - sklep OKAZJA. Sporo rzeczy po przecenach, tak było pod koniec PRL, takie sklepy, potem to był BOMIS.
Po lewej, na Fredry, był szalet miejski. SMRÓD !!!!!!!!!!!

do Stenek:
BOMIS (Centrala Obrotu Maszynami i Surowcami) w czasach PRL przedsiębiorstwem państwowym pośredniczącym w handlu zbędnymi maszynami i odpadami, a później otworzyło sieci sklepów sprzedających niespełniający norm sprzęt (tzw. "buble") i części, stając się kultowym miejscem zakupów dla elektroników i majsterkowiczów, Z Bomisu zakupiłem obudowę i kilka rzeczy i złożyłem pierwszy własny kolorowy telewizor
Jowisz, kupiłem też kolorowy kineskop do Jowisza. Oczywiście wszystko miało jakąś wadę ale działało zgodnie z założeniami .

do Askofer: Tak tak, też tam kupowałem. A i silnik do Malucha szło tam kupić i części elektroniczne, trafo powielacze do koloru, różne cuda! A kto pamięta Giełdy Elektroniki? Była chyba co roku w NOT w Katowicach. Producenci elektroniki zwolili całymi worami detale elektroniczne, płyty od radia odrzucone z produkcji po kontroli jakości, czasem od razu to grało tylko byle załączyć, całe płyty od Elizabethki się trafiały, podobnie we Wrocławiu na Kościuszki i w Krakowie na Podgórnej były takie sklepy z przeceną, to był raj tam wejść i coś kupić, gdzie te czasy

do Stenek: Stenek tak między nami mówiąc nie chciałbym wrócić do tamtych czasów. Ja swój telewizor składałem prawie półtora roku, nowy był tylko w Pewexie za dolary. Jakby policzyć to wszystko co do niego kupiłem i czas poświęcony jego składaniu i uruchamianiu to....wolałbym kupić nowy . Owszem jest jakaś tam satysfakcja z samodzielnej
pracy i że wyszło i działało ale....Pamiętam jak jeden gość w jednym z Bomisów kupował trzy pralki chyba POLAR Automat za nieduże pieniądze, każda nie miała czegoś . Pewnie po tym zakupie złożył jedną która może działała ale ile miał części zapasowych a z tego co pamiętam tylko jedna miała programator. Pewnie też miał satysfakcję....
...jeśli ten programator działał. Ale takie to były nienormalne czasy ludzie bawili się bo musieli w majsterkowiczów.

do Stenek: Były, w Katowicach na Podgórnej 4.

do Askofer: Który to był mniej więcej rok? Dobrze pamiętam ustroński sklep RTV ZURiT najpierw na rogu Partyzantów i ówczesnej 1. Maja, potem przy Andrzeja Brody na ówczesnym osiedlu XXX-lecia PRL i w nim stały Jowisze po 46 tys. zł i Rubiny 714p po 22 tys. zł. Na Jowisze tylko tęsknie patrzono. Cena wówczas była horrendalnie wysoka. 22 tys. za Rubina to zresztą też było bardzo dużo.

do paulus60: 1980-1981 mniej więcej takie jak podałeś były ceny tych telewizorów. Rubiny to pamiętam że stały bo to był złom i bomba zegarowa w mieszkaniu. Jakieś wzięcie to miało
ale przy ich jakości cena zaporowa a kolor iluzoryczny.

do paulus60: Te Jowisze za 46000 były na dodatek na talon.

do Jarosław Dubowski: Na Podgórnej 4 była i chyba dalej jest NOT. Tam na parterze była chyba raz w roku Giełda Części Elektronicznych. Zjeżdżali producenci elektroniki z Polski i było tam towaru "na tony". Ja, amator elektroniki, czułem się jak w niebie! Wszystko tam było i to na kilogramy, obkupiłem się nieżle, choć w kolejce stałem kilka godzin. Były takie giełdy,, gdy spekulanci stali z tyłu, a ich słudzy przy ladach zamawiali: tego 5 kg, tego 50 szt itd. A potem na giełdzie w Katowicach na Gliwickiej te części szły handlowo wielokrotnie drożej, takie czasy. Mnie się udało dopaść tyle, ile potrzebowałem do domowej elektroniki, naprawy sprzętu RTV i układów eksperymentalnych lub gotowych

do Askofer: Miałem przez lata Rubina 714p montowanego w Polsce w WZT. Nigdy się nie zapalił. Sporo moich znajomych też tego nie odnotowało. Było ważne, by telewizor nie stał w nieprzewiewnym miejscu, np. w meblościance. Co ciekawe, zapłonom najczęściej ulegały telewizory wyprodukowane w ZSRR. Nie przesadzajmy z tą złą jakością obrazu. Jeśli miał dobrze ustawioną zbieżność i prawidłowo wyregulowane kolory i kontrast, to obraz mimo starej generacji kineskopu typu delta i systemu SECAM, był zupełnie przyzwoity. Najprościej regulowało się kolory wyłączając funkcję "kolor" z tyłu odbiornika. Potem trzeba było tak ustawić suwaki koloru, by czarno-biały obraz nie miał żadnych przebarwień. Nie było to trudne. Polskie wersje, w odróżnieniu od radzieckich, miały bardzo starannie wykonaną skrzynkę. Napisałem swego czasu taki zwięzły artykulik o tym odbiorniku.



To tak przy okazji :)

PS Skoro sam złożyłeś działający odbiornik telewizji kolorowej, to znaczy, że jesteś fachowcem w tej dziedzinie. Moje pisanie tu i tam to tylko leciutka beletrystyka.

do paulus60: złożenie OTVC dla dobrego amatora elektroniki (niekoniecznie profesjonalisty) nie było trudne, było sporo literatury, były serwisówki, schematy, dało się zrobić, ja dawałem radę.

Sklep OKAZJA, a po lewej, na Fredry, szalet miejski Panie i Panowie, dwoje drzwi. w środku małe pomieszczenie, ściany pomalowane na czarno, na dole rynienka w posadzce, wyżej rura z dziurkami na cieknącą wodę i się .............obsikiwało ścianę jak psy ;-) Smród nieopisany

do Stenek: Tzw. ściana płaczu w polskim wydaniu.