Według mnie jest to akurat przeciwległa końcówka "jedynki", czyli Lotnisko, a nie Tor Kolarski. Foto wykonane pod koniec lat 30., prawdopodobnie w 1938. Motorniczy przeniesie się do tylnej "kabiny" i z niej poprowadzi tramwaj w kierunku Toru Kolarskiego.

To nie jest foto ani z roku 1930, ani z 1940. Pewne cechy wozu wskazują na wykonanie fotki po 1 kwietnia 1936, a do wyglądu z roku 1940 pewnych cech mu brakuje :) Nadal obstawiam 1938.

A końcówka to Lotnisko, a nie Tor Kolarski - tam nie było topól (przy lotnisku jak najbardziej :) Tyle tylko, że wagon przybył na Lotnisko i pojedzie do Toru Kolarskiego z widocznej kabiny, a nie z przeciwległej, jak napisałem poprzednio. Trochu pomyliły mi się kierunki :)

Do czego służyły te ukośne elementy na przedniej szybie? To jakiś system ogrzewania czy dekoracja?

do Columba livia: To ochrona szyby czolowej, wykonana z kilku drewnianych listewek lub metalowych rurek. Tam bylo miejsce na manel motorniczego.

Brak przy Placu Komeńskiego szkoły więc góra 1957 r

Zdjęcie najpóźniej z 1915 roku - widoczny oficer rosyjski.

Czy można dokładnie ustalić gdzie znajdowała się świątynia ? Bardzo mi na tym zależy jednak za nic nie mogę na podstawie zdjęć dokładnie oszacować gdzie się ona znajdowała. Czy jest to miejsce bezpośednio za ogrodzeniem dzisiejszego parku ujazdowskiego czy dalej na dzisiejszej trazie armii ludowej... ?

do mishka:

Fotopiesek ;)

Wymiana, korekta datowania.

Ilustracja obecna już w rosyjskim przewodniku po Warszawie z 1899 r. (wydanie II). Autor: Aleksander Karoli. Rok - zapewne 1898.

Jeśli numeracja nie uległa zmianie, to budynek już nie istnieje. Czy może to ktoś potwierdzić?

do Dana : ul. Witosa 6 :)

do Dana :

do Schomberg: Podziękowanie :)

Tak, Stara Przędzalnia (obecnie lofty) a przed nią tkalnia (późniejsza "Wanda") - obecnie galeria handlowa. Na pierwszym planie plac targowy. Podobne ujęcie .

Datacja do ujednolicenia z

Ten przejazd:

Pierzeja zachodnia Rynku, w środku kadru wlot ul. Zamkowej. Po przebudowach:

Domy przy pierzei zachodniej.

Kolejno od lewej domy pierzei zachodniej Rynku z oryginalną numeracją 36, 37, 38 i większy fragment numeru 39. Po powojennych przebudowach doszło do radykalnych zmian w numeracji kamieniczek przy Rynku i wszystkie cztery domy noszą dwa numery: 20 i 21 .

Rozbrat 16 po remoncie

Ciekawostka: Józef Rostafiński – botanik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; członek PAU, pionier polskiej florystyki.

do Wacław Grabkowski: Pamiętam jak lata temu miałam świetny "Przewodnik do oznaczania roślin" właśnie Rostafińskiego. Zrobić zielnik, to była dopiero zabawa na wakacjach😊. Z tym przewodnikiem to było prawie kryminalne śledztwo dojść krok po kroku co to za roślinka rośnie sobie gdzieś tam na łące czy w rowie😁 Teraz w czasach AI to chyba już nikt z takich książek nie korzysta.

do Ewqa100: Fajne wspomnienia 😀
Ja kiedyś znalazłem się przypadkowo przy stosie niepotrzebnych książek do zabrania. Były tam powieści, opowiadania, encyklopedie. Wybrałem niewielką książeczkę pt.”Słownik geologiczny. Geologia dynamiczna” Antoniego Kleczkowskiego i Janusza Dziewańskiego, wyd. II, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa 1959.
Tam znalazłem dwie rzeczy, których nie znałem:
“1. Ostaniec - wzgórze, które utrzymuje się w zdenudowanym krajobrazie nie dzięki odporności skał (jak twardziel), lecz przez położenie na dziale wodnym; p. góra świadek, monadnok, świadek.
2. Fulguryt utwory rurkowate powstałe w gruncie najczęściej piaszczystym przez uderzenie pioruna; f. mają zazwyczaj ok. kilku cm średnicy, do kilku m długości, często rozgałęziają się ku dołowi; ścianki f. zbudowane są ze szkliwa powstałego przez stopienie ziarn piasku; = pioruniak”.
Te rzeczy weszły do fabuły. Takiego pioruniaka, długości ok. 2 m odkopał w Parku Wschodnim Przyskra, bohater powieści “Park Wschodni” ⚡

do Wacław Grabkowski: Zaintrygowałeś mnie tymi fulgurytami 😁 muszę sięgnąć i przeczytać ten Twój "Park Wschodni" 😊

do Ewqa100: Twórcą szkła był piorun 🙂
A o pioruniaku AI milczy.