Restauracja dworca kolejowego

Przez Cieszyn przemieszczała się ogromna liczba podróżnych, zwł. z Galicji i Węgier przez Bogumin i Hamburg do Ameryki. Dla wygody podróżnych działały przy dworcu dwie restauracje pn. Restauracja Dworca Centralnego (Bahnhofrestauration), którą na przeł. XIX i XX w. dzierżawił Eugen Potyka. W maju 1899 r. prasa donosiła o przewlekłej chorobie Potyki i pogłoskach, które sugerowały zmianę dotychczasowego dzierżawcy. Dalej pisała: fakt, że pani Potyka prowadziła działalność restauratorską w pełni satysfakcjonująco od czasu otwarcia dworca centralnego i szczerze oddawała się przez wiele lat, aby spełnić wszystkie wymagania, wątpiliśmy w prawdziwość tej plotki, a także zrezygnowaliśmy z dochodzenie w tej sprawie. Odpowiednie osoby zapewniają nas, że ta plotka nie ma żadnych podstaw. W latach 1902-1914 dzierżawcą został Johann Sattler (wcześniej był restauratorem na Rynku nr 1 w Ratuszu). Restauracja dworcowa znajdowała się w zachodniej części budynku dworcowego. Jedna jej część była odkryta i wychodziła na peron, od którego oddzielała ją pergola obsadzona kwiatami. Druga część restauracji z jadalnią znajdowała się w południowym pawilonie. Jeszcze dalej na południe funkcjonowała restauracja ogrodowa otwarta w 1903 r. Całość była bardzo zadbana. W lutym 1889 r. w sali restauracji odbył się karnawał dla Klubu Węgierskiego. Rozrywka taneczna w akompaniamencie fortepianu i śpiewu. Ponadto muzyka węgierska. W tym samym roku w prasie lokalnej pojawiło się ogłoszenie na miejsce kelnera, który musiał znać języki słowiańskie. W 1914 r. około 500 jeńców rosyjskich, których przewoził transport kolejowy, spożywało w restauracji ogrodowej obiad. W 1926 r. restauratorem był Josef Kubeš, który były zarazem szefem Stowarzyszenia restauratorów i szynkarzy. W 1929 r. restauratorem był Josef Kubec, który w od 1 kwietnia 1933 przeją prowadzenie analogicznej restauracji w Brnie. Dlatego też dyrekcja kolejowa w Ołomuńcu rozpisała przetarg na nowego dzierżawcę. Minimalna oferta obejmowała na 20 tys. kcz. Od maja 1933 r. dzierżawcą był Ryšanek z Kończyc Małych koło Ostrawy, natomiast od sierpnia 1933 r. Jaroslav Bernat. Współcześnie w miejscu, gdzie stała restauracja ogrodowa, zbudowano w 1962 r. przejście podziemne. Restauracja dla III klasy sytuowana na pierwszym peronie została zlikwidowana. Jedyna restauracja, jaka istnieje do dziś dnia, to restauracja wewnątrz gmachu dworcowego - popularnie nazywana "Dwójka", którą po II wś. prowadził Josef Chytil aż do upaństwowienia w 1948 r.