†

Frydecka 1

BP 83
W 1880 r. mieszkał tu Karol Kozieł (Paweł Kozieł w tym samym roku sprzedał młyn z piłą nr 26 w Ląkach)
W 1892 wybuchł pożar oraz jeszcze w sąsiedniej szopie. W tym samym roku w styczniu zmarł Moritz Kukutsch - tkacz w wyniku powikłań grypy w wieku 42 lat. Był również właścicielem realności.
W 1895 r. Kukutsch erben sprzedał trzy domy idące za sobą Palarczykowi z Mostów za 16 tys. florenów.
W 1898 r. budynki 1, 3, 5 należały do Elotide Wyborny. W jednym z budynków znajdował się dom modlitwy ortodoksyjnych żydów, gdzie mieściła się łaźnia rytualna . W budynkach tych - starej daty były nieznośne warunki sanitarne i miasto w sierpniu tego samego roku sugerowało je wyburzyć. W każdym razie w tym samy roku doszło do zamknięcia domu modlitwy.
W 1898 r. zmarł w wieku 75 lat w szpitalu w Kartynii profesor gimnazjalny Johann Kukutsch. Przez długi czas należał do grona nauczycielskiego Gimnazjum Ewangelickiego w Cieszynie. Był lubiany za swój przyjazny charakter. Pozostawił żonę Leopoldinę oraz trzech synów: dr Isidora - dyrektor gimnazjum wiedeńskiego, Rudolf - k.k. okręgowy lekarz weterynarii w szpitalu oraz dr Ernst - doktor medycyny. Czy chodzi o powyższą rodzinę Kukuczów?
W 1884 r. Silesia informuje o polskich ortodoksyjnych żydach z Nowego Sączu. Skarżono się na złe warunki sanitarne i grasującą cholerę w tym roku w Galicji, Węgrzech, Śląsku i Moraw.
Miał to być pewnego rodzaju hostel dla galicyjskich żydów. Czasami w zabudowaniach tych miało przebywać aż 100 osób. Silesia twierdziła, że nie ma w tym podtekstów antysemickich, ale należy z tym coś zrobić. Takie domy powinny być gdzieś na ubocz a nie na głównej ulicy w mieście.
W budynku pod numerem 5 właścicielem był Moritz Kukutsch spadkobierca po ojcu założony w 1828 r.
W listopadzie 1929 r. Thonet Mundus wystawiła rekurs przeciw uchwale władz miasta dotyczącego wyburzaniu 5 starych budynków. W tym samym roku zwracano uwagę, iż ta część miasta jest najbardziej zagrożona pożarem, albowiem w sąsiedztwie starej fabryki Kohna znajduje się pięć małych domków, które przylegają do niej jak jaskółcze gniazda. Pochodzą one z czasów wojny trzydziestoletniej i od tamtej pory nie zostały naprawione. Dlatego są chwiejne i niebezpieczne. W dodatku uważano to miejsce za bardzo niebezpieczne dla ruchu drogowego - samochodowego oraz motocyklistów - ponieważ w tym miejscu zbiegały się trzy drogi pod ostrym kątem, wobec czego była bardzo słaba widoczność na sąsiednie drogi.
W styczniu 1930 t Mundus doszedł do porozumienia z władzami miasta odnośnie wyburzenia 4 budynków należących do fabryki mebli. Termin ostatecznego wyburzenia tych domów został ustalony na 30 września 1930 r. Jednak do właściwego wyburzenia przystąpiono pod koniec stycznia 1932 r. Najpierw usunięto dach a potem ściany a na sam koniec kominy dla którego to celu musiano zbudować wysokie rusztowanie. W każdym razie byłoby łatwiej, gdyby kominy zostały rozebrane podczas zdejmowania dachu, co pokazuje, że trzeba się również nauczyć rozbiórki.
W maju 1931 r. prasa donosiła, iż pięć budynków nie spełniają wymogów przeciwpożarowych. Należały do kompleksu Thonet Mundus. Mieszkańców już przenieśli do innych mieszkać. Pejzaż miejski doświadczy wielkiego upiększenia, ponieważ budynki, które od dawna są w ruinie, nie były w żadnym wypadku ozdobą miasta.