Główna 23

Kamienica przypisana była do dzielnicy Saska Kępa z numerem konskrypcyjnym 13 (w okresie międzywojnia zmieniony na 299). Numer posesji był 21 (od 1892 r., który w okresie międzywojnia został zmieniony na 23). Budynek wzniesiono na miejscu wyburzonego domu Henstera w 1873 r. podług projektu Fritza Fuldy. W najstarszej Książce Adresowej Cieszyna z 1874 r. jako właściciel została odnotowana Anselma Schneider wraz z Filippem Grünfeldem - kupcem. W 1877 r. dom był własnością wyłącznie Anselmy Schneider, natomiast od 1886 r. do 1897 r. Anselmy i Theresy Schneider. W obiekcie znajdowała się gospoda prowadzona przez Johanna Pukalskiego w 1877 r., a od 1886 r. przez Stefana Kowalika alias Kowalski. Oprócz kamienicy odnotowano również oficynę z nr konskrypcyjnym 13A. W 1894 r. Albert Dostal wybudował następną oficynę z magazynem na drewno. Kolejnym właścicielem od 1897 r. został Franz Reinelt (koszt kupna wyniósł 24 tys. florenów), który zarazem prowadził wspominaną gospodę. W 1898 r. budowniczy Franz Burkert wykonał rozbudowę istniejącej oficyny z 1878 r., którą wybudował Fritz Fulda. Od 1901 r. kamienica stała się własnością rodziny Šmolców poprzez ożenek Julii Reinelt z Šmolcem. W tym samym roku na zapleczu kamienicy wybudowano kręgielnię według projektu Adalberta Krasnego. W 1905 r. również na zapleczu Carl Friedrich wybudował werandę, a w 1909 r. pralnię. Oprócz gospody działał tu zakład fryzjerski Josefa Sasina, a także pracownia krawiecka Paul Ciembora. W marcu 1916 r. gospodę Józefa Šmolca przejęła Marya Lischtwan. W 1927 r. zwracano uwagę na zły stan budynku. Od ok. 1928 r. budynek należał do Antonii Michalik. W tym samym roku Paul Skrobanek wybudował w podwórzu stajnię z wozownią. W 1929 r. został rozbudowany podług projektu Eugena Fuldy o dodatkowe piętra. Na parterze urządzono prowadzony przez Alberta Michalika sklep rzeźniczy, który w 1935 r. przejął Adolf Gawenda (wcześniej miał swój sklep przy ul. Dworcowej 2

https://fotopolska.eu/Cieszyn/b93744,Dworcowa_2.html

). Większą część obiektu zajmował hotel i restauracja z kawiarnią, która należała do Karla Puckmanna. Nosząca nazwę: Hotel i restauracja "Pod Krzywym Psem" - Cafe und Restaurant "zum krummen Hund" oferowała m.in. pilzneńskie piwo "Prazdrój", wina i wiedeńską kuchnię. W późniejszym okresie restaurację nazywano "Dwór cieszyński" (nazwa "Teschner hof" jest widoczna już na planie z 1928 r.). Jedna z sal nazywana "Jägerstübl" urządzona była na wzór pokoju myśliwskiego i ozdobiona trofeami łowieckimi. Znajdował się tam również stół do gry w bilarda. W latach 30 tych odbywały się tu spotkania niemieckiego stowarzyszenia turystycznego Beskidenverein sekcja cieszyńska, stowarzyszenia niemieckich techników Verein deutscher Bautechniker oraz niemieckiego klubu sportowego Deutschen Sporttklub

https://fotopolska.eu/53380,obiekt.html

. Pod koniec października 1933 r. wybuchł w hotelu pożar, który jednak szybko ugaszono. Także po II wś. działał tu sklep mięsny. Jedno z pomieszczeń adaptowano na potrzeby baru szybkiej obsługi. Krótko po II wś. budynek nadal należał do Antonii Michalik. W latach 90 tych otwarto tu restaurację "Alibi".