|
3 |
|
|
4 |
|
|
5 |
|
|
6 |
|
|
7 |
|
|
8 |
|
|
9 |
|
|
9 |
|
|
9 |
|
|
10 |
|
|
11 |
|
|
11 |
|
|
12 |
|
|
13 |
|
|
14 |
|
|
15 |
|
|
15 |
|
|
16 |
|
|
17 |
|
|
18 |
|
|
19 |
|
|
20 |
|
|
20 |
|
|
20a |
|
|
21 |
|
|
22 |
|
|
22 |
|
|
22a |
|
|
23 |
|
|
24 |
|
|
25 |
|
|
26 |
|
|
26 |
|
|
27 |
|
|
28 |
|
|
29 |
|
|
30 |
|
|
31 |
|
|
32 |
|
|
33 |
|
|
34 |
|
|
35 |
|
|
35/37 |
|
|
36 |
|
|
36/46 |
|
|
37 |
|
|
38 |
|
|
39 |
|
|
39 |
|
|
39a |
|
|
40 |
|
|
41 |
|
|
41 |
|
|
42 |
|
|
43 |
|
|
44 |
|
|
45 |
|
|
45 |
|
|
46 |
|
|
47 |
|
|
47 49 |
|
|
48 |
|
|
48 |
|
|
49 |
|
|
50 |
|
|
51 |
|
|
51 |
|
|
52 |
|
|
52 |
|
|
52 54 |
|
|
53 |
|
|
54 |
|
|
55 |
|
|
56 |
|
|
56 60 |
|
|
58 |
|
|
60 |
|
|
62 |
|
|
64 |
|
|
64 |
|
|
66 |
|
|
68 |
|
Więcej (81)
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%229%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22mazowieckie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22177%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Warszawa%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2223325%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Warszawa%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Koszary Gwardii Konnej Koronnej – potocznie zwane Koszarami Mirowskimi. Powstały na zlecenie Augusta II Mocnego w XVIII w., a uformował je Wilhelm Mier. Budynki koszar wybudowano w latach 1730-1732. Ich projektantem był pułk. Joachim Daniel Jauch, inżynier wojskowy i architekt. Barokowe koszary stanowiły zakończenie planowanej Osi Saskiej. Koszary rozebrano w XIX w., dziś w ich miejscu stoją: Hale Mirowskie, biurowiec "Atrium", al. Jana Pawła II, i baza Straży Pożarnej (znajdująca się w ocalałych budynkach koszar).
Od nazwiska pierwszego dowódcy – Wilhelma Miera, koszary nazywano potocznie Mirowskimi, a stacjonujących tu kiedyś gwardzistów – Mirowczykami.
Na kompleks Koszar Mirowskich składało się sześć pawilonów. Trzy pary budynków stających w dwóch rzędach, z ulicą po środku. Budynki były dość długie. Każdy składał się z trzech wyższych. kwadratowych pawilonów połączonych ze sobą parterowymi łącznikami. Budynki były otynkowane i pokryte czerwoną dachówką. Koszary posiadały całe zaplecze niezbędne go funkcjonowania Gwardii. Na ich terenie znajdowały się stajnie konne, kuźnia, zbrojownia i budynki dla żołnierzy.
Za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego koszary zmodernizowano, barokowe detale architektoniczne usunięto. Nowymi, klasycystycznymi elewacjami zajął się Stanisław Zawadzki w latach 1784-1786.
Kolejna przebudowa nastąpiła w 1815 r. Koszary wówczas zajęli strzelcy Gwardii Konnej Wojska Polskiego.
Pod koniec XIX w. miasto kupiło tereny koszar. Plac był nie oświetlony i służył za miejsce postoju wozów, oraz był miejscem targu za Żelazną Bramą. Zdecydowano się na rozebranie Koszar i budowę w ich miejscy Hal Mirowskich, w celu uporządkowania okolic Placu Za Żelazną Bramą. Koszary stały przy placu Mirowskim, pod numerem 3. Na stronie można obejrzeć jak wyglądał plac w 1898 r.
Do dzisiejszego dnia zachowały się dwa budynki z dawnego kompleksu. Zostały przebudowane, dlatego nie są tak długie, jak pierwotnie zbudowane.
Źródło:
więcej 
|
proszę czekać...
|