Kamienicę zaprojektował architekt Stefan Szyller na zlecenie przedsiębiorcy budowlanego, Izaaka Rothberga. Zrealizowana została w 1894 według projektu w stylu neogotyckim z elementami gotycko-renesansowymi. Detale wzorowane były na gotyku krakowskim z XV-XVI.
Frontem zwrócona została na zachód. Miała 4 kondygnacje i podpiwniczenie. Złożona była z dwóch skrzydeł frontowych o ściętym narożniku i dwóch oficyn. Parterową część budynku przeznaczono na sklepy, a pozostałe kondygnacje na mieszkania.
Elewacje były trzynastoosiowe z trzyosiowym skrajnym ryzalitem. Na boniowanej części parterowej elewacji zachodniej (od strony ul. Marszałkowskiej) znalazły się przejazd bramny na ósmej osi i ostrołuczne witryny sklepowe. Z kolei od strony ul. Wilczej pojawiły się ostrołuczne
okna zamiast witryn.
W drugiej i trzeciej kondygnacji na drugiej i ósmej osi usytuowano balkony z żeliwnymi balustradami. Prostokątne okna ujęto w laskowania nawiązujące do portali wawelskich[4]. Czwartą kondygnację oddzielono gzymsem z fryzem arkadkowym, z oknami ostrołucznymi w laskowanych obramieniach, na ósmej osi balkon z maswerkową balustradą. Elewacje zwieńczono wydatnym gzymsem z fryzem kroksztynowym i żeliwną balustradą. Nad ryzalitami znalazły się schodkowe szczyty. W przyziemiu ściętego narożnika pojawiła się ostrołuczna arkada, w drugiej kondygnacji dwa prostokątne wąskie okna i balkon z maswerkową balustradą, w trzeciej i czwartej kondygnacji trójboczny wykusz z oknami, zakończony wysokim spiczastym hełmem z wykusikami. Na szczycie elewacji południowej znalazła się data: 1894.
W 1944 kamienica została uszkodzona. W czasie II wojny światowej straciła narożną wieżyczkę.
W okresie powojennym ze ścian skuto dekoracje, a pozostałości po dawnym detalu zachowano jedynie w przejeździe bramnym i na klatkach schodowych. Przebudowano również wnętrze.
więcej
(53 realizacji)
