Traugutta 101-105

Raczej we wszystkich i to nie tylko we Wrocławiu.

Jedyne jak dotąd, zdjęcie na którym, widać nieco szyld Fotograficznego Punktu Usługowego Euro-Foto (po lewej, od słupa). Widać też, witryny dawnego Sklepu Obuwniczego.

Przypisanie tego widoczku do kamienicy Traugutta 97 jest błędne. To jest widok w stronę ulicy Prądzyńskiego.
Trzeba odpisać.

Ekspozycja już zabytkowych, obecnie niezwykle rzadko widywanych - nie licząc wyspecjalizowanych (głównie zachodnich) muzeów, aparatów studyjnych w fotograficznym punkcie usługowym przy ul.Traugutta nr 103-105. Ok.1998r. (Niestety - w chwili obecnej, zarówno sam punkt jak i aparaty już tu, nie istnieją). Być może któryś z tych zawodowych, wielkoformatowych aparatów z pochylanymi i przesuwanymi standardami (tzw. ściankami) przednimi i tylnymi, pochodzi z Foto Mimozy (Traugutta), Foto Syreny (Miernicza), Foto Irys (pl. Wróblewskiego) czy fotografa przy Pułaskiego. Takim wysoce profesjonalnym, wspaniałym sprzętem (gdy byliśmy dziećmi, wydawał nam się prehistoryczny i...prymitywny!) wykonywano doskonałe pod każdym względem zdjęcia na kartonowym lub cienkim - najczęściej tzw. jedwabnym papierze (satyna), rzadziej na błyszczącym, matowym czy półmatowym. Naturalnie czarno-białe do legitymacji, dowodów i dyplomów, ślubne, komunijne, rodzinne czy okazjonalne. Zwykle, powtarzano ujęcie 2-3 krotnie, do wyboru... Na ogół trwało to b.długo. Starannie dobierano pozę, ustawienie osób, linię i kierunek oczu, fryzurę(ry), poprawiano el. ubioru oraz (często asystentka) wielokierunkowe, wielopunktowe i różnorodne światło. Obowiązkowo, było punktowe górne - tylne. Z reguły, każdy negatyw był retuszowany po wywołaniu specjalnym miękkim ołówkiem-kredką czy pędzelkiem i tuszem z jasnych punktów (plamkowanie), zbyt głębokich cieni pod oczami, nosem, brwiami, dolną wargą, na skroniach itd. Rozjaśniano też okolice krtani i szyi a nawet duże fragmenty czy całe tło - także w architekturze, pejzażu oraz zdjęciach wnętrz z użyciem lamp błyskowych z "magnezją" czy żarówkami spaleniowymi. Jak np. na tych (niestety, zniszczonych) zdjęciach Gdzie to teraz, przy zdjęciach dowodowych... W latach 90 "nauczyli" się tego (dopiero), tzn. obowiązkowego stosowania światła górnego-tylnego w portretach i grupowych, oświetleniowcy w naszej TV (filmowcy pamiętali o tym już przed wojną - gdyż pozwala to "wyodrębnić" sylwetkę z tła oraz podkreślić "bryłowatość" głowy lub całej postaci). Szklanych - niskoczułych, drobnoziarnistych a tym samym wspaniale oddających niuanse tonów - negatywów, nie sprzedawano. Później - cellonowe, o mniejszym nieco formacie można było nabywać - na życzenie, ale to już w latach 60-70. Jednak i dziś, mimo istnienia pełnoklatkowych aparatów cyfr. przy zdjęciach najwyższej profesjonalnej klasy ; studyjnych, plenerach i portretach, archiwizacji dzieł sztuki, zdjęciach mody, artystycznych i specjalnych - stosuje się także i to z najlepszym skutkiem (dzięki bezpośredniej możliwości korekcji perspektywy - ruchome standardy, pełnej gamie odcieni i barw oraz najwyższej precyzji szczegółów) wielkoformatowe aparaty systemowe, jak np. już nowe, kardanowe, lżejsze - równie precyzyjne a łatwiejsze do transportu od swych poprzedników, Linhofy

Zapomniałem dołączyć przykładowe linki.

Ulica Traugutta to wspaniałe miejsce we Wrocławiu !

Jakiś czas temu zostałem ‘’naprostowany’’ przez pewną osobę, gdy potwierdziłem pozytywne zdanie wyrażone przez kogoś, na temat tej ulicy. Każdy chciałby mieszkać w spokojnym, cichym i bezpiecznym miejscu. Ulica od dawna była główny traktem transportowym z tramwajami, itd. Przed laty była znacznie spokojniejsza. Jak w każdym miejscu w Polsce. Gdy odwiedzałem Rodziców po powodzi (kamienica przy Prądzyńskiego) byłem zaskoczony. Podczas dnia i w nocy, gdy ciężkie ciężarówki wywoziły gruzy, stropy (drewniane) udawały trzęsienie ziemi. Meble ‘’podskakiwały’’. Nie było to miłe. Może zaznaczę, że dawniej w pobliżu były niemal wyłącznie mieszkania komunalne w poniemieckich czynszowych kamienicach.

do sobol: Dla mnie (tzw.‘’lokalnego patrioty’’) i dla wszystkich rówieśników była to ulica najważniejsza. Nawet Kościuszki, Piłsudskiego (wtedy Świerczewskiego) czy wiele innych, ze swoimi przepysznymi kamienicami, hotelami, kinami itp. nie mogły się z nią równać. Nasza Traugutta miała coś, czego one nie miały. Miała trzy ‘’wyloty na przyrodę’’(w zasadzie cztery - od Mazowieckiej). Zjawiskową Szybką z Drewnianym Mostem, Przystanią Budowlanych, Białym Mostkiem i Oławą. Żabią Ścieżkę z Zatoką Oławy, mostem i Stadionem i dostępem do Przeprawy Promowej - później Kładki nad Odrą - ZOO.. Na Niskich Łąkach z mostem, Kąpieliskiem Oława i ogrodami działkowymi.

do sobol: Mieszkałem przy niej 6 lat i zaskoczeniem było to, że mimo wielu mieszkań komunalnych w okolicy jest tu całkiem spokojnie. Niestety miałem okna od strony ulicy i hałas był słyszalny nawet z zamkniętymi oknami a latem nie dało się w nocy spać z otwartym oknem... Plusem była bliskość terenów zielonych i to, że to jest prawie centrum miasta ale wolałem zamieszkać w cichej okolicy, nieco dalej od centrum