Traugutta 97

Podwórze za kamienicami idzie do remontu.

Chcesz to zrób nowe i dodaj, ale nie podmieniaj w miejsce tego!
To zdjęcie ma coś w sobie, jakąś aurę tajemniczości...
A to "grające" na lewej ścianie światło jest niesamowite.

Tak swego czasu fotografowali znani ale w cz-b tonacji.

Sławku, jednak dzisiaj udało mi się zrobić fotografię lepszej jakości. Byłem tam o 18.30 i światło przyszło w to samo miejsce :) ISO 400, przysłona 20, 1/100 sec.

do s_mile: Dziękuję, też mnie przyciągnęło :) Wydało mi się, że światło, które tu na pewno zaglądało dziesiątki lat temu, teraz pokazuje resztki minionej świetności tego miejsca.
Wracając z ogródka przejeżdżam rowerem przez bramę niemal codziennie. Zdjęcie zrobiłem osiem dni temu o 17.54 i o tej samej porze pojadę tam dzisiaj z lepszym sprzętem, może ponownie uda się uchwycić przekaz z minionego stulecia.
Ciekawostka. W tym miejscu w 1955 r. mój brat, terminujący w pobliskim warsztacie, oberwał w głowę cegłówką. Obrabowany brat przeżył, bandyty nigdy nie złapano.

do cracusiac: Zgadza się. Szli na obiekty rano albo wieczorem.

do Wacław Grabkowski: f/20? Dyfrakcja ci ostrość zeżre 8-O

do Wacław Grabkowski: I gdzie ono? Tak czy owak to pozostaw.

do Wacław Grabkowski: A nie, już widzę, podmieniłeś.
Mam prośbę, prześlij mi oba na maila, chętnie bym sobie porównał. Nowe również fajne.

do Licho: Kombinowałem na różne sposoby, f/20 bo zależało mi bardzo na ostatnim planie (niebo). Kabel od anteny zostawiam.

do s_mile: OK, prześlę za chwilę.

do s_mile: Sławku, foty poleciały do ciebie.

do Wacław Grabkowski:

do Wacław Grabkowski: Dzięki, obejrzałem. Porę wybrałeś perfekcyjnie, taki sam rozkład. Stanąłeś w nieco innym miejscu, ale to szczegół. Tylko światło było nieco ostrzejsze, mocniejsze granice między światłem a cieniem. Tak czy owak zdjęcie robi na mnie wrażenie, gratuluję oka.

do Wacław Grabkowski: Dzięki :) Mam pytanie, nie wiesz, co się stało ze zdjęciem, które wrzuciłem dzisiaj? Nad naszymi komentarzami nadal wisi stare i w dodatku zdeformowane.

do Wacław Grabkowski: Odśwież (F5), też miałam tak samo zdeformowane.

do ZPKSoft: Dziękuję, już stoi jak należy :)

Jak wstęp do horroru ;-) Pani w bramie, z papierosem i pieskiem zniknęła tak nagle ?

Piękne

do ZPKSoft: Może kiedyś nakręcę coś mocniejszego :) Oświadczam, że ta pani żyje, ale nie wiem gdzie. Ta piękna brama była dla nas schronieniem przed oberwaniem chmury. Często tędy jeżdżę na ogródek i marzy mi się restauracja tego zakątka.

do ZPKSoft: Podobno robili lekkie powozy lub, według tubylców, była tu firma przewozowa.

do Wacław Grabkowski: Ja tę bramę a właściwie końskie łby pamiętam z dzieciństwa i zawsze chciałam sprawdzić, czy w podwórzy nie ma stajni ;-)

do Stenek: Dziękuję.

do Wacław Grabkowski: Wg mnie przepiękny jest klimat tego filmu szczególnie w przedziale czasu od 0:46 do 1:10
Super

do Stenek: Uwielbiam takie letnie ulewy. Z dedykacją dla Wacława fragment mojego ulubionego filmu z wierszem Gałczyńskiego i letnim deszczem (co prawda nie takim prawdziwym jak ten z komentowanego filmu ale klimat jest, oj jest... i ta muzyka przypominająca lata 80...) -

do Neo[EZN]: Bardzo dziękuję! :)

Wózek dla Tereski.

do cracusiac: !

Wózek dla Tereski ;-)

Kamienice 10-8, jakoś przetrwały wojnę, nawet pod dachem. Były jednak naruszone konstrukcyjnie. Szybko je wyburzono (cegły do W-wy). Góra gruzów niemal do IIp. Zimą, służyła dzieciom, jako ‘’zjazdowa’’. Była też ‘’nieformalnym magazynkiem’’ amunicji do broni strzeleckiej.

Pierwszy w Polsce dokument fotograficzny przedstawiający osobę rozmawiającą przez komórkę :-))))

do ZPKSoft: ;-))

do Joanna Syrenka: No tak! Faktycznie, tak to wygląda :))) Dziś taki ''gest'' to ''normalstwo''. Szczególnie u dzieci i młodzieży :))

W tym miejscu, w latach 40-60 można było (często) zobaczyć podobne sceny. ‘’W środku miasta’’. Tle, że podkuwanie koni pociągowych - wozaków.

Wtedy potrafiono podkuwać także, ciężkie zimnokrwiste konie np. perszerony. U nas w tzw. Węglobloku kuto te potężne zwierzęta w specjalny sposób. Nie tylko przy Prądzyńskiego. Pod ‘’pięty’’ podków mocowano ‘’wkładkę’’ z twardej, zbrojonej gumy. I dziś, istnieje konieczność kucia ‘’lekkich’’ koni np. w policji, strażach miejskich, prywatnych i wyścigowych stajniach.

Wspominałem o zbrojonej gumie. W latach późniejszych zastosowano gumy m.in. także, z powodu licznych protestów mieszkańców mieszkających przy ulicach z dużą, granitową, ciasno ułożoną kostką. Nad ranem i rano budziły mieszkańców.

No tak. Chodzi nie tylko o ludzi (hałas). Przedwojenni kawalerzyści twierdzili, że (ogólnie) konie bardzo nie lubiły jazdy po gładkich, twardych i śliskich nawierzchniach. Potykały się, ślizgały, itp. Uszkadzały i ‘’podbijały’’ kopyta. Unikano takiej jazdy. Dobrze pamiętam te ‘’biedne włochate’’ ciężkie konie przed naszymi bramami. Zaniedbane, buchające parą potu i charakterystyczną woń, gdy pojadały z zawieszonych worków mieszankę żyta i owsa.

Nigdy o podobnym barbarzyństwie nie słyszałem (ani nie widziałem). Widać zbyt ało wiem o koniach. Jednak w dzieciństwie, przez wiele lat widziałem pracę kowali a także proces podkuwania. Były dwa zakłady kowalskie we wsi Przybyszów (radomszczańskie). Weterani 11 PUL opowiadali wprawdzie o różnych ‘’charakterach‘’ i zachowaniach koni. Jeden zwolniony ze służby (wiek) nie chciał opuścić Jednostki. Błąkał się po koszarach, dokarmiany (poza regulaminem)i kochany przez wszystkich.Konie miały swoje wady. Te które kopały tylnymi nogami miały czerwoną kokardkę wpiętą w ogon. Przednimi - w grzywę. Te, które gryzły, w grzywę przy uszach.

do Anneob: W zachodnioeuropejskich miastach transport konny był powszechny do połowy lat sześćdziesiątych XXw.i konie także musieli kuć.

do Anneob: Wozacy z gazowni na Tarnogaju konie kuli na Pięknej a od 1969-1970 już do kowala w brochowskim majątku był dojazd.

do Anneob: Guma była z taśmociągu, albo z bocznej części opony od ciężarówki.

do Anneob: Znajomy opowiadał jak się kiedyś kuło konia. (miał kuźnie). Na dzień dobry trzeba było grzmotnąć konia młotkiem (1,5 kg), po żebrach. Koń się odwracał zdziwiony więc dostawał młotkiem ponownie. Trzeci raz obrywał ku pamięci kto tutaj rządzi. Pomimo lekcji potrafił czasami ugryźć kowala w plecy, ale to fachowiec musiał wyczuć kiedy kobyła odraca głowę. Zdarzały się przypadki nieuleczalne gdy rumak nie to, że wierzgał, ale po prostu kładł się na fachowca. Wtedy zamykało się go w tzw. kojcu.

do Soravia: Guma była na brukowne ulice.Konie na granitowych ulicach iskry krzesały przy ruszaniu z załadowaną furą.Guma na podkowach zwiększała przyczepność końskich kopyt.

do Anneob: Z gumą czy bez kopytka stukały.Już w IXXw.stosowano podkowy z wydrążonym rowkiem w który wkładano konopny sznur który nieco tłumił stukot kopyt.

Ulica Traugutta to wspaniałe miejsce we Wrocławiu !

Jakiś czas temu zostałem ‘’naprostowany’’ przez pewną osobę, gdy potwierdziłem pozytywne zdanie wyrażone przez kogoś, na temat tej ulicy. Każdy chciałby mieszkać w spokojnym, cichym i bezpiecznym miejscu. Ulica od dawna była główny traktem transportowym z tramwajami, itd. Przed laty była znacznie spokojniejsza. Jak w każdym miejscu w Polsce. Gdy odwiedzałem Rodziców po powodzi (kamienica przy Prądzyńskiego) byłem zaskoczony. Podczas dnia i w nocy, gdy ciężkie ciężarówki wywoziły gruzy, stropy (drewniane) udawały trzęsienie ziemi. Meble ‘’podskakiwały’’. Nie było to miłe. Może zaznaczę, że dawniej w pobliżu były niemal wyłącznie mieszkania komunalne w poniemieckich czynszowych kamienicach.

do sobol: Dla mnie (tzw.‘’lokalnego patrioty’’) i dla wszystkich rówieśników była to ulica najważniejsza. Nawet Kościuszki, Piłsudskiego (wtedy Świerczewskiego) czy wiele innych, ze swoimi przepysznymi kamienicami, hotelami, kinami itp. nie mogły się z nią równać. Nasza Traugutta miała coś, czego one nie miały. Miała trzy ‘’wyloty na przyrodę’’(w zasadzie cztery - od Mazowieckiej). Zjawiskową Szybką z Drewnianym Mostem, Przystanią Budowlanych, Białym Mostkiem i Oławą. Żabią Ścieżkę z Zatoką Oławy, mostem i Stadionem i dostępem do Przeprawy Promowej - później Kładki nad Odrą - ZOO.. Na Niskich Łąkach z mostem, Kąpieliskiem Oława i ogrodami działkowymi.

do sobol: Mieszkałem przy niej 6 lat i zaskoczeniem było to, że mimo wielu mieszkań komunalnych w okolicy jest tu całkiem spokojnie. Niestety miałem okna od strony ulicy i hałas był słyszalny nawet z zamkniętymi oknami a latem nie dało się w nocy spać z otwartym oknem... Plusem była bliskość terenów zielonych i to, że to jest prawie centrum miasta ale wolałem zamieszkać w cichej okolicy, nieco dalej od centrum

Co to za samochód?

Fragment parteru tej niezwykłej, malowniczej XIX w. kamieniczki. W pobliżu np.w 99 były podobne. Ta jednak, była wyjątkowa. Wąska - ‘’płaska’’. Z jednospadowym dachem. Trzy kondygnacje. Tu, widoczne wejście na parter. Do mieszkań wyżej, wiodła metalowa rampa - galeryjka i strome schody, od prawego boku. Okna tylko od podwórza 97. Oficynka przetrwała dość długo. Wcześniej ‘’padły’’ w 99-101 i przy Posterunku Policji.

do Neo[EZN]: Coś jakby BMW 326 z lat 30-tych