Główna 31

Kamienica przypisana była do dzielnicy Saska Kępa z numerem konskrypcyjnym 10 (w okresie międzywojnia zmieniony na 296). Numer posesji był 29 (w latach 1897-1904 posiadał nr 27, zaś w okresie międzywojnia zmieniony na 31). Obiekt został zbudowany w miejscu spalonego w 1894 r. domu Abrahama Saborskiego . Do kupna działki doszło w kwietniu 1897 r. Dom z wykuszem oraz obiektem gospodarczym (magazyn) stojącym na zapleczu wybudował w 1897 r. dla Emila Fränkela z Chorzowa oraz fabrykanta likierów i rosolisów Betholda Goldmanna cieszyński budowniczy Josef Motika. W następnych latach właścicielem kamienicy był wyłącznie Berthold Goldmann. W 1901 r. podług planów Johanna Schneidera dobudowano garaż. Na parterze kamienicy znajdowała się trafika, którą prowadził Marcus Grünfeld. Od 1898 r. miał tu swój warsztat blacharz budowlany Maciej Foltyn, który wyrabiał również maszyny do prania. Do Bertholda Goldmanna kamienica należała również w okresie międzywojnia. W 1925 r. na zapleczu działał zakład ślusarski Ericha Kolbana, który przed 1931 r. przejęła wdowa Greta - chodziło o filię znanego warsztatu, którego siedziba znajdowała się przy ul. Przykopa

http://fotopolska.eu/Przykopa_6_Cieszyn

. W 1933 r. w jednym z budynków gospodarczych otworzył zakład wulkanizacyjny Hubert Boháč. W tym okresie w kamienicy znajdowała się gospoda (istniała już przed podziałem miasta - na budynku znajdował się dwujęzyczny szyld Gasthaus-Gospoda), której właścicielem był sam Goldmann, biuro handlarza drewnem Samuela Hahna, sklep zegarmistrza Johanna Walitzy, który w tym miejscu znajdował się od 1910 r. oraz trafika Amalii Grünfeld. Od sierpnia 1937 r. w kamienicy mieściła się kancelaria adwokacka Fritza Holländera (żydowskiego wyznania). Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Goldmannów (rodzina ta była wyznania mojżeszowego) została Ostrawa.