†

Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności

Budynek wzniesiony w 1844-46 wg planów A. Rosenbauma jako siedziba sejmu prowincjonalnego oraz innych instytucji, m.in. archiwum państw, i galerii obrazów (1853-80).

Wolno stojący 3-kondygnacyjny, 3-skrzydłowy gmach na planie litery „U”, z lekko podwyższonymi narożnymi pseudoryzalitami, miał układ przeważnie jednotraktowy z korytarzem i byt rozplanowany wokół wewn. dziedzińca otwartego w stronę ul. Krupniczej, od której oddzielała go 3-arkadowa loggia. Jej odpowiednikiem było wejście gł. od strony pl. Wolności w formie 3-arkadowego ozdobnego portalu z nadwieszonym balkonem. Partia centr. elewacji wsch. zaakcentowana rzeźbą orła prus. wspartego na tarczach z herbami Śląska, hrabstwa kłodzkiego i Górnych Łużyc, umieszczoną nad gzymsem koronującym. Trójnawowa sklepiona hala wiodła do eleganckiej 3-biegowej klatki schodowej na planie litery „T”. Najbardziej reprezentacyjne było skrzydło pd. z gł. salą obrad sejmu z drewn. emporami obejmującą 2 kondygnacje, oświetloną wysokimi, półkoliście zamkniętymi oknami. Pozostałe okna, o takim samym wykroju, ujęte były w prostokątne opaski. Elewacje były płytko boniowane, kompozycję horyzontalną podkreślały dodatkowo gzymsy kordonowe i okienne oraz rozbudowany gzyms koronujący z akroterionami. Architektura gmachu łączyła klasycyzm Karla Friedricha Schinkla z renes. dekoracją.

W latach 1896-99, po przeniesieniu sejmu do nowego gmachu przy ul. J. Piłsudskiego, budynek, dzięki fundacji Heinricha Korna, przeznaczono na I Śl. Muzeum Rzemiosła Art. i Starożytności. Zabudowano dziedziniec, który nakryto szklanym świetlikiem, i utworzono nowe wejście od ul. Krupniczej, nadbudowując d. loggię. W 1908 plany rozbudowy i muzeum wykonał R. Pluddemann. Budynek został wysadzony w powietrze w marcu 1945. Na jego miejscu stoi ob. Nar. Forum Muzyki.

Agnieszka Zabłocka-Kos