†

Stacja transformatorowa

"Kiedyś, była to całkiem drożna ulica... "
Zamknęli wlot w Komuny, zapewne przez to, że wszyscy naginali z ulicy Kościuszki i gnali, na prawie, przecinając bezrefleksyjnie Prądzyńskiego, jednak ci z Prądzyńskiego nie zważali na tablice uwaga na ulicę z pierwszeństwem przejazdu, i rąbali w tych będących przy prawie.
Jak się tu sprowadziłem nie mogłem spokojnie się zdrzemnąć.
Po dramatycznym wypadku w latach 90. zareagowałem, wyskoczyłem na ulicę, wdałem się w kłótnię z policjantem. Pomimo zamknięcia ulicy nadal są wypadki. Nie wiem czy moje spontaniczne działanie coś dało.
Nikt nie może zrozumieć, dlaczego na tym skrzyżowaniu dochodzi do tylu wypadków.

Czemu to zdjęcie jet przypisane do murali?

Tu miałem "dzwona" w 2011 :-(

do Wacław Grabkowski: Rzeczywiście. Istnieją takie miejsca (nawet na prostej, pozornie bezpiecznej drodze) w Polsce i na całym Świecie. Gdzie z niezrozumiałych powodów dochodzi do kolizji. Niemal cyklicznie. Za mojej bytności w mieście nie było tego widać. Wielokrotnie mniejszy ruch. Jasne. Podobny zbieg ulic jest nieco dalej, na początku Krakowskiej. ‘’Brak tylko Świstackiego i łącznika’’. A tam jest (chyba?) lepiej. Nie jestem specjalistą od organizacji ruchu. Niemcy planując układ ulic i kamienic ‘’przykrywających’’ dawne 19 wieczne kamieniczki, nie przewidzieli aż takiego natężenia ruchu. Jednak są w Europie i Świecie ‘’gwiaździste’’układy ulic i np. sześciopasmowe jezdnie. Podróżując po Polsce można zauważyć, że istnieją takie miejsca gdzie aż się prosi o zamontowanie sygnalizacji świetlnej lub zbudowanie ronda. W wielu miejscach tak się dzieje.

do Anneob: Ja już tych wypadków nie dokumentuję. Mam na starym kompie zdjęcia, ale rozproszone. Pamiętam moją kotkę, która miała na te "dzwony" ucho. Kiedy wskakiwała na parapet, oznaczało, że trzeba zarepetować aparat.
Na skrzyżowaniu Komuny z Prądzyńskiego wszystko już było, nie było jedynie znaku STOP przy Prądzyna.

do Wacław Grabkowski: Ten fragment dzielnicy kojarzy mi się raczej z przyjemniejszymi wspomnieniami. Do SP nr 11 wiodły dwie drogi. Przez Komuny, łącznik, gruzy (obok) przy Świstackiego. Druga - przelotowa brama (Kom. P. 75-83), guzy za nią, Kościuszki, Świstackiego. Komuny to ulubiona trasa. W latach 50 w bramie kamienicy nr 94 (Kom.P.) i kilku innych przy Komuny i Prądzyńskiego ustawiono stoły z książkami na sprzedż. Rodzaj kiermaszu. Zorganizowali to Harcerze i Zuchy z Jedenastki. Wprawdzie wierchuszka ZHP była już ‘’sprzedana ale doły z rozpędu’’ jeszcze usiłowały kontynuować tradycje przedwojennego i wojennego Harcerstwa RP. Książki ‘’wyciągano’’ z własnych domów. Było mizernie. ‘’Jak hartowała się stal’’ była na topie. ‘’Ania z Zielonego Wzgórza’’ była be, wg. hunwejbinów z naczalstwa. Ponadto encyklopedie i leksykony poniemieckie. Ale było fest.