Ulica Traugutta Romualda

A dlaczego "Prądzyńskiego 1a" jest podobiektem "Traugutta 91 - Prądzyńskiego 1" ?

Poprawiłem.

do vigo: Pewnie przez pomyłkę.

Ekspozycja już zabytkowych, obecnie niezwykle rzadko widywanych - nie licząc wyspecjalizowanych (głównie zachodnich) muzeów, aparatów studyjnych w fotograficznym punkcie usługowym przy ul.Traugutta nr 103-105. Ok.1998r. (Niestety - w chwili obecnej, zarówno sam punkt jak i aparaty już tu, nie istnieją). Być może któryś z tych zawodowych, wielkoformatowych aparatów z pochylanymi i przesuwanymi standardami (tzw. ściankami) przednimi i tylnymi, pochodzi z Foto Mimozy (Traugutta), Foto Syreny (Miernicza), Foto Irys (pl. Wróblewskiego) czy fotografa przy Pułaskiego. Takim wysoce profesjonalnym, wspaniałym sprzętem (gdy byliśmy dziećmi, wydawał nam się prehistoryczny i...prymitywny!) wykonywano doskonałe pod każdym względem zdjęcia na kartonowym lub cienkim - najczęściej tzw. jedwabnym papierze (satyna), rzadziej na błyszczącym, matowym czy półmatowym. Naturalnie czarno-białe do legitymacji, dowodów i dyplomów, ślubne, komunijne, rodzinne czy okazjonalne. Zwykle, powtarzano ujęcie 2-3 krotnie, do wyboru... Na ogół trwało to b.długo. Starannie dobierano pozę, ustawienie osób, linię i kierunek oczu, fryzurę(ry), poprawiano el. ubioru oraz (często asystentka) wielokierunkowe, wielopunktowe i różnorodne światło. Obowiązkowo, było punktowe górne - tylne. Z reguły, każdy negatyw był retuszowany po wywołaniu specjalnym miękkim ołówkiem-kredką czy pędzelkiem i tuszem z jasnych punktów (plamkowanie), zbyt głębokich cieni pod oczami, nosem, brwiami, dolną wargą, na skroniach itd. Rozjaśniano też okolice krtani i szyi a nawet duże fragmenty czy całe tło - także w architekturze, pejzażu oraz zdjęciach wnętrz z użyciem lamp błyskowych z "magnezją" czy żarówkami spaleniowymi. Jak np. na tych (niestety, zniszczonych) zdjęciach Gdzie to teraz, przy zdjęciach dowodowych... W latach 90 "nauczyli" się tego (dopiero), tzn. obowiązkowego stosowania światła górnego-tylnego w portretach i grupowych, oświetleniowcy w naszej TV (filmowcy pamiętali o tym już przed wojną - gdyż pozwala to "wyodrębnić" sylwetkę z tła oraz podkreślić "bryłowatość" głowy lub całej postaci). Szklanych - niskoczułych, drobnoziarnistych a tym samym wspaniale oddających niuanse tonów - negatywów, nie sprzedawano. Później - cellonowe, o mniejszym nieco formacie można było nabywać - na życzenie, ale to już w latach 60-70. Jednak i dziś, mimo istnienia pełnoklatkowych aparatów cyfr. przy zdjęciach najwyższej profesjonalnej klasy ; studyjnych, plenerach i portretach, archiwizacji dzieł sztuki, zdjęciach mody, artystycznych i specjalnych - stosuje się także i to z najlepszym skutkiem (dzięki bezpośredniej możliwości korekcji perspektywy - ruchome standardy, pełnej gamie odcieni i barw oraz najwyższej precyzji szczegółów) wielkoformatowe aparaty systemowe, jak np. już nowe, kardanowe, lżejsze - równie precyzyjne a łatwiejsze do transportu od swych poprzedników, Linhofy

Zapomniałem dołączyć przykładowe linki.

Fotopiesek ☺

Na przedłużeniu oficyn , za kontenerem śmieciowym mamy parterowy budynek piekarni "Paweł i Gaweł ".

do ZPKSoft: Kiedy chodziłem po tamtych podwórkach, nie wiedziałem o tym. Gdzieś mam zdjęcia z ‘’pobliża’’ tej piekarni. Tam jest trudny dostęp. Bramy pozamykane itp. To musi być na podwórzu Traugutta141 – Kościuszki 188.

do Anneob: Tu ją lepiej widać .

do ZPKSoft: Piękne, szerokie ujęcie (link). Okazało się, że mam zdjęcia kilku podwórek (141, 188) Takiego jednak, z piekarnią, nie mam.

Bardzo piękne ujęcie ulicy. Przypomina szerokie plany ulic, przedwojenne. Dawno tu nie byłem. Zastanawiam się ‘’co’’, ustawiono przed dawnym sklepem gospodarstwa domowego- elektrycznym?

do Anneob: Nie mam pojęcia, ale wygląda jak namiot: jakiejś knajpki.

do chrzan233 : Dzięki za informację:)) Swoja drogą to dość zaskakujące, że stoi w tym miejscu element ‘’ulicznej kawiarenki’’. Gdy przed dekadą byłem na Traugutta, w miejscu ACD, był zakład pogrzebowy :))

Fotopiesek ;-)

do ZPKSoft: Trzeba mieć dobre oko :))) Ja. nie zauważyłem :))

do Anneob: Kwiestia przyzwiczajenia, zwykle fotopiesky mardają ogonkiem, chociaź tutaj raczej niemial czym machać ☺☺☺

do vetinari: Ogon w stanie szczątkowym :(

Dodałem "tramwajowe" przypisanie.

1955 to nie jest na pewno. Doczepa 4ND to najwcześniej 1957...

Datowałem zdjęcie zgodnie z z tym, co Właściciel zapisał na odwrocie. Dodał też, że jest to przystanek tramwajowy. Pamięć jest zawodna. Zmieniam na 1957.

do vigo: Dziękuję za przypisanie :))

Była tam firma naprawiająca wagi.

Na zdjęciu familia?

do Dürgoy Marcin : Wcześniej, w pobliżu, po obu stronach ulicy, stały poniemieckie jeszcze, słupy ogłoszeniowe. Razem, trzy.

Raczej tu bym przypisał:

Papierniczym ? Mam wrażenie, że w 1988-90 a może i dłużej były tu buty.

do ZPKSoft: Oczywiście, tak. Na samym ‘’rogu’’ :)) Podałem informację która dla nas, (wtedy) dzieciaków i naszych Rodziców była ‘’najistotniejsza’’. Do tej Papierni ‘’skapywały’’ od czasu do czasu tzw. odrzuty z eksportu. A Fabryki Zeszytów przy Kościuszki. Były fantastyczne jak na tamte czasy. Eksportowane m.in. do krajów arabskich. Lakierowane okładki, nietypowy format, inne kolorowe marginesy i liniowanie, dobry papier, itd. Ponadto, od dziesięcioleci dzieci kochały ten sklep. Były tam różne ‘’cuda’’, zabawki, przybory itp. Gdzieś mam kilka zdjęć tego sklepiku. Kolejno, od Prądzyńskiego do Traugutta było tak. Pierwszy od lewej był Sklep Papierniczy. Na samym ‘’winklu’’ wiele się zmieniało. Był okresowo pusty, W pewnym okresie z ubraniami lekkimi - butik, potem buty. Już za rogiem w latach późniejszych był rożen elektryczny z kurczakami. Zaopatrywali się tu m.in. policjanci z posterunku. Dalej w prawo, w latach 50-pocz. 60 był ‘’salon towarzyski męski’’- Fryzjer Męski. Pięknie pachniało, przechodząc obok. Dalej w prawo, był Zegarmistrz i drugi ulubiony sklepik dla dzieci z zabawkami z charakterystycznym Sprzedawcą.

do Anneob: A papierniczy tam obok też pamiętam, jeszcze z początku uczęszczania do podstawówki. Potem to już nie był mój rejon.

Jeden z mieszkańców zabarykadował się za drzwiami ;)

do labeo7: Tylko dzięki uprzejmości tego Pana mogłem wejść do kamienicy. Nie chciał być fotografowany. Wpuścił mnie gdyż od kilku dni ‘’krążyłem wokół staruszki’’ i dopytywałem się w sąsiednich sklepach jak można dostać się do wnętrza. Sz. Pan, w końcu, zauważył wariata a aparatem i po ‘’wyjaśnieniu, co i jak’’ pozwolił fotografować. Nie dziwię się, mieli przykre doświadczenia.

do Anneob: To miłe, bo z doświadczenia wiem, że mieszkańcy z reguły nieufnie podchodzą do obcych chodzących po klatkach schodowych.

do labeo7: Ma Kolega rację. Szczególnie w dzielnicach ‘’willowych’’ jest nieprzyjemnie a nieraz, wrogo. Np. Na Niskich Łąkach. Natomiast w starych, zaniedbanych kamienicach i ich podwórzach jest inaczej. Początkowo są nieufni, podejrzliwi. Kiedy jednak powie się, o co chodzi, zaprowadzą do nawet najbardziej ‘’zapadłej dziury’’, pokażą, poopowiadają. Spytają, gdzie te zdjęcia się pokażą. Nawet najbardziej, ‘’groźnie wyglądający Tubylcy’’. Gdy dowiedzą się ‘’żeś były krajan’’ to już, w ogóle… :))) Tak zaprowadzono mnie z Worcella do jednej z kamienic przy Krasińskiego. ‘’Poezja’’…