Ulica Traugutta Romualda

dubel z tym zdjęciem -

Jest obecnie lepsze:

do robertlaurent: A to przypadkiem nie jest ta sama pozycja? Porównaj czas wstawienia i nomer pozycji.

do Jette: A dziękuje i przepraszam, źle zlinkowałem. Poprawiłem .

do robertlaurent: Posprzątane.

do robertlaurent: Miało być to - :)

do Neo[EZN]: Tak, tak już poprawiłem :) Dzięki :)

Moim zdaniem autobus to Skoda 706 RTO MTZ - od 1958.

Aż szkoda tak ładnego wnętrza na mięsny :)

Ceny aż tak bardzo się nie zmieniły.

Sklep mięsny z przedwojennymi kafelkami był na Wita Stwosza. Później dżinsy w nim sprzedawali.

do Ismena: Jak wspomniałem po zdjęciami, w latach wcześniejszych był bardziej ‘’kompletny i urokliwy’’. Jako dzieci z zachwytem oglądaliśmy nieosiągalne u nas wtedy - ‘’kafelki’’. Choć teraz widzimy na zdjęciach, że takich sklepów było przed wojną dużo więcej. Szczególnie mięsnych, rybnych i mleczarni (łatwych do codziennego mycia). Podobno- kiedyś, sklep odwiedził konserwator od zabytków. ‘’Ślad po nim zaginął’’… :)

do Anneob: Te lady chłodnicze, chociaż konieczne, to uroku wnętrzu nie dodają:( Podobny jest też na Pułaskiego. Trochę mniejszy, ale też fikuśnie wykafelkowany po sufit.

do Ismena: Lady chłodnicze były już obecne w sklepach przedwojennych. Przykładowo - link pod zdjęciem.Wydawało mi się, że raczej dobrze znałem wszystkie kamienice przy Pułaskiego. Także te, które wyburzono po powodzi. W jednej z kamienic była apteka. Czy chodzi o nią? :)

do Anneob: Sklep istnieje do dziś, tylko zamiast mięsa na hakach wiszą teraz rowery. Pułaskiego 18 . To już chyba dobrych 20 lat, jak nie więcej. Sklep prowadziła wtedy pewna starsza pani z synem. W kącie sklepu stał jeszcze taki stary, zużyty już kloc masarski i na nim ta malutka, starsza pani wielkim toporem rzeźniczym odrąbywała kotlety ze schabu ;). Taki sklep mięsny to już wówczas był rzadki widok.

do da signa: Tylko niektóre (w hipermarkecie). ;-)
Tak na poważnie, to inflacja do dziś to ok. 75 %, więc ceny też, jedne mniej, drugie więcej.

do da signa: Oj, i to jest nasze wschodnioeuropejskie skrzywienie ;) Dziwi nas, że ceny się prawie nie zmieniają. Na Zachodzie jak ceny podskoczą o 5-10% to już jest głęboki kryzys, zubożenie społeczeństwa i zapaść ekonomiczna ;)

do Ismena: Jakby ‘’rykoszetem’’ można przypomnieć sobie dawne ceny… Bardzo dziękuję za link z kamienicą nr 18. W pobliżu był przystanek tramwajowy, sklep spożywczy (na rogu). Także apteka, sklep zoologiczny, bar, itd. Naprzeciw - komis (wyburzony). Po Pani linku - jak przez mgłę, ‘’majaczy mi się’’ dawny obraz wnętrza. Niestety byłem w nim kilkadziesiąt lat temu. Częściej zaglądaliśmy do komisu, apteki i zoologicznego.

do Anneob: Fotopolska i Fotopolanie świetnie odświeżają pamięć :) Na przykład taki drobiazg jak skrobaczka do butów . Pamiętam, że takie ustrojstwa były kiedyś prawie przy każdym domu, nawet setki razy sama oczyszczałam buty ze śniegu, ale zupełnie uciekło mi z pamięci, że w ogóle coś takiego istniało.

do Ismena: To prawda. Niekiedy udaje się zarejestrować pewne, odchodzące w przeszłość urządzenia, sprzęty i inne detale. Jednak z pewnymi ‘’oporami’’. Strona jest poświęcona głównie budynkom ‘’w całości’’. Kiedy prezentuje się detale na nich, to jest jakby sprzeniewierzeniem się zasadzie. Kiedy wprowadzano nas w ‘’arkana’’ architektury (w szkołach) zwracano uwagę na ‘’wagę’’(także) detali. To, co potrafi znajdować się na fasadach budynków budzi często zachwyt i niedowierzanie. Jak ‘’Im się chciało’’ i w jaki sposób to robili, że to, co znajduje się np. na IV piętrze - niezauważalne przez przechodnia z ulicy, jest z takim pietyzmem wykonane. I przetrwało do dziś…

do Anneob: Moim zdaniem te "opory" nie powinny wynikać z wydumanego dogmatu, że tylko w całości. Chodzi raczej o to, że dokumentowanie detali powinno być uzupełnieniem obrazu całości. Dokumentacja wykonywana według pewnego porządku, czyli całość, potem detale, jest jak najbardziej wskazana. Niewskazane jest wyrywanie z całości tylko detali, bo zaburza to proces poznawczy w odniesieniu do danego obiektu. Oczywiście odnoszę to tylko do współczesnego dokumentowania.

do Anneob: "Jak im się chciało?" Po prostu - im bardziej zdobiona była kamienica, tym wyższy był czynsz ;) Ciekawszy jest natomiast zupełny brak zdobień i zaniedbanie od strony podwórka. Często nie mamy czasu przyjrzeć się detalom i dobrze, jeśli ktoś je utrwali i zwróci na nie naszą uwagę. Czasami to właśnie te detale i wnętrza więcej mówią o codziennym życiu. Nie raz zdarzało się, że spore grono Fotopolan głowiło się nad przeznaczeniem jakiegoś przedmiotu lub elementu architektury. Tak to wszystko jest ulotne. A czy sprzeniewierza się to koncepcji strony? Sądzę, że nie, bo nawet na "Przedmioty" luźno związane z danymi obiektami przewidziano osobną kategorię.

do blaggio.: W pełni zgadzam się z Panem. Tak właśnie, postępuję.

do blaggio.: Zgadzam w odniesieniu do współczesnych zdjęć. Ale nie zapominajmy też, że często to architektoniczne detale czy przypadkowo utrwalony na zdjęciu szczegół okazywały się pomocne przy identyfikacji nieznanych obiektów ;)

do Ismena: Tak, ma Pani rację. Tylne fasady większości poniemieckich budynków są pozbawione elementów zdobniczych. Po wojnie (oprócz zburzonych i wyburzonych) - tyły kamienic były w dobrym stanie. W miarę upływu lat (bez koniecznych remontów) zaczęły straszyć brzydotą. Nawet zagrażać. Z rozmysłem czekano na ich koniec. Nasz ulubiony Profesor B. (Rysunek Techniczny - Projektowanie) -‘’Stary Lwowiak’’ mawiał z sarkazmem i goryczą …’’Arrchitekturra, arrchitekturra - jaka tam arrchitekturrra. Teraz mamy budownictwo mieszkaniowe’’... Ponadto, stawiał nas do pionu, gdy przynosiliśmy projekty na formatach mniejszych niż A2-AO. Proszę mi zabrać tę ‘’smarkatkę’’ sprzed oczu… Urzędował w pracowni, którą sam określał, jako Oazę Czystości’’. Wspaniała, ciepła Postać. To między innymi On, uwrażliwiał nas na generalia i niuanse obiektów architektonicznych. Tych współczesnych i dawnych. Modernistycznych, eklektycznych, starożytnych - klasycznych i wzorowanych na antyku. Co do statusu kamienic. Część z nich budowali prywatni inwestorzy (vide Prądzyńskiego 13 czy ul. Łukasińskiego). Wysokość czynszów to jedna strona. Pozostaje jeszcze tzw. prestiż kamienicy- dzielnicy. Te bardziej zdobne, dla elit (np. Miernicza). Dla innych, no cóż… Jak i dziś. Mamy przecież współcześnie, ‘’zbiorowiska pysznych wigwamów dla wielu wodzów w zamkniętych szczelnie rezerwatach’’. Strzeżonych niczym twierdze, przez ochroniarzy i elektronikę.

Myśle źe warto dopisać i do podobiektu

Spółdzielnia wytwarzała (w zasadzie, ‘’montowała’’w całość) głównie lalki. Ubrane w stroje ludowe z różnych regionów Polski. Zatrudniała pracownice w tzw. systemie chałupniczym. Wyroby wysyłała do kilku krajów na zamówienie tamtejszej Polonii (jednak z dużej…). W tamtym czasie było to trochę zadziwiające. Na podobnych zasadach działały w latach 90 firmy tzw. polonijne…

Nie chodziło o to, co wytwarzano- produkowano, tylko o to, kto mógł to robić i miał ‘’przyzwolenie wodzów na handel z tymi, paskudnymi rewanżystami’’. Choćby wspomniana Plecionka, Otis, Polmark, itd.

do vetinari: Dziękuję - dodam:) Tak poważne uszkodzenia i resztki budynków widziałem (także) z okna mieszkania (Prądzyńskiego 11) przez całe dzieciństwo. Tutaj jednak, to sytuacja wyjątkowa. Budynek przez dziesiątki lat był ’’nie ruszony’’. Mimo poważnego naruszenia stabilności konstrukcji i był zasiedlony. W tym rejonie podczas wojennej Wielkanocy odbywało się masowe bombardowanie. Pisze o tym Proboszcz Kościoła św. Maurycego i świadkowie obozu pracy przymusowej skoszarowanych przy Hauke-Bosaka. Na terenie dawnej szkoły działy się rzeczy niewyobrażalne.

do Anneob: Bardzo długo "nie ruszony" stał też ten budynek - a ten pewnie niedługo zostanie odnowiony a w takim stanie może być od 1945 roku.

do HMarek: Takich ruin była bez liku. Nieopodal wskazanej kamienicy przy Włodkowica w latach 50-60 istniała Spółdzielnia Pracy Plecionka (kamienica nr 21) dla amerykańskiej Polonii. Natomiast, przy Krakowskiej to budynek przemysłowy. Straszyły zwłaszcza budynki okazałe, niegdyś piękne - takie jak np. pałacyk Websky czy giełdy. Zerwane dachy i stropy, ’’ślepe okna i odkryte’’, zalane piwnice. Ponadto smród i szczury… Wysokie hałdy gruzowisk po kamienicach z samosiejkami na szczycie nikogo nie dziwiły.

do Anneob: W jakim sensie spółdzielnia dla amerykańskiej polonii?

do Jarosław Dubowski: "Plecionka" swoje wyroby eksportowała do USA gdzie nabywcami najczęściej byli ludzie mający korzenie w Polsce.

do Anneob: Firmy polonijne działały nieco na odwrót, pomysł zwykle polegał na sprowadzaniu jakiegoś istotnego komponentu z tzw. II obszaru, produkcji wyrobu z użyciem tego komponentu i sprzedaży na rynku krajowym.

Na lewo odchodzi rura gazowa?

W tym mieszkaniu, podobnie jak w moim i setkach innych kamienic, zachowały się do pewnego czasu, obydwa rodzaje ‘’rurek’’. Gazowych i ‘’pancerzy’’ instalacji natynkowych prądu stałego (nawet po wojnie). Podobnie jak przełączniki i gniazda. ‘’Rurki ze szwem, bywały wykonywane z blach stopowych na bazie ołowiu, cyny, antymonu, itd. Musiały być w miarę plastyczne. Natynkowe pancerze instalacji znalazły także zastosowanie, gdy elektryfikowano polską wieś (głównie drewniane ściany).

do Columba livia: Możliwe, albo rurka Bergmanna.

Czy już wiadomo co tu będzie teraz?

Świetny pomysł, wzięty chyba z Niemiec bo wiem, że takie tabliczki są m.in. w Berlinie.

Mnie zaciekawiło to, że uciekli do Szanghaju, zapewne drogą morską.
Wtedy jeszcze nie było ChRL, mogli spokojnie żyć, ale przecież tam od 1937 do 1945 miasto znajdowało się pod okupacją japońską. "W tym okresie miasto stało się celem podróży wielu uchodźców z Europy, w tym dużą część przyjezdnych stanowili Żydzi". Wikipedia.

do Neo[EZN]: Tak, pierwszy kamień pamięci byl poloźony w Kolonii 16 grudnia 1992r. Obecnie jest takych pomników naokolo 80 000 po calej Europie. To źe kamień się znajduje na ziemi, jak by oglądającego zmusza się poklonić ofiaram niemieckiej masowej zagladzie europskich Źydów.

do vetinari: Powinni takie coś montować też przed każdym domem obywatela Polski który zginął w czasie wojny - na koszt potomków morderców.

do Neo[EZN]: Na to by niewastarczyl budźet RFN ☺☺☺

Budynek się nazywa „5th Avenue Apartments”.

do Licho: Zupełnie już "odlatują" z tymi nazwami ;)

Odwieczny?to znaczy jak długo?Od 2018 roku w Polsce zakończyło działalność 16 tysięcy małych sklepów wszelkich branż i proces trwa dalej:.

do Dariusz Łukasik: Ja go pamiętam z początku lat 80. ale na pewno funkcjonował już wcześniej.

do Dariusz Łukasik: Proces celowego zamykania rodzimych, małych i ogromnych firm nie rozpoczął się (niestety) dopiero w 2018 r. Zaczęło się to dużo, dużo wcześniej, pod koniec lat 80. A na dobre w 90 i trwa ‘’w najlepsze’’, do dziś. Kiedy w latach 90 jeździłem po kraju z przerażeniem widziałem, jak jesteśmy ‘’ogrywani’’. Pod absurdalnymi pretekstami zamykano i sprzedawano za bezcen, nasze najistotniejsze branże i cenione zakłady. Nawet myślałem, że ciąży na mnie jakieś fatum. Np. Gdy tylko sfotografowałem Zakłady Wifamy w Łodzi, zaraz ‘’padły’’. Podobnie stało się z setkami innych dużych firm, kopalniami, stoczniami itd. Co do Sklepu Papierniczego. Gdy chodziłem w latach 50-60 do podstawówki, kupowałem (z Mamą) w Papierni zeszyty ‘’w linię, w kratkę, do nut, ołówki, gumkę myszkę, stalówki - ‘krzyżówki’’, obsadki i kałamarze z atramentem. Jak wszystkie inne dzieci. Papiernia ‘’współpracowała jakoś’’ z Fabryką Zeszytów przy Kościuszki. Dostawała ‘’odrzuty z eksportu’’ do krajów arabskich o dziwnym liniowaniu i w błyszczących, barwnych okładkach. Niestety, najwcześniejsze, zachowane zdjęcia tego Sklepu mam z lat 79-89.