Ulica Traugutta Romualda

Widać kawałek hotelu Panorama.

Plac Dominikański tak jak do 1948 jak i od 1992 jest jedynie fragmentem czegoś co nazywało się Plac Dzierżyńskiego.,

Jak Robert J."Robespierre"w 1989 budował pomnik w namiocie to na pobliskim słupku z nazwą ulicy tabliczkę ktoś zakleił napisem Tiananmen.

Któryś budynek gospodarczy należący do Spolbudu idzie do rozbiórki.

Ma być budynek wielorodzinny, wnioskuje Inwestgrupa.

do Licho: Rycerze bronią dostępu, ale będzie można wejść i sfocić

Po prawej Traugutta 62.

Wacku, może przy odbudowie zmniejszono otwory okienne. Popatrz, że ten sam rodzaj nowszej cegły jest też na górnej części budynku.

Mało prawdopodobne aby kamienica z tamtych lat miała wszystkie otwory okienne do podłogi. (gdyby nawet tak było to boczne krawędzie zamurowań byłyby wtedy równe)
Tu raczej celowo usunięto cegły spod okien, a później przy odbudowie je uzupełniono. Mogło np chodzić o łatwe pozyskanie cegieł bez narażania ruiny na zawalenie.

Może kiedyś były szerokie parapety o dużym spadzie?

Takie parapety pamiętam w szkole na Świerczewskiego,Skwierzyńskiej,Poznańskiej,Tęczowej czy szpitalu kolejowym.

do ZPKSoft: Zgadza się,wszystko na to wskazuje, jednak zastanawiałem się czy w czasie Festung Breslau ta niezwykła kamienica nie pełniła jakiejś roli obronnej. Być może Niemcy zrobili z niej "wydmuszkę", wywalili wszystkie okna i umocnili workami z piaskiem, wypalili wnętrze, bo wiadomo, że w ruinie lepiej się bronić.
Ta elewacja "patrzy" na wschód skąd nacierali Rosjanie, a ogród bonifratrów, gdzie stała bateria dział przeciwlotniczych to rzut beretem, po lewej (za ulicą Traugutta).
Kamienica była mocno zniszczona przez lotnictwo sowieckie, co widać po śladach odbudowy od strony ulicy.
"Dowiedziałem się tedy, że także w ogrodzie OO. Bonifratrów stoi bateria dział; nie dziwi to więc, iż klasztor ten, mający od frontu flagę Czerwonego Krzyża, a w ogrodzie działa artyleryjskie, staje się szczególnie celem nieprzyjacielskich samolotów".
Paul Peikert, "Kronika dni oblężenia...", Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 2009, s. 133.

do fantom: Dobre spostrzeżenie: "boczne krawędzie zamurowań byłyby wtedy równe".
Dzięki.

do Dürgoy Marcin : Tak mogło być, podobne do tych -
A kamienicę widać na zdjęciu lotniczym z 1947 roku - z uszkodzoną lewą stroną ale nie do poziomu gruntu (pewnie dzięki temu ją odbudowali).

do Dürgoy Marcin : Dziękuję za rozkminienie :)

Ogród na dachu, zapewne nieplanowany ;-)

do ZPKSoft: Mnie urzekło, że ktoś prosi o 1,5 m.
i pomogło :)
PS. Nie wspomnę o napisie z lewej.

U bonifratów to zdaje mi się, że to izba przyjęć dla zbłąkanych dusz.

Skorygowałem tramwajowe przypisanie.

do chrzan233 : Kościół Św. Trójcy O.O. Bonifratrów. To przez kilka lat powojennych, mój kościół parafialny (później, Św. Maurycego). Po lewej dawna Kaplica pogrzebowa. Obecnie, przystosowywana do funkcji Muzeum Zgromadzenia. W Klasztorze powstaje hospicjum. To bardzo zasłużone Zgromadzenie nie tylko po wojnie, ale przed i w czasie II Wojny. Ukrywano w podziemiach jeńców nie tylko alianckich, ale i sowieckich. Od lat prowadzą wspaniałą aptekę i prowadzili szpital. Zanim Im, go, odebrano… Dzięki za przypomnienie tego widoku :))

do Anneob: Ciekawy komentarz, cieszę się i pozdrawiam;)

do vigo: Dzięki.

Przypisałabym głównie do muzeum.

Wózki dla Tereski ☺

!!!

do vetinari: Nie bardzo rozumiem, o co chodzi z tymi ‘’wózkami dla Tereski’’? :)) Na wszelki wypadek, zamieszczę jeszcze, kilka zdjęć z tymi niskimi, dość pancernymi, pojazdami dla dzieci…

do Anneob: Chyba zauważyłeś z jaką radością odnosi się do wózków nasza koleżanka Tereska (TW40). Przez lata dzięki jej kolekcji i znajomości tematu koryguje nam datowanie wielu archiwalnych zdjęć i chwała jej za to :-) Fotek dodajemy takie mnóstwo, że trudno by było wyłapać wszystkie z wózkami więc działamy grupowo wskazując kolejne modele do kolekcji.

do ZPKSoft: To klawo! Dziękuję Koleżance za wyjaśnienie. Pewien sympatyczny Kolega ‘’wyławia’’ naszych braci mniejszych. Chwała, tym Osobom. W Internecie, wyszukuje się np. saturatory, słupy ogłoszeniowe itp. To piękne, przywracanie pamięci o rzeczach, sprzętach czy urządzeniach, które odeszły już do historii.

do Anneob: Kaźdy mamy inną pasjie, ale lączy nas wspólna pasjia do fotografii, dokumentu. Ja niejestem zdolny ocenicz wszystkych zdjięć archiwalnych, dla tego ich raczej omijam, ale czasami mi wpadnie coś w oko. Opróć fotowózka dla Tereski mnie fascinuje zatrzymany moment na fotografii. Niepowtarzalna chwila z źycia czlowieka. Jak znajdzie saturator na zdjięciu, oglosze Ci go ☺☺☺

do vetinari: Saturatory… W tamtych czasach (50-70), to jakby powiew ‘’szerokiego świata’’. My, za żelazną kurtyną a tu, coś rodem np. z Lazurowego Wybrzeża :)) Fotografuję od dawna. Spontanicznie, na ‘’lichym’’ sprzęcie. Po latach zauważyłem, że szczególnie interesują mnie porównania i przemiany zachodzące w danym miejscu. Czasem fatalne. Częściej, budujące.

Trzy pierwsze kamienice też kiedyś należały do bonifratrów

do Vojtech Csernók: Bardzo dziękuję Koledze, za istotne uzupełnienie. Brat Marek, wspominał mi o tym bodaj w 2007r. Umożliwił mi także sfotografowanie wielu pomieszczeń i korytarzy Kościoła oraz Klasztoru. Między innymi byłego Refektarza przerobionego na Audytorium AM. Reprodukcji tegoż pomieszczenia z czasów dawnych i Klasztoru Zgromadzenia Albertynek. Nie uzyskał jednak zgody Ojca Prowincjała (W-wa) na możliwość wejścia na wieżę Kościoła Bonifratrów.

Dziś także ambulatorium pogotowia ratunkowego przeniesione z Traugutta/Żabiej Ścieżki

do Vojtech Csernók: Dziękuję bardzo za informację o Pogotowiu. Dawno tam nie byłem. Pogotowie i teren dobrze pamiętam. Szczególnie z czasów czarnej ospy. Istnieje sporo zdjęć. Dobrzyńską pamiętam z czasów, gdy trzeba było czekać ze 2 godziny do dentysty w latach 50. I nikt z nas nie wiedział, że przed wojna był tuż obok, wspaniały budynek teatru.

do Anneob: Dziś teź, podobnie jak 40...60...lat wcześniej powszechna wiedza na temat tego teatru jak i tysięcy innych miejsc w tym mieście jest zbliżona do setnej części promila.