Barbara Scholtz

Kolejna chronologicznie prostokątna płyta nagrobna dziecka z 1597 r. została wykonana z piaskowca i umieszczona na pierwszym filarze od wschodu po stronie południowej. Poświęcona została zmarłej w wieku jednego roku Barbarze córce diakona kościoła św. Mikołaja Caspara Scholtza o czym informuje napis wokół: ANNO 1597 DEN 12 AVGVSTI IST / IN GOT ENTSCHLAFE DES EHRWIRDIGE WOHLGEEHRTE / HEREN CASPAR SCHOLTZES / DIESER KIRCHE GEFREVE. DIACONI TOCHTERLEIN, w którym fundator ojciec Kasper napisał ciepło o zmarłej córeczka. Ukazana ona został jako roczne niemowlę w długim kaftaniku z ząbkowanymi ozdobami na zakończeniu rękawów i pod szyją. W złożonych jedna na drugą dłoniach trzyma bukiet ziół i kwiatów jako symboli marności i kruchości doczesnego życia, tak jak ulotny jest zapach i piękno polnych kwiatów, które więdną bardzo szybko. Na głowie są widoczne loki małego dziecka, upięte sznurem korali, jako rodzaj amuletu, chroniącego przed złem (podobnie jak dziś służy temu czerwona wstążka). Po obu jej stronach napis: BARBARA 1 JAHR VON DER GOT GNADE (Barbara żyła jeden rok z łaski Boga). Poniżej piaskowcowej płyty pierwotnie na tynku namalowany był jeszcze napis z cytatem z Apokalipsy: Błogosławieni, którzy w Panu umierają – już teraz (Ap. 14,13).

Romuald Nowak "Mój Brzeg. Kościół św. Mikołaja".