Dworcowa 17

Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 302. Numer posesji był 17. Budynek został wzniesiony na przełomie lat 1928 - 1929 przez firmę budowlaną Eugena Fuldy podług projektu Rudolfa Krausa dla Ottona Matisska. Parcela pod budynek została zakupiona od miasta w cenie 90 Kcz za 1 m². W związku z tym, iż budynek miał stanąć w pasie przeciwpożarowym infrastruktury stacji kolejowej, dyrekcja Kolei Państwowej w Ołomuńcu wystosowała sprzeciw (identyczny sprzeciw wydano podczas budowy sąsiedniej kamienicy ). W zaistniałej sytuacji znaleziono następujące rozwiązanie kompromisowe. Właściciel kamienicy, jak również jego spadkobiercy, musieli zrzec się odszkodowania na wypadek pożaru spowodowanego np. iskrami wylatującymi z kominów lokomotyw. Pozwolenie na budowę wydano 24 listopada 1928 r. W tym samym miesiącu rozpoczęto prace ziemne oraz zdążono wykonać fundamenty. Nie mniej z powodu dużego ruchu budowlanego w mieście prace postępowały bardzo powoli. Ostatecznie budynek został otynkowany i nakryty dachem w czerwcu 1929 r., natomiast kolaudacja przebiegła 1 października 1929. Właściciel kamienicy prowadził handel zabawkami. Interes ten najprawdopodobniej przejął po swym ojcu Paulu Matisskowi, który prowadził sklep przy ul. Bezruča 38

https://fotopolska.eu/93284,obiekt.html?map_z=18

(więcej na temat rodziny Matissków tu:

https://fotopolska.eu/29175,obiekt.html?map_z=18

). W październiku 1933 r. wydział budowlany wydał pozwolenie na wykonanie dwóch dodatkowych wejść do pomieszczeń handlowych znajdujących się w przyziemiu. Pierwotnie budynek posiadał tylko jedno wejście usytuowane w osi budynku oraz osobne wejście do części mieszkalnej (po II wś. wejścia te zostały ponownie usunięte). W związku z powyższymi pracami, które z nieznanych przyczyn przebiegały dopiero w grudniu 1935 r., miał miejsce wypadek, w którym została poszkodowana Berta Althoff - mieszkanka Czeskiego Cieszyna. Według jej relacji robotnicy rozłożyli na chodniku gromadę desek, które wzbraniały przechodniom w bezpiecznym przejściu, tudzież zaniedbali sprawy bezpieczeństwa. Poszkodowana od firmy budowlanej Eugena Fuldy żądała drogą sądową odszkodowanie w wysokości 10 tys. Kcz. Nie wiadomo jak się ostatecznie sprawa zakończyła. Pomieszczenia usługowo-handlowe znajdowały się nie tylko w przyziemiu, ale również na pierwszym piętrze. W pomieszczeniach tych znajdował się wyłącznie sklep właściciela kamienicy, w którym sprzedawano przede wszystkim zabawki, wózki dla lalek, wózki dziecięce, łóżeczka dziecięce, meble dziecięce, koniki, bieliznę dziecięcą, garnitury dziecięce, a także szeroko pojętą galanterię skórzaną, artykuły kosmetyczne, fajki, biżuterię, walizki, torebki, parasole, laski, koszyki itp. Według relacji prasowych z 1936 r., a więc okresu, kiedy odczuwalne jeszcze były skutki kryzysu gospodarczego, Otto Matissek podarował ubrania dzieciom pochodzącym z ubogich rodzin. Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Ottona Matisska została Czechosłowacka Partia Socjaldemokratyczna (Československá sociální demokracie).