27.04.2026 - zamówione 2 dyski SSD GOODRAM CX 400 2TB za 1698 zł - kończy nam się miejsce na dyskach SSD 460 GB (zostało 15 GB wolnego miejsca). Na tych dyskach są m.in. system operacyjny, kafelki mapy i miniatury zdjęć. Dyski będą w czwartek, w majowy weekend przeniosę na nie wszystkie dane. W maju lub w czerwcu kupię dyski HDD ~ 20 TB i przeniesiemy tam dane z dysków 3 TB (oprócz tego mamy 2 x 12 TB w RAID 1 od Esskiego).
|
8 |
|
|
9 |
|
|
10 |
|
|
11 |
|
|
11 12I |
|
|
12 13 |
|
|
12II III |
|
|
13 17 |
|
|
14 |
|
|
14 |
|
|
15 |
|
|
16 |
|
|
16 24 |
|
|
17 |
|
|
18 |
|
|
19 |
|
|
20 |
|
|
21 |
|
|
22 |
|
|
23 |
|
|
24 |
|
|
25 |
|
|
26 |
|
|
27 |
|
|
28 |
|
|
29 |
|
|
30 |
|
|
31 |
|
|
32 |
|
|
33 |
|
Więcej (29)
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2212%22%3Bi%3A1%3Bs%3A20%3A%22warmi%C5%84sko-mazurskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22238%22%3Bi%3A1%3Bs%3A7%3A%22Elbl%C4%85g%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2237662%22%3Bi%3A1%3Bs%3A7%3A%22Elbl%C4%85g%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Działka o szerokości 7,70 m (przeszło 1,5 pręta) stanowiła w 2 połowie XIV w. własność Wernera Drögehorna (Drugehorn) seniora, a później juniora (wybranego po raz pierwszy rajcą w 1403 r., a następnie w latach 1405-1406; w 1410 r. pełniącego urząd kamlarza). W 2 połowie XV w. właścicielem posesji był m. in. rajca Tymoteusz Höger, około połowy XVI wieku Walentyn Böttger (patrz ul. Bednarska 11), a od 1597 r. Andrzej Morenberg (Morenberger - pełniący w 1587 r. funkcję wójta, obrany po raz pierwszy rajcą w 1593 r.; zmarł w 1609 r.). W 1 połowie XVII w. posesja należała do Piotra Freylinga (obranego po raz pierwszy rajcą w 1635 r. zmarł w 1640 r.).
Od 2 połowy XIX w. posesja stanowiła własność starej rodziny menonickiej van Roy: najpierw kupca Piotra van Roy, a od 1799 r. Jakuba van Roy (ur. w Przejazdowie pod Gdańskiem w 1752 r., radny miejski, członek Bractwa Św. Jerzego; zmarł w 1828 r.). W 1813 r. właścicielem posesji był inny menonita, Bernard Jansson wraz z żoną, z domu van Roy. Od 1814 r. posesja stanowiła wspólną własność fabrykanta Daniela Ferdynanda Schwarcka, wicekonsula Wielkiej Brytanii, i jego żony Marii Charlotty, z domu Poselger, oraz Jakuba Mniocha. W latach 1830-1840 właścicielem posesji był Jan Jakub Mnioch, a w 1840-1862 mistrz stolarski August Kędzior.
O wyglądzie kamienicy w dawnych czasach nie mamy żadnych wiadomości. W 1847 r. kamienica spłonęła, zaś po pożarze została odbudowana przez A. Kędziora w formie eklektycznej, jako trzyosiowa, czterokondygnacjowa; fasada tynkowa z międzykondygnacjowymi gzymsami i eklektycznymi oprawami okien; okna czwartej kondygnacji szczególnie wysokie, zasklepione okrągłymi łukami, oświetlające także poddasze; całość zwieńczona dachem kalenicowym z klasycyzującą lukarną. Przed kamienicą ocalało przedproże z dwoma granitowymi słupkami stopni, datowanymi na 1715 r., ozdobionymi u góry liśćmi akantu [obecnie znajdują się przed kamienicą na ul. Garbary 12]; po prawej stronie obudowa zejścia do piwnicy, nad którą jedno przęsło balustrady w formie szczególnie ciekawej, dekoracyjnej kraty żelaznej.
U schyłku XIX w. w kamienicy mieściły się pracownie: szewska Ottona Kocha i krawiecka modystki M. Klatke. W latach 1896-1917 właścicielką kamienicy była Charlotta Mulack, później zaś Maria Szydłowska.
W okresie międzywojennym cała fasada została zmodernizowana przez usunięcie eklektycznych dodatków z wyjątkiem międzykondygnacjowych gzymsów, gzymsu wieńczącego oraz wspomnianej wyżej lukarny, a następnie - w związku z przyłączeniem kamienicy do znajdującej się w sąsiednim budynku (nr 23) fabryki octu i musztardy - przebudowano ją, wydzielając osobne okna dla nowej, piątej kondygnacji, likwidując wejście w przyziemiu. Pociągnęło to za sobą także przekształcenie przedproża (likwidacja stopni i obudowy zejścia do piwnicy).
Dopiero w 1938 r. kamienica przeszła na własność fabryki octu i musztardy, należącej do spadkobierców Pawła Erdmanna, późniejszej spółki Kühne-Erdmann.
Źródło: Rocznik Elbląski tom VI (1973)
więcej 
|
proszę czekać...
| Bednarska 22 na innych zdjęciach |
|
|