†

Bednarska 7

Kamienica gotycka, wybudowana na tej parceli, posiadała bogatą fasadę, pionowo rozczłonkowaną filarami, każdy o profilu poczwórnego wałka, złożony z czterech jednakowych cegieł; płaszczyzny między profilami były tynkowane z odciśniętymi w mokrym tynku elementami dekoracyjnymi w formie czterolistków (oględzin i pomiarów odkrytych pozostałości w zrujnowanej kamienicy dokonano w 1954 r.). W 2 połowie XVIII wieku, zapewne sumptem radcy dworu Jana Aleksandra Stolza, kamienicę gotycką przebudowano na późnobarokową, trzyosiową, posiadającą wysoką sień (przeszło 6 m), dwa piętra mieszkalne oraz poddasze, ze szczytem szyjowym ze spływami zakończonymi u dołu nieforemnymi ślimacznicami, zwieńczonym falistym gzymsem z uskokiem. Przed kamienicą znajdowało się okazałe, wysokie przedproże ze stopniami wysuniętymi na ulicę. W latach 1786-1815 właścicielką kamienicy była wdowa po radcy Stolzu, Klara Luiza. Przypuszczalnie dzięki jej staraniom drzwi wejściowe otrzymały zdobione klasycystyczne odrzwia. W 2 połowie XIX w. dawną sień podzielono na dwie kondygnacje, a w przyziemiu wydzielono dodatkowe pomieszczenie sklepowe z własnym wejściem, uległo także likwidacji przedproże. Wszystkie okna górnych kondygnacji, jakkolwiek zachowały stare ramy, otrzymały ciężkie, eklektyczne, bogato profilowane tynkowe oprawy. Kamienica została zniszczona w lutym 1945 roku.

Źródło: Rocznik Elbląski tom VI (1973)