†

Bednarska 2

Kamienica gotycka, powstała na szczególnie wąskiej parceli (6,20 m). Posiadała trzy wysmukłe, zasklepione okrągłołukowo wnęki, głębokie na ok. 30 cm, w ościeżach cegły o profilu wałka, przy czym dwie kolejne warstwy cegieł były glazurowane, trzecia - zwykła. Od 1588 r. posesja stanowiła własność znanej elbląskiej rodziny patrycjuszowskiej Hoppe; ich sumptem gotycką kamienicę przebudowano częściowo na renesansową. Otrzymała dwukondygnacjowy szczyt o bogatej linii kamiennych obrzeży, nawiązujący do form manierystycznych, w nieco prowincjonalnym, ale ciekawym wydaniu. W 2 połowie XVIII w. nastąpiła przebudowa wnętrz w formach rokokowych; m. in. schody otrzymały wówczas piękną, drewnianą balustradę przeźroczowaną z motywami ptaków i roślin. Ok. połowy XIX w. przebudowano przyziemie i przesunięto drzwi ze środkowej osi w lewo, a pod koniec wieku rozebrano wysokie przedproże, po którym została obudowa wejścia piwnicznego. Od roku 1908 nie była zamieszkana ze względu na bardzo zły stan techniczny, jednak w roku 1921 została odnowiona. W 1927 roku, w związku z rozbudową odzieżowego domu handlowego Hermanna Paulsa, który zajął także przyziemie tej posesji, przeprowadzono konserwację górnej części fasady, odsłaniając profilowania i ozdobne glazurowane powierzchnie ościeży wszystkich trzech gotyckich wnęk, wyburzając jednak zachowane piwnice i wstawiając modernistyczne witryny sklepowe, ciągnące się przez kamienice od zachodniej strony, należące już do Paulsa. W końcu i górne kondygnacje włączono do rozrastającego się domu towarowego i w roku 1934 stara fasada gotycko-renesansowa została zburzona i zastąpiona nową, bezszczytową, o oknach zrównanych rozmiarami i poziomami z oknami przyległego budynku. Kamienica uległa zniszczeniu w lutym 1945 r.

Źródło: Rocznik Elbląski tom VI (1973)